Soms gebeurt er helemaal niets groots.
Geen enorme crisis.
Geen moment waarop je wakker wordt en denkt:
Vanaf vandaag ben ik mezelf kwijt.
Het gaat veel geleidelijker.
Je leven wordt voller.
Er komen verantwoordelijkheden bij.
Werk.
Een relatie.
Kinderen.
Een huishouden.
Mensen om wie je geeft.
Dingen die geregeld moeten worden.
En op een dag kijk je naar jezelf en denk je:
Wanneer ben ik eigenlijk zo geworden?
Niet per se ongelukkig.
Maar ook niet helemaal jezelf.
Of in ieder geval:
niet de vrouw die je je herinnert.
“Ik herken mezelf niet meer” kan op allerlei manieren voelen
Misschien ben je veel serieuzer geworden.
Sneller geïrriteerd.
Moe.
Je hebt weinig zin om dingen te ondernemen.
Je weet niet meer goed waar je enthousiast van wordt.
Je draagt kleding omdat het makkelijk is.
Je doet weinig dingen puur voor jezelf.
Je agenda zit vol, maar als iemand vraagt waar jij naar verlangt, weet je het niet.
Je functioneert.
Maar ergens mis je iets.
Jezelf misschien.
Dat betekent niet automatisch dat je terug moet naar vroeger
Dat is vaak onze eerste gedachte.
Vroeger was ik veel spontaner.
Vroeger ging ik vaker uit.
Vroeger reisde ik.
Vroeger voelde ik me vrijer.
En dus denken we dat we die vrouw terug moeten vinden.
Maar je bent niet meer die vrouw.
Je hebt jaren geleefd sinds die tijd.
Ervaringen gehad.
Verantwoordelijkheden gekregen.
Dingen verloren.
Dingen opgebouwd.
Je hoeft niet terug.
Misschien wil je bepaalde delen wel weer ruimte geven
Dat is iets anders.
De speelse kant.
De vrouw die danste.
De vrouw die nieuwsgierig was.
Die iets deed zonder eerst te bedenken of het nuttig was.
Die zich mooi aankleedde omdat ze daar zin in had.
Die een middag kon verdwijnen in een boek.
Die plannen maakte waar ze enthousiast van werd.
Misschien is zij niet verdwenen.
Misschien krijgt ze alleen nauwelijks nog ruimte.
We veranderen door de rollen die we krijgen
Je bent niet alleen jij.
Je bent misschien ook moeder.
Partner.
Dochter.
Vriendin.
Ondernemer.
Werknemer.
Verzorger.
Degene die dingen onthoudt.
Degene die vooruitdenkt.
Degene die weet wanneer er nieuwe tandpasta nodig is.
Al die rollen kunnen waardevol zijn.
Maar ze kunnen ook zoveel ruimte innemen dat je jezelf vooral nog kent via wat je voor anderen betekent.
Daarover schreef ik uitgebreider in waarom je jezelf soms kwijtraakt in alle rollen die je vervult.
Wie ben je wanneer niemand iets van je nodig heeft?
Dat vind ik een interessante vraag.
Niet:
Wie ben ik diep vanbinnen?
Dat is meteen zo groot.
Gewoon:
Wat doe je als niemand iets vraagt?
Waar gaat je aandacht naartoe?
Waar heb je zin in?
Kun je überhaupt zitten zonder iets te gaan regelen?
Misschien weet je het niet.
Ook dat vertelt iets.
Jezelf niet herkennen kan ontstaan doordat je lang vooral hebt gefunctioneerd
Sommige periodes van je leven vragen dat.
Er moet veel gebeuren.
Je kunt niet iedere dag uitgebreid stilstaan bij wat jij voelt en verlangt.
Je doet wat nodig is.
Dat is soms precies goed.
Maar een tijdelijke overlevingsstand kan ongemerkt een manier van leven worden.
De drukte neemt af.
Maar jij blijft doorgaan.
Je weet misschien niet meer hoe je moet stoppen
Er is altijd iets.
En als er niets is, zoek je iets.
Even opruimen.
Mail.
Telefoon.
Boodschappen.
Nog snel een taak.
Stilstand voelt bijna ongemakkelijk.
