Soms denk ik dat we onszelf niet in één keer kwijtraken.
Het gebeurt veel stiller.
Je wordt moeder.
Partner.
Collega.
Ondernemer.
Dochter.
Vriendin.
Mantelzorger.
Degene die de boodschappen onthoudt.
Degene die weet wanneer de tandartsafspraak is.
Degene die vraagt hoe het met iedereen gaat.
Degene die ziet dat er nog melk moet komen voordat iemand anders überhaupt heeft gemerkt dat het pak bijna leeg is.
En al die rollen zijn niet verkeerd.
Sommige zijn zelfs de mooiste rollen van je leven.
Maar ergens tussen alles wat je voor iedereen bent, kun je ineens denken:
Wie ben ik eigenlijk nog als niemand iets van me nodig heeft?
Je rollen zijn onderdeel van jou
Ik wil absoluut niet zeggen dat je jezelf moet losmaken van alles en iedereen om weer jezelf te worden.
Je bent misschien graag moeder.
Je houdt van je partner.
Je vindt je werk belangrijk.
Je bent er graag voor vriendinnen.
Dat hoort allemaal bij jou.
Het probleem zit niet in die rollen.
Het ontstaat wanneer er bijna geen ruimte meer bestaat waarin je níét vanuit een rol leeft.
Want iedere rol komt met verwachtingen
Soms uitgesproken.
Heel vaak niet.
Als moeder zorg je.
Als partner houd je rekening met de ander.
Op je werk presteer je.
Als vriendin luister je.
Als dochter ben je misschien degene die altijd belt.
Als ondernemer moet je vooruitdenken.
En zo beweeg je de hele dag van de ene verantwoordelijkheid naar de andere.
Je doet het misschien zelfs zonder erbij na te denken.
Tot iemand vraagt: en wat wil jij?
Dat kan ineens een verrassend moeilijke vraag zijn.
Niet:
Wat moet er gebeuren?
Niet:
Wat is goed voor je gezin?
Niet:
Wat is handig?
Niet:
Wat verwachten anderen?
Maar:
Wat wil jij?
Soms blijft het dan stil.
Niet omdat je geen verlangens hebt
Maar omdat je misschien al heel lang andere signalen eerder hoort dan die van jezelf.
Je kind heeft iets nodig.
Duidelijk.
Je werk vraagt iets.
Duidelijk.
Je partner stelt een vraag.
Duidelijk.
De wasmand staat vol.
Ook behoorlijk duidelijk.
Maar jouw behoefte aan een middag alleen?
Die schreeuwt meestal niet.
Je verlangen naar meer plezier?
Ook niet.
Je behoefte aan aanraking, avontuur, creativiteit of rust?
Daar moet je zelf ruimte voor maken om het überhaupt te horen.
En precies die dingen kunnen jarenlang wachten
Want ze zijn zelden dringend.
Niemand krijgt een melding als jij te weinig plezier hebt.
Er gaat geen alarm af wanneer jij al maanden niets doet waar je echt naar verlangt.
Je kunt prima functioneren terwijl je jezelf steeds minder voelt.
En daardoor krijgen de behoeften van anderen gemakkelijk voorrang.
Niet één keer.
Maar steeds opnieuw.
Vooral vrouwen kunnen heel goed worden in afstemmen
Hoe is de sfeer?
Heeft iedereen het naar zijn zin?
Heeft iemand hulp nodig?
Moet ik nog iets regelen?
Is iemand teleurgesteld?
Kan ik iets doen?
Dat vermogen tot afstemmen kan prachtig zijn.
Het zorgt voor verbinding.
Aandacht.
Zorg.
Maar als je voortdurend naar buiten gericht bent, kan je eigen binnenwereld steeds zachter worden.
Je weet precies hoe het met iedereen gaat
Maar hoe gaat het met jou?
Goed.
Oké.
Maar hoe gaat het écht?
Ben je moe?
Blij?
Verveeld?
Onrustig?
Voel je je levendig?
Mis je iets?
Waar verlang je naar?
Daar moet je soms ineens veel langer over nadenken.
