“Yoga lijkt me heerlijk, maar ik ben echt totaal niet lenig.”
Als ik voor iedere keer dat iemand dit tegen me heeft gezegd een euro had gekregen…
dan had ik inmiddels een aardig bedrag bij elkaar.
En ik snap het ook wel.
Als je online naar yoga kijkt, zie je vooral lichamen die zich moeiteloos dubbel lijken te vouwen.
Benen in de lucht.
Voeten achter hoofden.
Handen plat op de grond.
Dan is het niet zo gek dat je denkt:
Daar hoor ik dus niet tussen.
Maar weet je wat ik tijdens een gewone yogales zie?
Gewone lichamen.
Stijve heupen.
Strakke hamstrings.
Knieën die niet lekker vinden wat het hoofd bedacht had.
Ruggen die de ene week soepeler voelen dan de andere.
Precies zoals lichamen zijn.
Je hoeft niet eerst lenig te worden
Dat is een beetje de omgekeerde wereld.
Je hoeft ook niet eerst conditie op te bouwen voordat je gaat wandelen.
Je begint waar je bent.
En bij yoga is dat niet anders.
Kun je niet met gestrekte benen bij je tenen?
Prima.
Kun je niet comfortabel in kleermakerszit zitten?
Ook prima.
Heb je nog nooit op een yogamat gelegen?
Kom maar.
Er is geen toelatingsexamen.
Jouw lichaam hoeft niet op dat van iemand anders te lijken
Dit is iets wat ik in mijn lessen belangrijk vind.
Een houding hoeft er bij jou niet hetzelfde uit te zien als bij degene naast je.
Sterker nog: dat kán soms helemaal niet.
Onze lichamen zijn verschillend gebouwd.
We hebben andere verhoudingen.
Andere gewrichten.
Andere ervaringen.
Een andere leeftijd.
Een andere dag achter de rug.
Dus waarom zouden we allemaal precies hetzelfde eindpunt moeten bereiken?
Een yogahouding is geen foto
Ik denk dat daar veel misverstanden ontstaan.
We zien een plaatje van een yogahouding en denken:
Zo moet het eruitzien.
Maar dat plaatje zegt helemaal niets over wat jij in jouw lichaam voelt.
Misschien kom jij maar half zo ver en voel je precies wat je moet voelen.
Terwijl iemand anders veel verder kan bewegen en nauwelijks iets merkt.
Wie doet de houding dan beter?
Precies.
Dat is eigenlijk helemaal niet de vraag.
Stijfheid is geen probleem dat opgelost moet worden
Natuurlijk kan yoga ervoor zorgen dat je lichaam na verloop van tijd soepeler gaat voelen.
Maar ik zou het jammer vinden als dat de enige reden wordt waarom je op de mat stapt.
Je lichaam is geen project.
Je hoeft het niet zo snel mogelijk soepeler te maken.
Je kunt ook nieuwsgierig worden.
Waar voel ik weerstand?
Wat voelt prettig?
Waar houd ik mijn adem vast?
Wat gebeurt er als ik niet verder ga?
Dat is een totaal andere manier van bewegen.
Soms is minder ver juist moeilijker
Stel dat we in een houding zitten en je voelt dat je grens bereikt is.
Je hoofd zegt:
Volgens mij kan ik nog wel iets verder.
Je kijkt misschien even opzij.
De vrouw naast je zit dieper.
En voordat je het weet, schuif jij ook nog een stukje.
Niet omdat je lichaam daarom vroeg.
Maar omdat je dacht dat je verder moest.
Dáár zit voor mij yoga.
Kun je blijven waar jouw lichaam zegt: dit is genoeg?
Ook als je technisch gezien misschien verder zou kunnen?
We zijn zo gewend om ons lichaam te overrulen
Je bent moe, maar gaat toch door.
Je hebt honger, maar eerst moet iets af.
Je wilt eigenlijk naar huis, maar blijft nog even.
Je voelt spanning, maar denkt:
Ach, het gaat wel.
We doen het de hele dag.
En dan stappen we op een yogamat en doen we precies hetzelfde.
Nog iets verder.
Nog iets langer.
Nog iets beter.
Terwijl die mat juist een prachtige plek kan zijn om iets anders te oefenen.
Luisteren.
Misschien is jouw stijve lichaam juist een goede leraar
Want als je niet ontzettend lenig bent, voel je vaak vrij snel waar je grens ligt.
Je lichaam is daar behoorlijk duidelijk over.
En dan kun je kiezen.
Ga ik eroverheen?
Of luister ik?
Dat klinkt simpel.
Maar als je gewend bent om altijd door te gaan, kan dat behoorlijk confronterend zijn.
En ja, waarschijnlijk word je soepeler
Als je regelmatig yoga doet, kan je bewegingsvrijheid veranderen.
Je merkt dat houdingen makkelijker gaan.
Dat je lichaam minder stijf voelt wanneer je ’s ochtends opstaat.
Dat je makkelijker beweegt.
Dat is fijn.
Maar het mooiste vind ik iets anders.
Dat je steeds beter gaat herkennen wat jouw lichaam nodig heeft.
Niet alleen tijdens yoga.
Ook daarbuiten.
Een eerste yogales mag gewoon onwennig zijn
Je hoeft niet binnen te stappen alsof je precies weet wat je doet.
Waarschijnlijk weet je niet hoe alle houdingen heten.
Je kijkt een keer om je heen.
Je linkerbeen staat misschien verkeerd terwijl iedereen rechts staat.
En soms denk je:
Hoe kwamen we hier nou weer terecht?
Dat hoort erbij.
Iedereen heeft ooit een eerste les gehad.
En geloof me: niemand ligt ondertussen naar jouw hamstrings te kijken.
Ze zijn veel te druk met zichzelf.
Kom niet voor het lichaam dat je denkt te moeten hebben
Kom met het lichaam dat je vandaag hebt.
Misschien is het stijf.
Misschien moe.
Misschien sterk.
Misschien voelt het anders dan een paar jaar geleden.
Dat is het lichaam waarmee je leeft.
Dat jou iedere dag overal naartoe brengt.
Dat zoveel voor je doet.
Yoga begint voor mij niet met dat lichaam veranderen.
Het begint met er weer aandacht aan geven.
En daarvoor hoef je echt geen centimeter leniger te zijn.
Denk je al een tijdje dat je yoga wilt proberen, maar houdt “ik ben niet lenig genoeg” je tegen?
Bij mijn Mindpiece yogalessen hoef je niets te kunnen voordat je binnenstapt.
Je begint gewoon waar jouw lichaam vandaag is.
In Benthuizen geef ik Slow Flow en Yin Yoga en in Boskoop Slow Flow. Een proefles is mogelijk.
En ja, ook als je je eigen tenen niet kunt aanraken.
