Er bestaat een beeld van iemand die veel yoga doet.
Altijd rustig.
Geduldig.
Ademt overal eerst drie keer diep doorheen.
Wordt nooit boos in het verkeer.
Heeft natuurlijk ook nooit ruzie.
En als het leven tegenzit, zit ze waarschijnlijk vijf minuten later met een kop thee volledig in acceptatie.
Ik weet niet wie deze vrouw is.
Maar ik ben haar in ieder geval nog nooit tegengekomen.
Want yoga maakt je niet onaantastbaar.
Je blijft gewoon mens.
Je kunt yoga doen en nog steeds ontzettend geïrriteerd zijn
Je kunt ’s ochtends op je mat hebben gestaan…
en ’s middags volledig uit je slof schieten omdat iemand voor de vierde keer dezelfde vraag stelt.
Je kunt een heerlijke Yin-les hebben gehad…
en de volgende ochtend wakker worden met een hoofd vol zorgen.
Je kunt heel bewust leven…
en toch te lang doorgaan.
Te snel reageren.
Een grens negeren.
Boos worden.
Verdrietig zijn.
Yoga haalt het leven niet weg.
En dat hoeft ook helemaal niet
Want waarom zou het doel zijn om altijd rustig te zijn?
Boosheid heeft een functie.
Verdriet heeft een functie.
Enthousiasme ook.
Spanning ook.
We zijn niet gemaakt om de hele dag in dezelfde kalme toestand te verkeren.
Soms vraagt het leven juist dat je in actie komt.
Dat je duidelijk bent.
Dat je beweegt.
Dat je hard lacht.
Dat je zegt:
Tot hier.
Rust is maar één van de toestanden waarin een lichaam kan zijn.
Toch zoeken veel mensen yoga juist voor rust
Logisch.
Je hoofd is vol.
Je agenda ook.
Je wilt even vertragen.
En yoga kan daar ontzettend fijn voor zijn.
Maar ik denk dat yoga nog waardevoller wordt wanneer je niet alleen komt om een bepaald gevoel te krijgen.
Niet:
Ik voel onrust en die moet weg.
Maar:
Ik voel onrust. Laat ik eens kijken wat er eigenlijk gebeurt.
Dat is iets heel anders.
Je hoeft niet alles weg te ademen
Dat vind ik belangrijk.
Je bent boos.
Adem maar even.
Je bent verdrietig.
Adem maar even.
Je bent gespannen.
Adem maar even.
Alsof iedere emotie zo snel mogelijk teruggebracht moet worden naar kalmte.
Maar soms hoef je helemaal niet rustig te worden.
Soms ben je gewoon boos.
En misschien is daar een goede reden voor.
Yoga kan je juist helpen om dat eerder te merken
Niet alleen:
Ik ben gespannen.
Maar:
Ik ben eigenlijk geïrriteerd.
Of:
Dit raakte me.
Of:
Ik ben veel vermoeider dan ik dacht.
Je lichaam geeft voortdurend informatie.
Alleen merken we die signalen vaak pas wanneer ze heel groot worden.
Tijdens yoga zet je het volume van de buitenwereld even zachter.
Daardoor hoor je jezelf beter.
Dat betekent niet dat iedere yogales emotioneel hoeft te zijn
Helemaal niet.
Soms doe je gewoon yoga.
Je beweegt.
Je benen werken.
Je rug voelt lekker.
Je ligt tien minuten heerlijk onder een deken.
Klaar.
Niet iedere spanning heeft een diepere betekenis.
Niet iedere stijve heup bevat een levensles.
Daar hoeven we yoga niet groter voor te maken dan het is.
Maar je kunt wel merken hoe je reageert op ongemak
Dat vind ik interessant.
Je staat in een houding die kracht vraagt.
Je benen beginnen te werken.
Wat gebeurt er?
Ga je meteen weg?
Of blijf je koste wat kost?
Word je boos op jezelf?
Denk je:
Dit kan ik niet.
Of kun je voelen:
Dit is zwaar, maar eigenlijk wel oké.
Je leert niet om ongemak weg te krijgen.
Je leert er beter naar luisteren.
Want ongemak en een grens zijn niet hetzelfde
Dat verschil is belangrijk.
Soms voelt iets ongemakkelijk omdat het nieuw is.
Omdat je spieren werken.
Omdat je even uit balans bent.
Omdat je iets doet wat je niet gewend bent.
Dat hoeft geen reden te zijn om onmiddellijk te stoppen.
Maar soms zegt je lichaam wel duidelijk:
Dit klopt niet.
Yoga geeft je de ruimte om dat verschil steeds beter te herkennen.
Rust betekent dus ook niet dat alles comfortabel moet zijn
Een rustige yogales kan best intens zijn.
Je kunt in Yin liggen en denken:
Hoe lang blijven we hier nog?
Je kunt in Slow Flow merken dat je benen trillen.
Je kunt tijdens Savasana ineens een hoofd hebben dat besluit om de complete planning van volgende week door te nemen.
Dat hoort er allemaal bij.
Je hoeft geen perfecte innerlijke stilte te produceren.
Soms is rust juist kunnen blijven bij wat er is
Niet wegduwen.
Niet onmiddellijk oplossen.
Niet denken:
Dit mag ik niet voelen.
Je merkt het.
Dat is alles.
Je bent gespannen.
Oké.
Je bent verdrietig.
Oké.
Je bent vandaag ontzettend onrustig.
Ook oké.
Je hoeft niet iedere toestand onmiddellijk te veranderen.
Dat is iets anders dan erin blijven hangen
Dat onderscheid vind ik belangrijk.
Voelen betekent niet dat je jezelf eindeloos in ieder gevoel moet onderdompelen.
