Je rolt je mat op.
Trekt je sokken weer aan.
Schoenen aan.
Tas over je schouder.
En daarmee is de yogales voorbij.
Tenminste…
de les wel.
Yoga niet.
Want eerlijk?
Als yoga alleen dat ene uur op maandagavond zou zijn, zou ik het veel minder interessant vinden.
Voor mij begint het belangrijkste stuk vaak juist wanneer je weer naar buiten loopt.
Yoga is makkelijk wanneer niemand iets van je nodig heeft
Je ligt in een rustige zaal.
Telefoon weg.
Muziek aan.
Niemand vraagt iets.
Ik herinner je eraan om te ademen.
Om je schouders los te laten.
Om te voelen waar je grens ligt.
Dat helpt natuurlijk.
Maar dan kom je thuis.
De vaatwasser is klaar.
Er ligt een bericht op je telefoon.
Iemand vraagt waar iets ligt.
Je bedenkt dat je morgenochtend iets niet mag vergeten.
En daar begint het echte leven weer.
Precies dáár wordt yoga interessant.
Kun je nog voelen wat je vijf minuten geleden voelde?
Op de mat was het heel duidelijk.
Je lichaam voelde rustig.
Je adem was laag.
Je hoofd minder vol.
En dan stap je in de auto.
Voor je het weet zit je alweer in je telefoon zodra je geparkeerd staat.
Niet omdat er iets mis is.
Gewoon uit gewoonte.
Het verschil is dat je misschien ineens merkt:
Hé. Ik was net nog zo rustig.
Dat moment van opmerken is al iets.
Yoga betekent niet dat je altijd rustig moet blijven
Gelukkig niet.
Je hoeft niet na een yogales de rest van de week kalm door het leven te zweven.
Je mag geïrriteerd raken.
Haast hebben.
Een keer veel te kort reageren.
Midden in een drukke dag vergeten dat je überhaupt een lichaam hebt.
Dat maakt je geen slechte yogi.
Het dagelijks leven is juist waar je opnieuw kunt beginnen.
Honderd keer als dat nodig is.
Misschien merk je eerder dat je je adem inhoudt
Je zit achter je laptop.
Concentratie.
Schouders omhoog.
Kaken strak.
En ineens voel je het.
Niet omdat iemand naast je zegt:
“Adem maar eens diep uit.”
Je merkt het zelf.
Dan hoef je ook geen ingewikkelde ademhalingsoefening te doen.
Je ademt uit.
Laat je schouders zakken.
En gaat verder.
Klein moment.
Toch is dat precies wat je tijdens yoga hebt geoefend.
Aandacht.
Of je merkt dat je alweer over je grens heen wilt
Iemand vraagt:
“Kun jij nog even…?”
Je automatische antwoord staat al klaar.
Ja hoor.
Natuurlijk.
Maar ergens voel je weerstand.
Vroeger was het antwoord er misschien al uit voordat je dat überhaupt merkte.
Nu zit er soms een seconde tussen.
Een seconde waarin je voelt:
Wil ik dit eigenlijk?
Dat heeft op het eerste gezicht weinig met yoga te maken.
Maar voor mij heeft het er alles mee te maken.
Op de mat oefen je dezelfde seconde
Je staat in een houding.
Je kunt verder.
Je hoeft niet verder.
Wat doe je?
Ga je automatisch?
Of voel je eerst?
Yoga geeft je steeds opnieuw die kleine ruimte tussen een prikkel en je reactie.
En die ruimte neem je mee.
Niet perfect.
Maar wel steeds vaker.
Yoga kan ook betekenen dat je op tijd naar bed gaat
Niet erg spectaculair.
Geen wierook.
Geen ingewikkelde houding.
Je merkt gewoon om half tien:
Ik ben moe.
En in plaats van nog twee afleveringen te kijken, ga je naar bed.
Dat kan yoga zijn.
Omdat je naar je lichaam hebt geluisterd voordat het moest schreeuwen.
Yoga kan betekenen dat je iets laat liggen
De was.
Die mail.
Dat appje.
Dat ene ding waarvan je hoofd zegt dat het nú moet.
En jij denkt:
Morgen.
Niet vanuit luiheid.
Maar omdat je merkt dat je grens voor vandaag bereikt is.
Op de yogamat oefen je niet alleen in bewegen.
Je oefent ook in genoeg.
Dat woord is buiten de mat misschien nog wel belangrijker.
Yoga kan midden in de supermarkt gebeuren
Je staat in een rij.
Veel geluid.
Mensen.
Je hebt haast.
En je merkt dat je hele lichaam gespannen is.
Je voelt je voeten.
Ademt uit.
Niet om de supermarkt ineens in een serene tempel te veranderen.
Die blijft gewoon druk.
Maar jij merkt weer dat je er bent.
Daar heb je geen mat voor nodig.
Of tijdens een lastig gesprek
Je voelt dat je geraakt wordt.
Normaal schiet je misschien meteen in uitleggen.
Verdedigen.
Oplossen.
Nu merk je eerst wat er in je lichaam gebeurt.
Je buik.
Je adem.
Je hartslag.
Misschien neem je één seconde langer voordat je antwoordt.
Dat is niet klein.
Daar ontstaat keuze.
Yoga is voor mij niet hetzelfde als altijd de ‘goede’ keuze maken
Je zult nog steeds ja zeggen terwijl je nee bedoelde.
Te lang doorgaan.
Te laat naar bed gaan.
Druk scrollen terwijl je eigenlijk moe bent.
