Sommige mensen denken veel.
En sommige mensen denken werkelijk álles.
Je hebt een gesprek en terwijl je praat, observeer je ook hoe het gesprek gaat.
Je komt thuis en denkt nog even terug aan wat iemand precies zei.
Je neemt een beslissing en bedenkt daarna nog drie keer of het wel de juiste was.
Je voelt iets en voordat je goed en wel hebt gevoeld wát je voelt, ben je het al aan het verklaren.
Waar komt dit vandaan?
Waarom reageer ik zo?
Wat betekent dit?
Je kunt jezelf ontzettend goed begrijpen.
En toch kun je tegelijkertijd het gevoel hebben dat je jezelf ergens onderweg bent kwijtgeraakt.
Omdat begrijpen en voelen twee totaal verschillende dingen zijn.
Je hoofd is ontzettend handig
Laat ik daarmee beginnen.
Er is niets mis met denken.
Je hoofd helpt je plannen.
Leren.
Beslissingen nemen.
Problemen oplossen.
Vooruitkijken.
Je hebt er behoorlijk veel aan.
Ik geloof daarom ook niet zo in het idee dat we allemaal uit ons hoofd zouden moeten.
Ik wil mijn hoofd helemaal niet kwijt.
Ik gebruik het graag.
Alleen hoeft het niet altijd degene te zijn die als eerste antwoord geeft.
Want je lichaam heeft ook informatie
Dat merk je soms in hele gewone situaties.
Iemand vraagt je iets.
Je hoofd denkt:
Ja hoor, dat kan wel.
Maar je buik trekt samen.
Je komt ergens binnen en kunt niet precies uitleggen waarom, maar je voelt je ongemakkelijk.
Je maakt een keuze die op papier volkomen logisch is…
en toch voelt er iets niet goed.
Andersom gebeurt het ook.
Iets is spannend.
Je hoofd heeft twintig bezwaren.
Maar ergens voel je:
Dit wil ik.
Dat soort informatie komt niet altijd in keurige zinnen.
Je voelt het.
Alleen kun je daar behoorlijk ver vanaf raken
Zeker als je dagen vooral bestaan uit denken.
Laptop.
Telefoon.
Planning.
Werk.
Gesprekken.
Autorijden.
Mail.
Social media.
We gebruiken ons hoofd voortdurend.
Ondertussen beweegt ons lichaam gewoon mee van stoel naar auto naar bank naar bed.
Dan is het niet zo gek dat je steeds makkelijker kunt vertellen wat je dénkt…
maar soms geen idee hebt wat je voelt.
En dan vraag ik tijdens yoga iets heel simpels
“Hoe voelt deze houding?”
Niet:
Wat vind je ervan?
Niet:
Kun je verklaren waarom dit lastig is?
Gewoon:
Hoe voelt het?
En dat kan verrassend lastig zijn.
Want voelen heeft geen analyse nodig
Je heup voelt strak.
Je benen voelen zwaar.
Je adem zit hoog.
Je voelt warmte.
Je voelt ruimte.
Je voelt weerstand.
Dat is het.
Je hoeft er niet onmiddellijk achteraan:
Dat komt waarschijnlijk doordat…
Misschien wel.
Maar voor nu hoeft dat niet.
Je mag eerst alleen registreren wat er gebeurt.
Dat is waarom yoga zo anders is dan nadenken over jezelf
Je kunt heel veel weten over jezelf.
Je patronen kennen.
Boeken lezen.
Podcasts luisteren.
Begrijpen waarom je bepaalde dingen doet.
Allemaal waardevol.
Maar uiteindelijk leef je niet alleen vanuit je hoofd.
Je leeft in een lichaam.
En soms kun je iets honderd keer begrijpen zonder dat er in je ervaring iets verandert.
Op een yogamat kun je niet alleen begrijpen dat je een grens hebt
Je voelt hem.
Dat is anders.
Je kunt rationeel heel goed weten:
Ik hoef niet altijd door te gaan.
Maar dan lig je in een Yin-houding.
Je lichaam geeft aan dat het genoeg is.
