Als je nog nooit yoga hebt gedaan, snap ik heel goed dat je denkt dat het vooral een uur rekken en strekken is.
Een beetje bewegen.
Een paar houdingen.
Misschien aan het einde nog even liggen met je ogen dicht.
En klaar.
Maar als je mij vraagt wat yoga voor mij is, dan denk ik eigenlijk helemaal niet als eerste aan houdingen.
Ik denk aan dat moment waarop je ineens merkt:
O, ik ben er weer.
We zijn vaak overal, behalve in ons lichaam
Je kunt een hele dag leven zonder echt te merken hoe je lichaam voelt.
Je staat op.
Doucht.
Maakt ontbijt.
Brengt misschien kinderen weg.
Gaat werken.
Beantwoordt berichten.
Doet boodschappen.
Maakt eten.
En ergens tussendoor merk je dat je schouders vastzitten of dat je moe bent.
Maar er moet nog iets gebeuren.
Dus je gaat verder.
Dat kunnen we heel lang.
We zijn daar zelfs behoorlijk goed in geworden.
En dan stap je op een yogamat
Ineens is er niets anders.
Geen was die je ondertussen kunt opvouwen.
Geen mail die je nog snel kunt beantwoorden.
Geen keuken waar je langsloopt en denkt: laat ik dat ook nog even doen.
Alleen jij.
Je lichaam.
Je adem.
En soms is dat in het begin helemaal niet zo ontspannen.
Want ineens voel je wat je de hele dag niet hebt gevoeld.
Dat je moe bent.
Dat je adem hoog zit.
Dat je kaken strak zijn.
Dat je hoofd nog steeds bezig is met van alles en nog wat.
Dat hoort er ook bij.
Yoga gaat niet over hoe ver je komt
Dit is iets wat ik tijdens mijn lessen heel belangrijk vind.
Het maakt me werkelijk niet uit hoe ver jij naar voren kunt buigen.
Of je met je handen bij je tenen komt.
Of hoe je houding eruitziet naast die van degene op de mat naast je.
Daar gaat yoga voor mij niet over.
Ik vind het veel interessanter of je kunt voelen wanneer iets genoeg is.
Of je merkt wanneer je je adem inhoudt.
Of je kunt blijven luisteren naar je lichaam wanneer je hoofd zegt dat je nog wel iets verder kunt.
Dat neem je namelijk mee wanneer je van die mat afstapt.
Want hoe vaak ga je in het dagelijks leven nét iets te ver?
Nog even dit afmaken.
Nog één afspraak.
Nog snel boodschappen doen.
Nog even iemand helpen.
Je voelt dat je moe bent, maar gaat door.
Je voelt dat je eigenlijk nee wilt zeggen, maar zegt toch ja.
Je lichaam geeft het allang aan.
Alleen luisteren we er niet altijd naar.
Op een yogamat kun je dat opnieuw oefenen.
Niet door erover te praten.
Maar door het letterlijk te ervaren.
Soms is blijven juist niet de bedoeling
Er zit een houding in mijn les.
Je voelt dat het genoeg is.
En toch zegt je hoofd:
Kom op, nog even.
Dat moment vind ik interessant.
Want wat doe je?
Blijf je omdat je lichaam daar goed bij voelt?
Of blijf je omdat je vindt dat je het moet kunnen?
Yoga maakt dat soort kleine patronen ineens heel zichtbaar.
En dat heeft weinig met lenigheid te maken.
Je hoeft helemaal niet lenig te zijn
Dit is waarschijnlijk het grootste misverstand over yoga.
“Ik kan geen yoga doen, want ik ben zo stijf.”
Dat is een beetje hetzelfde als zeggen dat je niet kunt gaan zwemmen omdat je nog niet goed kunt zwemmen.
Je komt juist zoals je bent.
Stijf.
Moe.
Druk in je hoofd.
Onrustig.
Met een lichaam dat vandaag misschien iets anders kan dan vorige week.
Je hoeft niet eerst een yogalichaam te krijgen.
Je hebt al een lichaam.
Dat is voldoende.
Sommige lessen voelen heerlijk. Andere niet.
Ook dat hoort erbij.
De ene keer lig je tijdens de eindontspanning en denk je dat je nooit meer wilt opstaan.
Een andere keer blijf je maar denken aan wat je straks nog moet doen.
Soms voelt je lichaam soepel.
Soms voelt alles stroef.
Yoga hoeft niet iedere keer hetzelfde effect te hebben.
Je bent zelf namelijk ook niet iedere week hetzelfde.
En juist leren luisteren naar wat er vandaag is, in plaats van wat je vindt dat er zou moeten zijn, is voor mij een belangrijk onderdeel van yoga.
Het bijzondere gebeurt vaak pas daarna
Je rolt je mat op.
Trekt je schoenen aan.
Stapt naar buiten.
En de wereld is natuurlijk nog precies hetzelfde.
Je boodschappen moeten nog steeds gedaan worden.
Je telefoon ligt vol berichten.
Morgen begint gewoon weer een nieuwe dag.
Maar jij bent nét iets rustiger.
Je ademt wat dieper.
Je voelt je voeten wanneer je loopt.
Je merkt eerder dat je schouders omhooggaan.
En soms neem je ineens een andere beslissing.
Je zegt nee.
Je gaat eerder naar bed.
Je laat iets liggen tot morgen.
Dat is voor mij yoga.
Niet die perfecte houding op de mat.
Maar wat er verandert in hoe je met jezelf omgaat wanneer je weer opstaat.
Misschien hoef je niet nóg beter te worden in doorgaan
Daar zijn veel vrouwen namelijk al ontzettend goed in.
Doorgaan.
Zorgen.
Regelen.
Volhouden.
Yoga hoeft daar niet nóg een ding bovenop te worden dat je goed moet doen.
Het mag juist dat ene uur zijn waarin dat allemaal even niet hoeft.
Waarin je niet hoeft te presteren.
Waarin je lichaam niet iets is wat beter, sterker of leniger moet worden.
Maar iets waar je eindelijk weer naar luistert.
En misschien is dat uiteindelijk wel veel dichter bij de betekenis van yoga dan je tenen kunnen aanraken.
Wil je ervaren hoe het is om yoga te doen zonder dat je iets hoeft te kunnen?
Bij Mindpiece geef ik Slow Flow en Yin Yoga met veel aandacht voor vertragen, ademen en voelen wat jouw lichaam nodig heeft.
Je hoeft niet lenig te zijn en je hoeft geen ervaring te hebben.
Je kunt gewoon beginnen zoals je bent.