Misschien ben je gewend geraakt aan nodig zijn
Ook dat kan een rol worden.
Degene zijn die alles regelt.
Die sterk is.
Die oplossingen vindt.
Die klaarstaat.
Daar kun je zelfs een groot deel van je identiteit uit halen.
Mensen waarderen je ervoor.
Ze vertrouwen op je.
En ergens voelt dat fijn.
Tot je merkt dat je bijna niet meer weet hoe je moet ontvangen
Iemand wil voor jou zorgen.
“Nee hoor, hoeft niet.”
Iemand biedt hulp aan.
“Komt goed, ik doe het wel.”
Je hebt rust nodig.
“Eerst nog even dit.”
Je bent zo gewend geraakt aan geven dat ontvangen bijna ongemakkelijk voelt.
Want wie ben jij als jij even niets hoeft te dragen?
Dat is een interessante vraag
Niet:
Wie ben ik zonder mijn kinderen?
of:
Wie ben ik zonder mijn relatie?
Dat hoeft helemaal niet.
Maar:
Wie ben ik wanneer ik even niet nodig ben?
Wat doe je dan?
Waar gaat je aandacht naartoe?
Waar heb je zin in?
Kun je überhaupt niets doen zonder meteen iets nuttigs te zoeken?
Soms voelt vrije tijd daarom helemaal niet vrij
Eindelijk een middag alleen.
Je dacht dat je ernaar verlangde.
En wat doe je?
De was.
Even opruimen.
Nog snel een mail beantwoorden.
Boodschappen.
Dat kastje dat al maanden moet.
En voor je het weet is iedereen weer thuis.
Je hebt je vrije middag uitstekend benut.
Alleen niet voor jezelf.
Misschien weet je niet eens wat je anders had willen doen
Dat komt vaker voor dan je denkt.
Als je lang weinig vrije ruimte hebt gehad, betekent meer tijd niet automatisch dat je ineens weet wat je ermee wilt.
Je moet soms opnieuw ontdekken wat jij leuk vindt.
Niet wat nuttig is.
Niet wat gezond is.
Gewoon leuk.
Wat deed je voordat alles nuttig moest zijn?
Misschien las je.
Danste je.
Tekende je.
Ging je uren ergens koffie drinken.
Reisde je.
Luisterde je naar muziek.
Was je graag buiten.
Had je hobby’s waar je totaal niet goed in hoefde te zijn.
Sommige dingen passen misschien niet meer.
Maar andere delen zijn onderweg simpelweg verdwenen omdat er geen tijd voor was.
Het moederschap kan daarin veel veranderen
Voor veel vrouwen verschuift er enorm veel wanneer ze moeder worden.
Je lichaam verandert.
Je tijd verandert.
Je prioriteiten veranderen.
Je verantwoordelijkheid verandert.
Er is letterlijk iemand die jou nodig heeft.
Dat is groot.
En zeker in de eerste jaren is er soms nauwelijks ruimte om uitgebreid na te denken over wie jij naast het moederschap bent.
Dat hoeft ook niet meteen
Sommige fases vragen gewoon veel.
Je hoeft midden in slapeloze nachten niet ook nog op zoek naar je diepste verlangens.
Soms is de dag doorkomen genoeg.
Maar kinderen worden groter.
Fases veranderen.
En dan kan er ineens weer ruimte ontstaan.
Alleen weet je misschien niet meteen wat je met die ruimte moet
Dat kan vreemd voelen.
Jarenlang was duidelijk wat er nodig was.
En nu komt er langzaam iets terug:
tijd.
Vrijheid.
Ruimte.
En daarmee misschien ook de vraag:
Wat wil ik eigenlijk met mezelf?
Dat kan bijna confronterender zijn dan geen tijd hebben.
Want zodra er ruimte ontstaat, kunnen verlangens terugkomen
Dingen waar je jarenlang niet aan dacht.
Reizen.
Een opleiding.
Ander werk.
Meer sensualiteit.
Creativiteit.
Meer alleen zijn.
Een eigen bedrijf.
Meer tijd met vriendinnen.