En je hoofd zegt:
Nog even volhouden.
Daar ligt ineens je theorie in levende lijve voor je.
Wat doe je nu?
Blijf je?
Pas je aan?
Ga je eruit?
Dat is geen intellectuele oefening meer.
Je kunt weten dat je rust nodig hebt en toch niet rusten
Ook zoiets.
Je hoeft niemand meer uit te leggen dat rust belangrijk is.
We weten het.
We weten dat we genoeg moeten slapen.
Dat we pauzes nodig hebben.
Dat voortdurend doorgaan niet handig is.
En toch zitten we ’s avonds om half elf nog op onze telefoon.
Weten is blijkbaar niet altijd voldoende.
Je lichaam moet rust ook daadwerkelijk ervaren.
Yoga geeft je die ervaring
Niet als theorie.
Maar heel letterlijk.
Je beweegt langzaam.
Je merkt je adem.
Je voelt je voeten op de mat.
Je merkt hoe je gewicht verdeeld is.
Je voelt waar iets trekt.
Waar ruimte zit.
Waar je spieren werken.
Je aandacht krijgt een andere richting.
Niet naar wat je ergens van vindt.
Maar naar wat er op dit moment gebeurt.
Soms merk je dan hoe snel je hoofd het weer overneemt
Je voelt spanning in je schouder.
En meteen:
Waarom zit dat daar?
Je voelt weerstand in een houding.
O, interessant, dat zal wel betekenen dat…
Ho.
Je hoeft er even niets van te maken.
Het is spanning.
Het is weerstand.
Meer weten we op dit moment niet.
En dat is genoeg.
Niet alles wat je voelt hoeft een betekenis te hebben
Dat vind ik heel belangrijk binnen yoga.
Niet iedere stijve heup heeft een emotioneel verhaal.
Niet iedere traan hoeft geanalyseerd te worden.
Niet iedere sensatie is een boodschap uit je onderbewuste.
Soms is je been gewoon stijf.
Soms ben je moe.
Soms voelt iets fijn.
Je mag je lichaam ervaren zonder er voortdurend een verklaring boven te hangen.
Dat is juist zo’n verademing wanneer je gewend bent alles te analyseren.
Je hoeft even nergens achter te komen
Misschien is dat wel één van de fijnste dingen aan yoga.
Je hoeft geen inzicht te krijgen.
Geen patroon te doorbreken.
Geen antwoord te vinden.
Geen betere versie van jezelf te worden.
Je hoeft alleen maar te merken:
Mijn voeten staan hier.
Mijn adem beweegt.
Mijn lichaam voelt vandaag zo.
Meer hoeft er niet te gebeuren.
Je zintuigen helpen je terug
Voel de mat onder je handen.
De temperatuur in de ruimte.
Je voeten op de grond.
Je adem bij je neus.
Je kleding tegen je huid.
Dat zijn ontzettend gewone dingen.
En juist daarom werken ze zo goed.
Je kunt er nauwelijks een ingewikkeld verhaal van maken.
Je voelt ze gewoon.
Tijdens balanshoudingen merk je dat meteen
Probeer maar eens op één been te staan terwijl je ondertussen uitgebreid nadenkt over dat lastige gesprek van gisteren.
Waarschijnlijk begin je vrij snel te wiebelen.
Je lichaam vraagt je aandacht.
Waar is je voet?
Waar kijk je?
Hoe staat je bekken?
Adem je?
Je wordt bijna gedwongen om aanwezig te zijn bij wat je doet.
Niet omdat je gedachten verboden zijn.
Maar omdat je lichaam je nodig heeft.
Slow Flow vind ik daarom heerlijk voor een druk hoofd
Je hoeft niet direct stil te zitten.
Dat kan namelijk behoorlijk lastig zijn wanneer je gedachten nog op volle snelheid draaien.
Je begint met bewegen.
Eén beweging.
Eén ademhaling.
Dan de volgende.
Je hoofd krijgt iets eenvoudigs om te volgen.
En langzaam verschuift je aandacht.
Van denken over je lichaam…
naar bewegen ín je lichaam.
