Als je naar een Yin-les kijkt, zou je kunnen denken:
Je ligt dus een paar minuten in een stretch.
En eerlijk gezegd snap ik dat.
Want aan de buitenkant gebeurt er inderdaad niet zoveel.
Je ligt.
Je zit.
Je gebruikt een bolster.
Je blijft een tijdje.
En daarna ga je naar de volgende houding.
Maar als Yin Yoga alleen maar stretchen was, zou ik net zo goed kunnen zeggen:
“Ga maar even drie minuten aan je hamstrings trekken.”
Dat is niet wat we doen.
Voor mij zit het interessantste van Yin juist in alles wat er gebeurt terwijl jij níét verder gaat.
Stretchen is maar een klein onderdeel
Natuurlijk heeft Yin een lichamelijke kant.
Je blijft langer in bepaalde posities en geeft je lichaam tijd om zich aan die houding aan te passen.
Dat kan prettig zijn voor je bewegingsvrijheid en je kunt na een les merken dat je lichaam ruimer of soepeler voelt.
Maar daar houdt het niet op.
Want terwijl je een paar minuten blijft liggen, begint er vaak iets anders.
Je merkt jezelf op.
De eerste minuut is meestal niet zo interessant
Je komt in een houding.
Schuift een beetje.
Bolster goed.
Dekentje misschien.
Zo.
Prima.
Maar dan blijf je.
En dan komt minuut twee.
Je voelt ergens trek.
Je voet ligt niet helemaal lekker.
Je wilt eigenlijk even bewegen.
Je hoofd vraagt hoe lang we nog moeten.
En ineens gaat het niet meer alleen over die houding.
Het gaat over hoe jij reageert op wat je voelt.
Ga je automatisch verder?
Dit vind ik één van de interessantste dingen om tijdens Yin te observeren.
Je voelt een duidelijke rek.
Eigenlijk is het genoeg.
Maar ergens komt de gedachte:
Ik kan nog wel iets verder.
Waarom?
Niemand heeft het gevraagd.
Er valt niets te winnen.
Je krijgt geen cijfer voor de diepste houding.
En toch zit die neiging er soms.
Nog iets verder.
Nog iets beter.
Nog iets meer.
Precies zoals we dat buiten de mat ook doen.
Of stap je juist meteen uit?
Dat kan natuurlijk ook.
Zodra iets ongemakkelijk wordt:
Weg.
Andere houding.
Bewegen.
Afleiding.
Ook dat is interessant.
Want er is een verschil tussen pijn waar je naar moet luisteren en een sensatie die gewoon even nieuw of intens is.
Tijdens Yin leer je dat verschil steeds beter kennen.
Niet vanuit een boek.
Maar doordat je het zelf voelt.
Je grens is niet iedere week hetzelfde
De ene maandag voelt een houding heerlijk.
Een week later denk je:
Absoluut niet.
Dat kan.
Je lichaam is geen meetlat.
Je hebt misschien slecht geslapen.
Veel gesport.
Lang achter een bureau gezeten.
Een drukke week gehad.
Je lichaam verandert voortdurend.
Dus je grens ook.
Yoga wordt veel interessanter wanneer je stopt met vergelijken met wat vorige week lukte.
Een grens voelen is iets anders dan stoppen wanneer het pijn doet
Veel mensen luisteren pas naar hun lichaam wanneer het heel duidelijk wordt.
Pijn.
Hoofdpijn.
Uitputting.
Niet meer kunnen.
Maar daarvoor waren er meestal al kleinere signalen.
Tijdens Yin kun je oefenen om die eerder op te merken.
Niet pas wanneer je lichaam roept.
Maar wanneer het nog gewoon praat.
Dit is genoeg.
Iets minder.
Blijf hier.
Kom eruit.
Dat klinkt misschien klein.
Maar hoeveel makkelijker zou het leven worden als we die signalen ook buiten de mat eerder serieus namen?
Stilte maakt patronen zichtbaar
In een actieve les heb je minder tijd om ergens over na te denken.