Je lichaam negeren.
Welkom bij mens zijn.
Yoga maakt je niet perfect.
Hopelijk maakt het je alleen iets sneller bewust van wat je aan het doen bent.
En dan kun je de volgende keer opnieuw kiezen.
Je hoeft dus ook niet iedere dag een uur yoga te doen
Ik krijg soms vragen over hoe vaak je moet oefenen.
En natuurlijk helpt regelmaat.
Maar yoga hoeft niet alleen te tellen wanneer je officieel een les hebt gedaan.
Misschien beweeg je ’s ochtends vijf minuten.
Misschien zit je even buiten zonder je telefoon.
Misschien merk je tijdens het werk dat je een pauze nodig hebt.
Misschien neem je één bewuste ademhaling voordat je een antwoord geeft.
Dat is óók oefenen.
Een houding is maar een hulpmiddel
Downward Dog is niet het einddoel.
Warrior II ook niet.
En Savasana al helemaal niet.
Die houdingen geven je iets om mee te oefenen.
Aandacht.
Adem.
Kracht.
Grenzen.
Balans.
Rust.
De vraag is wat je ermee doet wanneer er geen yogadocent meer naast je staat.
Kun je hetzelfde doen wanneer het leven rommelig is?
Dat vind ik veel interessanter.
Kun je voelen wanneer je moe bent op een dinsdagmiddag?
Kun je merken dat je iets doet uit gewoonte?
Kun je een keer stoppen voordat alles af is?
Kun je voelen wat je nodig hebt terwijl iemand anders iets anders van je wil?
Daar is geen yogahouding voor.
Dat ís de beoefening.
Yoga zit ook in hoe je tegen jezelf praat
Je valt uit een balanshouding.
Op de mat kun je denken:
Nou, lekker dan.
Of lachen en opnieuw beginnen.
Dat lijkt onbelangrijk.
Maar luister eens hoe je tegen jezelf praat wanneer iets buiten yoga mislukt.
Wanneer je een fout maakt.
Iets vergeet.
Een slechte dag hebt.
Ben je daar net zo mild?
Of wordt je innerlijke stem ineens een stuk strenger?
Ook daar kun je yoga oefenen.
Niet door alles positief te maken
Je hoeft jezelf niet toe te spreken met mooie zinnen terwijl je eigenlijk ontzettend baalt.
Maar je kunt wel stoppen met jezelf afbreken.
“Dit ging niet zoals ik wilde.”
is iets anders dan:
“Ik kan ook nooit iets goed doen.”
Dat verschil heeft niets met lenigheid te maken.
Maar wel met bewustzijn.
Yoga zit soms in niets doen
Dat is misschien nog wel de lastigste vorm.
Niet reageren.
Niet oplossen.
Niet alvast vooruitlopen.
Gewoon vijf minuten zitten.
Zonder dat je er een meditatie van maakt.
Zonder timer.
Zonder doel.
Je hoeft niet eens te denken:
Ik ben nu yoga aan het beoefenen.
Je zit gewoon.
Dat is voldoende.
Het hoeft niet allemaal ‘bewust’
Ook dat kan namelijk vermoeiend worden.
Je hoeft niet de hele dag ieder gevoel, iedere ademhaling en iedere beweging te observeren.
Daar zou je gek van worden.
Het gaat niet om constante zelfbewaking.
Meer om af en toe wakker worden uit de automatische piloot.
O ja.
Dit doe ik.
Zo voelt dit.
Wil ik hiermee doorgaan?
En dan weer verder.
Misschien is dat wat je werkelijk meeneemt uit een yogales
Niet de houding.
Niet hoe ver je kwam.
Maar een soort herinnering.
Dat je een lichaam hebt.
Dat het signalen geeft.
Dat je niet altijd onmiddellijk hoeft te reageren.
Dat je kunt vertragen.
Dat genoeg ook een antwoord is.
Dat je jezelf niet alleen hoeft te horen wanneer alles stil is.
Je kunt jezelf ook midden in je gewone leven leren horen.
Dat is waarom yoga niet stopt wanneer je de mat oprolt
Eigenlijk zou het zonde zijn als dat zo was.
Je brengt misschien één uur per week op die mat door.
De rest van de week leef je.
Daar wil je iets aan hebben.
Niet doordat je overal yoga van maakt.
Maar doordat dat uur je af en toe helpt herinneren:
Wacht.
Waar ben ik?
Hoe gaat het eigenlijk?
Wat heb ik nu nodig?
En dan is de yogamat allang opgerold.
Maar yoga is nog steeds bezig.
Mindpiece Retreat
Tijdens het Mindpiece Retreat ontstaat er meer ruimte om dat verschil tussen weten en werkelijk ervaren te voelen.
Niet alleen tijdens yoga.
Ook tijdens het eten.
Een wandeling.
Na verbonden ademwerk.
Tijdens stilte.
In een gesprek.
Of wanneer je een tijdje helemaal niets hoeft.
Juist doordat je een paar dagen uit de dagelijkse stroom bent, wordt zichtbaar hoeveel je normaal automatisch doet.
En wat er verandert wanneer je niet meteen door hoeft.
Tijdens het retreat combineren we yoga met verbonden ademhaling, meditatie, Womb Healing, Sensual Dance, natuur en verstilling.
Niet zodat je drie dagen perfect bewust leeft.
Maar zodat je iets mee naar huis kunt nemen dat ook op een gewone dinsdag nog waarde heeft.
→ Bekijk het Mindpiece Retreat en het volledige programma.