In waarom rust nemen zo moeilijk is als je gewend bent om altijd bezig te zijn lees je meer over waarom rust niet automatisch rustig voelt wanneer doorgaan je normale tempo is geworden.
Misschien mis je niet jezelf, maar hoe je je vroeger voelde
Dat is een verschil.
Je denkt dat je de vrouw van vroeger mist.
Maar misschien mis je vooral:
vrijheid.
Plezier.
Spontaniteit.
Sensualiteit.
Nieuwsgierigheid.
Tijd.
Avontuur.
Je hoeft dan niet terug naar je oude leven.
Je kunt onderzoeken hoe je meer van die kwaliteiten in je huidige leven kunt brengen.
Vraag dus niet alleen: wie was ik vroeger?
Vraag:
Wat had zij wat ik nu mis?
Misschien had ze meer tijd.
Misschien minder verantwoordelijkheid.
Misschien deed ze vaker dingen alleen.
Misschien danste ze.
Misschien had ze dromen waar ze nog niet meteen praktische bezwaren bij bedacht.
Daar zit vaak veel interessantere informatie.
Je lichaam verandert ook
En dat kan invloed hebben op hoe je jezelf ervaart.
Je wordt ouder.
Misschien ben je zwanger geweest.
Heb je kinderen gekregen.
Is je gewicht veranderd.
Je energie.
Je huid.
Je hormonen.
Je lichaam van nu is niet precies hetzelfde lichaam als tien of twintig jaar geleden.
Dat kan soms vervreemdend voelen.
Zeker wanneer je lichaam vooral functioneel is geworden
Je lichaam brengt je van afspraak naar afspraak.
Werkt.
Tilt.
Zorgt.
Sport.
Slaapt.
En ondertussen kun je vergeten dat je lichaam ook de plek is waar je plezier ervaart.
Aanraking.
Warmte.
Beweging.
Adem.
Sensualiteit.
Genot.
Rust.
Jezelf terugvinden kan daarom ook lichamelijk zijn
Niet alleen nadenken over wie je bent.
Maar jezelf weer ervaren.
Yoga kan daar bijvoorbeeld een ingang voor zijn.
Niet omdat je op de mat ineens alle antwoorden vindt.
Maar omdat je aandacht even verschuift van alles wat er buiten jou gebeurt naar wat je in je lichaam merkt.
In hoe yoga helpt om beter naar je lichaam te luisteren lees je meer over die beweging van denken naar ervaren.
Je hoeft daarvoor niet intensief te bewegen
Juist zachtere vormen kunnen interessant zijn.
Tijdens Yin Yoga blijf je langer in een houding.
Er hoeft even weinig.
En precies daardoor merk je soms hoeveel er normaal gesproken voortdurend beweegt.
Je gedachten.
De neiging om iets te doen.
Spanning in je lichaam.
Je adem.
Dat betekent niet dat Yin Yoga voor iedereen altijd ontspannend voelt.
Maar het geeft je wel tijd om te merken wat er aanwezig is.
Lees ook wat doet Yin Yoga met je lichaam? als je daar meer over wilt weten.
Ademwerk kan een andere ingang zijn
Bij ademwerk gebruik je bewust je adem.
Er bestaan allerlei vormen.
Van rustige oefeningen tot verbonden ademhaling.
Tijdens zo’n sessie verschuift je aandacht vaak sterk naar je lichaam.
En dat kan anders zijn wanneer je normaal gesproken vooral veel denkt.
In wat is verbonden ademhaling en hoe werkt het? leg ik uitgebreider uit hoe deze vorm van ademwerk eruitziet.
Je hoeft jezelf niet terug te vinden door alleen maar diep innerlijk werk te doen
Dit vind ik belangrijk.
We kunnen van jezelf terugvinden weer een enorm project maken.
Therapie.
Coaching.
Meditatie.
Ademwerk.
Yoga.
Journalen.
Allemaal waardevolle dingen.
Maar misschien heb je óók gewoon plezier nodig.
Wanneer heb je voor het laatst hard gelachen?
Niet beleefd gelachen.
Echt.
Wanneer heb je iets gedaan waar je totaal de tijd vergat?
Wanneer heb je muziek hard aangezet?
Gedanst?
Iets nieuws geprobeerd?