Yin vraagt daarna weer iets anders
Daar is minder te volgen.
Je blijft.
En dan merk je hoe snel je hoofd weer verhalen gaat maken.
Je denkt aan morgen.
Je analyseert de houding.
Je vraagt je af hoe lang het nog duurt.
En iedere keer kun je terug.
Hoe voelt mijn lichaam nú?
Niet vijf minuten geleden.
Niet hoe ik zou willen dat het voelt.
Nu.
Je hoeft je gedachten dus niet stil te krijgen
Dat is voor mij helemaal niet het doel.
Als je veel denkt, zul je waarschijnlijk niet na drie yogalessen veranderen in iemand die de hele dag met een leeg hoofd rondloopt.
Gelukkig maar.
Het gaat er niet om dat je minder intelligent, minder scherp of minder bedachtzaam wordt.
Het gaat erom dat je nog een andere bron van informatie terugvindt.
Je lichaam.
Je lichaam communiceert alleen anders
Het schrijft geen rapport.
Het maakt geen lijstje met voor- en nadelen.
Het zegt niet:
“Na zorgvuldige analyse ben ik tot de conclusie gekomen dat deze afspraak donderdag niet verstandig is.”
Het voelt zwaar.
Of open.
Onrustig.
Moe.
Ruim.
Warm.
Gespannen.
Prettig.
Je moet een andere taal leren verstaan.
En daarvoor moet je soms stoppen met uitleggen
Dat is misschien het moeilijkste.
Niet meteen begrijpen.
Eerst ervaren.
Dat geldt op een yogamat.
Maar ook daarbuiten.
Misschien weet je nog niet waarom iets niet goed voelt.
Je kunt wel erkennen dát het niet goed voelt.
Misschien weet je nog niet precies wat je wilt.
Je kunt wel voelen dat je huidige situatie niet meer klopt.
Niet ieder antwoord hoeft eerst volledig onderbouwd te zijn voordat je het serieus mag nemen.
Je hoofd en lichaam hoeven geen tegenstanders te worden
Dat wil ik absoluut niet.
Het is niet:
hoofd slecht, lichaam goed.
We hebben allebei nodig.
Je lichaam kan iets aangeven.
Je hoofd kan helpen om daar woorden aan te geven en een verstandige keuze te maken.
Dat is juist mooi.
Maar daarvoor moeten ze wel allebei aan tafel zitten.
En bij veel van ons heeft het hoofd al jaren de vergadering geleid.
Yoga schuift er gewoon een stoel bij
Voor je adem.
Je buik.
Je rug.
Je voeten.
Je vermoeidheid.
Je plezier.
Je grenzen.
Je behoefte om te bewegen.
Je behoefte om te stoppen.
Niet om het denken weg te krijgen.
Maar om jezelf weer vollediger mee te nemen.
Misschien is dat wat ‘uit je hoofd komen’ eigenlijk betekent
Niet stoppen met denken.
Maar stoppen met alléén maar denken.
Je hoeft niet ieder gevoel eerst te begrijpen voordat je het mag voelen.
Je hoeft niet ieder lichamelijk signaal te analyseren.
Je hoeft niet altijd te weten waarom.
Soms mag je op je mat staan en alleen maar denken:
Dit voelt fijn.
Of:
Dit is genoeg.
Of:
Vandaag wil mijn lichaam iets anders.
En daar gewoon naar luisteren.
Dat is voor mij yoga.
Niet je hoofd kwijtraken.
Maar je lichaam weer meenemen.
Zit je veel in je hoofd en vind je het lastig om te voelen wat je lichaam eigenlijk aangeeft?
Tijdens mijn Mindpiece yogalessen hoef je je gedachten niet stil te krijgen. We gebruiken beweging, adem en vertraging om je aandacht weer naar je lichaam te brengen.
Ik geef Slow Flow en Yin Yoga in Benthuizen en Slow Flow in Boskoop. Je kunt eerst een proefles volgen en zelf ervaren hoe het is om een uur lang niet alles te hoeven begrijpen, maar gewoon weer te voelen.
