“Hoe lang blijven we eigenlijk in zo’n houding?”
Een paar minuten.
Dat klinkt niet lang.
Totdat je het doet.
Ga maar eens drie minuten op de grond liggen zonder je telefoon.
Zonder televisie.
Zonder met iemand te praten.
Zonder ondertussen iets nuttigs te doen.
Gewoon liggen.
Dan kan drie minuten ineens verrassend lang zijn.
En dat is precies wat veel mensen tijdens hun eerste Yin-les ontdekken.
Niet dat hun lichaam te stijf is.
Maar dat stil zijn helemaal niet zo makkelijk is.
Bewegen geeft je iets te doen
Tijdens een Slow Flow ben je bezig.
Je beweegt je armen.
Stapt naar voren.
Draait.
Komt omhoog.
Zoekt je balans.
Je aandacht heeft steeds iets nieuws.
Bij Yin valt dat voor een groot deel weg.
Je komt in een houding.
Zoekt een plek die voor jouw lichaam klopt.
En dan…
blijf je daar.
Geen volgende opdracht.
Geen haast.
Even niets.
En daar weet ons hoofd soms verrassend slecht raad mee.
Ineens moet je overal aan zitten
Je neus jeukt.
Je haar ligt verkeerd.
Je broek zit niet lekker.
Je voet voelt vreemd.
Je wilt je hand verplaatsen.
Je wilt even slikken.
Je wilt eigenlijk gewoon íéts doen.
Dat is grappig als je het eenmaal begint op te merken.
Want vijf minuten eerder zat je misschien nog te verlangen naar rust.
Nu krijg je die rust…
en wil je bewegen.
We zijn bijna nooit meer echt zonder prikkels
Denk maar eens na.
Wanneer sta je ergens te wachten zonder iets te doen?
We pakken onze telefoon.
Wanneer we alleen eten?
Telefoon.
Even op de bank?
Televisie aan.
In de trein?
Scrollen.
Voor het slapen?
Nog even kijken.
Er zijn nog maar weinig momenten waarop er werkelijk niets binnenkomt.
Dus als je tijdens Yin ineens stil ligt in een rustige ruimte, is het niet zo vreemd dat je systeem daar even aan moet wennen.
Je hoofd vult de ruimte vanzelf
Als er buiten je weinig gebeurt, gebeurt er binnen vaak des te meer.
Gedachten die je de hele dag niet hebt gehad komen ineens langs.
Je herinnert je dat je iemand nog moet bellen.
Je bedenkt iets voor je werk.
Je voert een gesprek opnieuw.
Je maakt alvast een boodschappenlijst.
En ondertussen lig je in een houding die nog twee minuten duurt.
Welkom bij Yin Yoga.
Dat betekent niet dat je het verkeerd doet
Dit is misschien wel het belangrijkste als je net begint met Yin.
Je hoeft niet volledig ontspannen te zijn.
Je hoeft geen leeg hoofd te hebben.
Je hoeft niet drie minuten lang in een soort meditatieve staat te liggen.
Je mag onrustig zijn.
Je mag denken.
Je mag de tijd langzaam vinden gaan.
Je hoeft daar niet van af.
Je merkt het alleen op.
De neiging om te bewegen is interessant
Niet iedere neiging om uit een houding te komen betekent hetzelfde.
Soms vertelt je lichaam heel duidelijk:
Dit voelt niet goed.
Dan luister je.
Je verandert de houding of komt eruit.
Maar soms is het anders.
Dan is er geen pijn.
Geen duidelijke grens.
Je hebt gewoon geen zin meer om stil te liggen.
Dat moment vind ik interessant.
Want wat gebeurt er als je niet onmiddellijk reageert?
Niet alles hoeft meteen opgelost te worden
Misschien voel je wat spanning in je heup.
Je eerste reactie is: bewegen.
Maar als het geen pijn is en de houding verder goed voelt, kun je ook even wachten.
Ademen.
Voelen.
Kijken of de sensatie verandert.
Soms gebeurt dat.
Soms niet.
En soms kom je alsnog uit de houding.
Het verschil is dat je niet automatisch hebt gereageerd.
Je hebt eerst geluisterd.
We reageren de hele dag automatisch
Dat doen we allemaal.
Telefoon trilt.
Kijken.
Iemand vraagt iets.
Ja zeggen.
Onrust.
Iets gaan doen.
Verveling.
Scrollen.
Moe.
Koffie.