Een vriendin gebeld omdat je zin had om haar te zien?
Niet ieder verloren deel van jezelf hoeft geheeld.
Sommige delen hebben gewoon aandacht nodig.
Plezier vertelt ook iets over wie je bent
We zoeken vaak naar onszelf via moeilijke vragen.
Wat is mijn levensdoel?
Wat zijn mijn patronen?
Wat houdt mij tegen?
Maar vraag eens:
Waar krijg ik zin van?
Dat kan minstens zoveel vertellen.
Misschien weet je het antwoord niet meer
Ook prima.
Begin klein.
Welke muziek vind je fijn?
Welke plek?
Welke mensen?
Welke beweging?
Welke kleding?
Waar ben je nieuwsgierig naar?
Je hoeft niet onmiddellijk je passie te vinden.
Voorkeuren zijn ook contact met jezelf
Dit wil ik.
Dit niet.
Hier heb ik zin in.
Daar niet.
Deze kleur.
Deze plek.
Dit eten.
Allemaal kleine manieren waarop jij aanwezig bent in je eigen leven.
Als dat lastig is geworden, lees dan ook hoe leer je weer luisteren naar je gevoel?.
Je hoeft niet altijd te weten waarom je iets wilt
Je mag zin hebben in iets zonder het te kunnen onderbouwen.
Dat klinkt simpel.
Maar als je gewend bent om verantwoordelijk en verstandig te zijn, kan zelfs verlangen aan voorwaarden gebonden raken.
Is het nuttig?
Is het haalbaar?
Wat kost het?
Wat vindt mijn partner?
Wie zorgt er dan voor de kinderen?
Allemaal vragen die later belangrijk kunnen zijn.
Maar ze hoeven niet altijd de eerste te zijn.
Eerst mag het verlangen bestaan
Ik zou graag alleen op reis willen.
Oké.
Dat betekent nog niet dat je morgen een ticket boekt.
Ik zou willen dansen.
Prima.
Ik verlang naar meer vrijheid.
Interessant.
Ik wil meer tijd alleen.
Ook goed.
Je hoeft niet ieder verlangen onmiddellijk om te zetten in actie.
Soms ben je jezelf niet kwijt, maar heb je jezelf heel lang gecorrigeerd
Dat is nog een mogelijkheid.
Je voelde iets.
Maar het was niet praktisch.
Dus weg.
Je wilde iets.
Maar iemand anders wilde iets anders.
Dus aanpassen.
Je had een grens.
Maar wilde niemand teleurstellen.
Dus toch maar.
Na honderden van die momenten kan het logisch zijn dat je minder goed weet wat jouw eerste beweging eigenlijk was.
Jezelf terugvinden betekent dan misschien minder corrigeren
Niet alles wat in jou ontstaat onmiddellijk beoordelen.
Niet ieder verlangen kleiner maken.
Niet ieder nee veranderen in een ja.
Niet altijd eerst bedenken wat iemand anders nodig heeft.
Gewoon een paar seconden langer bij jezelf blijven.
Wat voel ik?
Wat wil ik?
Wat heb ik nodig?
Waar heb ik geen zin in?
Waar word ik blij van?
Niet om altijd je zin te krijgen.
Maar om jezelf weer onderdeel te maken van de keuze.
Je hoeft jezelf niet altijd op één te zetten
Dat is niet realistisch.
Soms gaat je kind voor.
Soms je partner.
Soms je werk.
Soms iemand die je nodig heeft.
Het probleem ontstaat niet wanneer je een ander voor laat gaan.
Het ontstaat wanneer jij structureel niet meer in het rijtje voorkomt.
“Ik ook” is vaak genoeg
Mijn gezin telt.
Mijn werk telt.
Mijn relatie telt.
En ik ook.
Dat is iets anders dan:
Vanaf nu kom ik altijd eerst.
Misschien voelt dat ook veel vriendelijker.
Je mag veranderen
Dit is misschien wel het belangrijkste wanneer je jezelf niet meer herkent.
Misschien herken je jezelf niet omdat je niet meer dezelfde vrouw bént.
En misschien is dat helemaal niet verkeerd.
Je bent veranderd.
Je wilt andere dingen.
Je hebt andere grenzen.
Andere interesses.