Misschien gewoon weer voelen dat je méér bent dan degene die alles organiseert.
Dat betekent niet dat je ondankbaar bent
Dit vind ik ontzettend belangrijk.
Je kunt zielsveel van je gezin houden en verlangen naar tijd zonder hen.
Je kunt gelukkig zijn in je relatie en behoefte hebben aan iets wat alleen van jou is.
Je kunt dankbaar zijn voor je leven en tóch voelen dat je meer van jezelf wilt ervaren.
Die dingen sluiten elkaar niet uit.
Liefde vraagt niet dat je verdwijnt
Je hoeft jezelf niet kleiner te maken om goed voor anderen te zorgen.
Sterker nog, ik denk dat er iets verandert wanneer je jezelf weer meer ruimte geeft.
Niet omdat je dan ineens altijd ontspannen en vrolijk bent.
Maar omdat je niet voortdurend van een lege plek hoeft te geven.
Je hoeft niet alleen maar beschikbaar te zijn
Niet voor je telefoon.
Niet voor werk.
Niet voor je gezin.
Niet voor vriendinnen.
Je mag momenten hebben waarop je niet onmiddellijk reageert.
Waarop niemand precies weet wat je aan het doen bent.
Waarop je tijd niet van tevoren door iemand anders geclaimd is.
Dat kan klein zijn.
Een uur.
Een ochtend.
Een yogales.
Een wandeling.
Iets van jou hebben is belangrijk
Dat hoeft geen groot levensdoel te zijn.
Een hobby.
Werk waar je blij van wordt.
Een plek.
Een vriendin.
Een ritueel.
Een sport.
Een creatieve bezigheid.
Iets waarvan je denkt:
Dit is van mij.
Niet omdat je het geheim moet houden.
Maar omdat je er niet in de eerste plaats moeder, partner of werknemer bent.
Je bent er gewoon jij.
Ook je lichaam kan een rol worden
Dat klinkt misschien vreemd.
Maar veel vrouwen ervaren hun lichaam vooral vanuit wat het moet doen.
Functioneren.
Werken.
Kinderen dragen.
Sporten.
Er goed uitzien.
Gezond blijven.
Seks hebben.
Doorgaan.
Terwijl je lichaam ook gewoon van jou is.
Een plek om in te leven.
Niet alleen om naar te kijken
Maar om te voelen.
Warm water.
Aanraking.
Beweging.
Muziek.
Adem.
Plezier.
Vermoeidheid.
Kracht.
Sensualiteit.
Je lichaam kan een ingang zijn naar een deel van jezelf dat niets hoeft te presteren.
Misschien is dat waarom bewegen zo fijn kan zijn
Niet trainen om ergens beter in te worden.
Maar bewegen om jezelf te voelen.
Yoga.
Dansen.
Wandelen.
Zwemmen.
Je hoeft even niets voor iemand te betekenen.
Je beweegt omdat jij een lichaam hebt.
Dat alleen al kan een andere ervaring zijn.
Je hoeft je rollen niet af te leggen
Dat is ook niet het doel.
Je hoeft geen weekend weg om te ontdekken dat je eigenlijk helemaal geen moeder meer wilt zijn.
Dat is niet waar dit over gaat.
Het gaat om ruimte naast die rollen.
Zodat ze niet je hele identiteit hoeven te dragen.
Je bent moeder én vrouw
Partner én individu.
Dochter én volwassen vrouw met haar eigen keuzes.
Collega én iemand met verlangens buiten haar werk.
Je bent degene die zorgt én degene voor wie gezorgd mag worden.
Het hoeft niet óf-óf te zijn.
Misschien hoef je dus niet minder van anderen te houden
Maar meer ruimte over te laten voor jezelf.
Dat is iets anders.
Je hoeft niet ineens overal nee tegen te zeggen.
Je hoeft niet te stoppen met zorgen.
Je hoeft niet alleen nog maar voor jezelf te kiezen.
Maar je mag jezelf wel meenemen.
Vraag jezelf eens: welke rol neemt bij mij de meeste ruimte in?
Moeder?
Werk?
Partner?
Zorgen?
Sterk zijn?