Je hoeft niet alles groter te maken.
Je merkt wat er is.
Je ademt.
Je beweegt.
En gevoelens veranderen vaak vanzelf weer.
Zoals alles in je lichaam verandert.
Een yogales laat dat heel mooi zien
Aan het begin voelt je lichaam op een bepaalde manier.
Een half uur later anders.
Je adem verandert.
Je spieren worden warmer.
Een houding voelt eerst onmogelijk en drie minuten later prima.
Of precies andersom.
Niets blijft precies hetzelfde.
Dat geldt ook voor veel van wat je voelt.
Je hoeft dus niet bang te zijn voor ieder ongemakkelijk gevoel
Dat vind ik misschien wel één van de mooiste dingen die je op een mat kunt ervaren.
Je kunt iets voelen zonder dat je er meteen iets mee hoeft.
Een moment van frustratie.
Onrust.
Vermoeidheid.
Spanning.
Het komt.
Je merkt het.
En op een gegeven moment verandert er weer iets.
Niet omdat je het hebt weggewerkt.
Maar omdat gevoelens bewegen.
Je lichaam kan meer dragen dan alleen rust
Dat klinkt misschien vanzelfsprekend.
Maar soms behandelen we ontspanning alsof dat de ideale toestand is en alles daarbuiten een probleem.
Terwijl een gezond leven ook bestaat uit inspanning.
Opwinding.
Spanning.
Plezier.
Boosheid.
Verdriet.
Verlangen.
Kracht.
Rust.
Je hoeft niet één toestand vast te houden.
Yoga laat je juist tussen die verschillende toestanden bewegen
Je staat.
Je beweegt.
Je gebruikt kracht.
Daarna vertraag je.
Je ligt.
Je ademt.
Dan kom je weer omhoog.
Dat vind ik mooi aan een yogales.
Je lichaam krijgt niet alleen rust.
Het krijgt variatie.
En misschien is dát uiteindelijk veel waardevoller
Niet dat je altijd ontspannen bent.
Maar dat je kunt terugkeren.
Je hebt een drukke dag.
En weet hoe je vertraagt.
Je raakt geïrriteerd.
En merkt het voordat je er drie uur in blijft hangen.
Je hebt veel energie.
En gebruikt die.
Je bent moe.
En durft te stoppen.
Je hoeft niet één versie van jezelf te worden.
Je leert bewegen met wat er is.
Dat neem je mee buiten de yogamat
Want daar wordt het natuurlijk interessant.
Je krijgt slecht nieuws.
Een planning loopt anders.
Iemand raakt precies die ene gevoelige snaar.
Je hebt een volle week.
Yoga zorgt er niet voor dat dat allemaal ineens van je afglijdt.
Maar misschien merk je eerder:
Dit doet iets met me.
In plaats van automatisch verder te gaan.
Je kunt geraakt zijn zonder jezelf kwijt te raken
Dat is voor mij veel interessanter dan altijd kalm blijven.
Je hoeft niet boven het leven te staan.
Je mag er middenin zitten.
Je mag voelen.
Reageren.
Boos worden.
Huilen.
En daarna weer bewegen.
Rust vinden.
Opnieuw beginnen.
Dat is veel menselijker.
Misschien is innerlijke rust daarom niet wat we denken
Niet een toestand waarin niets je meer raakt.
Niet een hoofd waarin nooit meer gedachten zitten.
Niet een lichaam dat altijd ontspannen is.
Misschien is het veel eenvoudiger.
Weten dat je kunt terugkomen.
Dat je niet voor altijd in dat ene moment hoeft te blijven.
Dat je lichaam verschillende toestanden aankan.
En dat je niet iedere emotie onmiddellijk hoeft op te lossen.
Je hoeft dus geen rustig mens te worden om yoga te doen
Kom juist met alles wat er is.
Met je drukke hoofd.
Je irritatie.
Je enthousiasme.
Je vermoeidheid.
Je energie.
Je verdriet.
Je goede humeur.
Je slechte dag.
Yoga vraagt niet dat je eerst iets anders wordt.
Je begint met het lichaam en de dag die je op dat moment hebt.
En van daaruit kijk je verder.
Misschien is dat uiteindelijk veel vrijer
Niet proberen om altijd zen te zijn.
Niet denken dat je iets verkeerd doet wanneer je gespannen bent.
Niet van iedere emotie een probleem maken.
Maar weten:
Dit is wat er nu is.
En ook dit beweegt weer.
Je hoeft niet altijd kalm te zijn.
Je hoeft alleen niet voortdurend van jezelf weg wanneer je dat niet bent.
Mindpiece Retreat
Dat is ook hoe ik naar het Mindpiece Retreat kijk.
Ik organiseer geen drie dagen waarin je alleen maar ontspannen hoeft te zijn.
Er mag juist van alles zijn.
Rust.
Beweging.
Stilte.
Lachen.
Vermoeidheid.
Een emotie die ineens bovenkomt.
Of helemaal niets bijzonders.
Met Yin Yoga, Slow Flow, verbonden ademhaling, Womb Healing, Sensual Dance en meditatie bewegen we tijdens het weekend steeds tussen voelen, bewegen en rust.
Je hoeft niets te forceren.
En je hoeft na drie dagen ook niet als een compleet kalme versie van jezelf naar huis.
Het gaat er veel meer om dat je de ruimte krijgt om weer te ervaren wat er in jou gebeurt wanneer je niet voortdurend door hoeft.
Het Mindpiece Retreat vindt plaats van 16 t/m 18 oktober 2026 bij De Wierschuur in Noord-Holland.
→ Bekijk het Mindpiece Retreat, het programma en de verschillende kamers.