Er zit soms nauwelijks ruimte tussen wat we voelen en wat we vervolgens doen.
Tijdens Yin ontstaat die ruimte ineens wel.
Je voelt iets.
En je hoeft niet direct te reageren.
Dat kan behoorlijk confronterend zijn
Vooral als je gewend bent om veel te doen.
Misschien ben jij degene die thuis altijd bezig is.
Die nog even opruimt.
Nog iets regelt.
Nog iemand appt.
Nog snel iets klaarlegt voor morgen.
Niet omdat iemand het vraagt.
Je ziet iets wat gedaan kan worden en je doet het.
Dan kan een Yin-les bijna tegennatuurlijk voelen.
Er ís namelijk niets om te regelen.
Zelfs rust willen we soms nuttig maken
Dat vind ik zelf een interessante.
We zeggen dat we rust nodig hebben.
Maar dan moet die rust wel iets opleveren.
Beter slapen.
Minder stress.
Soepeler worden.
Meer energie.
Een rustiger hoofd.
We willen zelfs van niets doen nog een productief project maken.
Maar wat als je een uur yoga doet zonder te bedenken wat het je moet opleveren?
Je bent er gewoon.
Dat is genoeg.
Stil liggen betekent niet dat er niets gebeurt
Je merkt je adem.
Je voelt waar je lichaam contact maakt met de mat.
Je voelt misschien dat een houding langzaam verandert.
Je merkt dat je eerst heel onrustig was en vijf minuten later minder.
Of precies andersom.
Er gebeurt genoeg.
Alleen niet op de manier waarop we gewend zijn om vooruitgang te zien.
En dan komt de eindontspanning
Aan het einde van de les mag je helemaal liggen.
Geen houding meer.
Geen rek.
Niets.
Sommige vrouwen zakken onmiddellijk weg.
Andere blijven nog een tijdje alert.
En soms gebeurt er dan ineens iets heel eenvoudigs.
Een diepe zucht.
Je schouders zakken.
Je benen worden zwaar.
Alsof je lichaam eindelijk doorheeft:
O. We hoeven echt niets meer.
Rust moet soms even landen
Dat vind ik misschien wel de mooiste manier om het te zeggen.
We denken vaak dat we rust pakken.
Maar soms heeft rust tijd nodig om bij ons binnen te komen.
Je kunt niet van een dag vol prikkels rechtstreeks naar diepe ontspanning springen omdat de yogadocent zegt dat het mag.
Je lichaam heeft zijn eigen tempo.
Misschien duurt het vijf minuten.
Misschien veertig.
Dat is allemaal goed.
Je hoeft niet goed te zijn in Yin Yoga
Zeker niet als beginner.
Je hoeft niet perfect stil te liggen.
Je hoeft niet ontspannen binnen te komen.
Je hoeft geen ingewikkelde ademtechnieken te kennen.
Je hoeft alleen maar te beginnen.
Een houding zoeken.
Blijven zolang het voor jouw lichaam klopt.
En ondertussen een beetje nieuwsgierig worden naar alles wat er gebeurt.
Ook naar die gedachte:
Zijn die drie minuten nou nóg niet voorbij?
Misschien is stil zijn precies wat je weinig oefent
We oefenen voortdurend in doen.
Van jongs af aan.
Presteren.
Opletten.
Doorzetten.
Afmaken.
Sneller worden.
Beter worden.
Maar wanneer oefenen we eigenlijk in stoppen?
Niet omdat alles af is.
Niet omdat we uitgeput zijn.
Maar gewoon omdat we even mogen stoppen.
Dat is waarom ik Yin Yoga zo bijzonder vind.
Je hoeft er niet nóg iets te leren doen.
Je oefent juist in even niet doorgaan.
En als je merkt dat je dat lastig vindt?
Dan heb je waarschijnlijk meteen iets interessants ontdekt.
Ben je nieuwsgierig naar Yin Yoga maar denk je dat je niet goed bent in stilzitten?
Dan hoef je daar echt niet eerst thuis op te oefenen.
Tijdens mijn Mindpiece Yin lessen nemen we rustig de tijd en kun je iedere houding aanpassen aan jouw lichaam. Je hoeft niet lenig te zijn, niets te kennen en ook niet goed te kunnen ontspannen.
Ik geef Yin Yoga op maandagavond in Benthuizen. Je kunt eerst een proefles volgen en gewoon ervaren hoe het voor jou is om een uur lang niet overal achteraan te hoeven.