Degene die alles oplost?
En daarna:
Welk deel van mij krijgt daardoor weinig ruimte?
Dat is misschien nog interessanter.
Misschien is dat de speelse vrouw
De sensuele vrouw.
De ambitieuze vrouw.
De rustige vrouw.
De avontuurlijke vrouw.
De vrouw die niets wil.
De creatieve vrouw.
De vrouw die verzorgd wil worden.
Niet omdat er vaste soorten vrouwen bestaan.
Maar omdat er kanten van jou kunnen zijn die nauwelijks aan bod komen.
Je hoeft die kant niet meteen volledig terug te halen
Begin klein.
Een avond waarop jij kiest.
Een uur waarin je niet nuttig bent.
Iets aantrekken omdat jij je er mooi in voelt.
Muziek aanzetten.
Alleen ergens koffie drinken.
Een yogales.
Een vriendin bellen omdat jij behoefte hebt aan haar.
Niet wachten tot iemand vraagt wat je nodig hebt.
En oefen met de vraag: wat wil ik?
Niet één keer.
Vaak.
Want als je jarenlang vooral hebt afgestemd op anderen, wordt je eigen stem niet na één vraag ineens luid.
Je moet haar weer leren herkennen.
Soms zegt ze iets heel eenvoudigs.
Ik ben moe.
Ik wil naar buiten.
Ik wil vanavond alleen zijn.
Ik wil dit niet.
Begin daar.
Je hoeft jezelf niet eerst kwijt genoeg te zijn
Ook dat.
Je hoeft niet te wachten op een crisis.
Niet tot je compleet leeg bent.
Niet tot je denkt:
Ik herken mezelf helemaal niet meer.
Je mag ruimte voor jezelf maken terwijl het leven eigenlijk gewoon goed gaat.
Niet omdat er iets mis is.
Maar omdat jij óók onderdeel bent van dat goede leven.
Jezelf terugvinden betekent niet dat je alle rollen loslaat
Het betekent misschien dat er weer een vrouw onder zichtbaar wordt.
Niet alleen de moeder.
Niet alleen de partner.
Niet alleen degene die zorgt.
Maar degene die verlangt.
Die kiest.
Die geniet.
Die twijfelt.
Die grenzen heeft.
Die plezier wil.
Die soms niemand nodig wil hebben.
En soms juist heel graag vastgehouden wil worden.
Je hoeft niet één ding te zijn
Misschien is dat uiteindelijk de bevrijding.
Je hoeft jezelf niet te reduceren tot één identiteit.
Je bent niet alleen wie je bent voor andere mensen.
Je bent ook alles wat er in jou leeft wanneer niemand kijkt.
Je verlangens.
Je ideeën.
Je lichaam.
Je plezier.
Je stilte.
Je vuur.
En hoe meer ruimte daar weer voor komt, hoe minder het voelt alsof je jezelf ergens onderweg bent kwijtgeraakt.
Mindpiece Retreat
Misschien is één van de fijnste dingen aan een retreat niet eens wat je allemaal gaat doen.
Maar juist wat je een paar dagen níét hoeft te zijn.
Niet degene die boodschappen doet.
Niet degene die bedenkt wat iedereen eet.
Niet degene die thuis de planning in haar hoofd heeft.
Niet degene die voortdurend beschikbaar is.
Tijdens het Mindpiece Retreat mag je drie dagen gewoon komen zoals je bent.
Met Yin Yoga, Slow Flow, verbonden ademhaling, Womb Healing, Sensual Dance en meditatie.
Maar ook met lekker eten, rust, natuur, gesprekken, lachen en ruimte waarin niets van je hoeft.
Niet om weg te lopen van je rollen.
Je gaat daarna gewoon weer naar huis.
Maar misschien neem je iets mee wat daar makkelijk onder verdwijnt:
jou.
Het Mindpiece Retreat vindt plaats van 16 t/m 18 oktober 2026 bij De Wierschuur in Noord-Holland.
→ Bekijk het Mindpiece Retreat en geef jezelf drie dagen waarin je even niet alles voor iedereen hoeft te zijn.