Andere verlangens.
Het probleem ontstaat wanneer je jezelf blijft vergelijken met een oude versie
“Vroeger kon ik veel meer.”
“Vroeger was ik socialer.”
“Vroeger vond ik dat leuk.”
Maar misschien hoeft het niet terug.
Misschien wil jij van nu iets anders.
Je hoeft niet terug naar jezelf
Je kunt ook verder naar jezelf toe bewegen.
Naar wie je vandaag bent.
Met alles wat er in de afgelopen jaren bij is gekomen.
En alles wat je inmiddels niet meer wilt dragen.
Dat is iets anders dan proberen een oude versie opnieuw tot leven te wekken.
In jezelf terugvinden zonder jezelf opnieuw uit te vinden schreef ik daar uitgebreider over.
Kijk eens naar wat je bent ontgroeid
Dat kan net zo waardevol zijn als ontdekken wat je wilt.
Misschien passen bepaalde vriendschappen minder.
Een manier van werken.
Hoe je vrije tijd besteedt.
De rol die je altijd inneemt in je familie.
Een beeld van succes.
Je hoeft niets onmiddellijk te beëindigen.
Maar je mag wel merken:
Dit voelt niet meer als ik.
En kijk naar wat steeds opnieuw trekt
Een idee.
Een plek.
Een opleiding.
Een bepaalde manier van leven.
Een onderwerp waar je steeds naar terugkeert.
Een verlangen dat je iedere keer weer wegpraat.
Misschien vertelt het iets.
Niet per se wat je letterlijk moet doen.
Maar wel over een deel van jou dat meer ruimte wil.
Jezelf herkennen zit soms in hele kleine momenten
Je staat ergens en denkt:
Ja. Dit ben ik.
Je lacht met iemand.
Je beweegt.
Je maakt iets.
Je bent alleen.
Je voert een bepaald gesprek.
Je draagt iets waarin je je fijn voelt.
Let op die momenten.
Ze zijn waardevol.
Niet omdat ze de ‘ware jij’ bewijzen
Er is waarschijnlijk niet één vaste echte versie van jou.
Je bent verschillende dingen op verschillende momenten.
Zacht.
Sterk.
Sociaal.
Teruggetrokken.
Sensueel.
Serieus.
Speels.
Ambitieus.
Moe.
Het mag allemaal.
Misschien herken je jezelf juist weer wanneer je meer kanten toelaat
In plaats van te proberen één consistente vrouw te zijn.
Je hoeft niet altijd sterk.
Niet altijd rustig.
Niet altijd zorgzaam.
Niet altijd productief.
Niet altijd positief.
Je bent geen merk.
Je bent een mens.
Dat geeft ruimte
Want dan hoef je niet te zoeken naar:
Wie ben ik nou echt?
Je kunt veel eenvoudiger vragen:
Wat leeft er vandaag in mij?
En daar iets meer naar luisteren.
Mindpiece Retreat
Soms is het lastig om jezelf te horen terwijl je midden in je gewone leven zit.
Niet omdat dat leven verkeerd is.
Maar omdat er zoveel stemmen zijn.
Werk.
Gezin.
Planning.
Telefoon.
Verantwoordelijkheden.
Tijdens het Mindpiece Retreat stappen we daar drie dagen even uit.
Met Yin Yoga, Slow Flow, verbonden ademhaling, Womb Healing, Sensual Dance en meditatie.
Maar ook met stilte.
Natuur.
Lekker eten.
Gesprekken.
Lachen.
En tijd waarin niemand vraagt wat er straks gegeten wordt of wat jij nog moet regelen.
Je hoeft daar geen nieuwe versie van jezelf te vinden.
Je hoeft ook niet terug naar wie je vroeger was.
Misschien merk je alleen weer een paar dingen op.
Hier word ik blij van.
Dit voelt goed.
Hier verlang ik naar.
Dit wil ik niet meer.
En soms begint jezelf weer herkennen precies daar.
Het Mindpiece Retreat vindt plaats van 16 t/m 18 oktober 2026 bij De Wierschuur in Noord-Holland.
→ Bekijk het Mindpiece Retreat en geef jezelf drie dagen waarin er genoeg ruimte is om jezelf weer wat beter te horen.