Je beweegt alweer door.
Bij Yin niet.
Je blijft.
En daardoor zie je soms verrassend duidelijk hoe je gewend bent met jezelf om te gaan.
Ben je streng?
Ongeduldig?
Wil je het goed doen?
Vergelijk je jezelf?
Negeer je je grens?
Of trek je je juist snel terug zodra iets onbekend voelt?
Je hoeft daar niets mee.
Alleen het zien is al interessant.
Je leert dat ongemak niet meteen weg hoeft
We zijn behoorlijk goed geworden in het vermijden van ongemak.
Even vervelen?
Telefoon.
Onrustig?
Iets doen.
Moe?
Koffie.
Stilte?
Muziek aan.
Tijdens Yin is er minder afleiding.
Je voelt iets.
En je blijft er even bij.
Niet als iets pijn doet.
Daar moet je naar luisteren.
Maar niet iedere sensatie hoeft meteen opgelost te worden.
Soms verandert iets vanzelf wanneer je het even tijd geeft.
En soms moet je juist wél uit de houding
Dat is minstens zo belangrijk.
Yin gaat niet over volhouden.
Als je lichaam duidelijk zegt dat iets niet klopt, pas je aan.
Je gebruikt een blok.
Legt een bolster ergens onder.
Komt iets minder diep.
Of gaat uit de houding.
Voor veel vrouwen is dát soms moeilijker dan blijven.
Want stoppen voelt al snel alsof je opgeeft.
Terwijl luisteren naar je grens misschien wel precies is wat je op dat moment aan het oefenen bent.
Je hoeft niets te bewijzen aan een yogamat
Die mat kan het werkelijk niets schelen.
Of je lenig bent.
Of je drie minuten hebt volgehouden.
Of je gisteren verder kwam.
Of de vrouw naast je met haar neus op haar knieën ligt.
Er gebeurt helemaal niets wanneer jij besluit:
Dit is genoeg voor mij.
Behalve misschien dat je voor één keer naar jezelf luistert.
Dat is waarom Yin zo goed past bij een leven waarin veel moet
De meeste vrouwen hebben geen probleem met méér doen.
Dat kunnen we wel.
We kunnen plannen.
Doorzetten.
Zorgen.
Werken.
Nog even doorgaan.
Yin vraagt iets waar we vaak veel minder in geoefend zijn.
Niet toevoegen.
Niet versnellen.
Niet verbeteren.
Maar blijven bij wat er al is.
Het lichamelijke effect is fijn
Natuurlijk.
Je staat na een Yin-les soms op en denkt:
O, mijn heupen.
Je voelt ruimte.
Warmte.
Je beweegt anders.
Je lichaam voelt zachter.
Dat is heerlijk.
Maar als dat het enige was, zou ik Yin lang niet zo interessant vinden.
Het echte effect merk je soms dinsdagmiddag
Wanneer je merkt dat je alweer over je eigen grens heen probeert te gaan.
En ineens herken je het.
Dat gevoel ken ik.
Dat deed ik gisteren op mijn mat ook.
Of je zit achter je laptop en merkt dat je hele lichaam gespannen is.
En in plaats van nog twee uur door te werken, sta je even op.
Of iemand vraagt iets van je en je voelt al vóórdat je antwoord geeft:
Eigenlijk wil ik nee zeggen.
Dát vind ik de waarde van yoga.
Dat wat je op de mat leert voelen, langzaam mee naar buiten gaat.
Yin maakt je niet beter in stilzitten
Het maakt je hopelijk beter in luisteren.
Wanneer is iets genoeg?
Wanneer heb je rust nodig?
Wanneer houd je onnodig spanning vast?
Wanneer probeer je iets te forceren?
Wanneer kun je juist nog even blijven?
Dat zijn geen spectaculaire inzichten.
Maar het zijn wel vragen waar je in het gewone leven ontzettend veel aan hebt.
Daarom is Yin voor mij geen uurtje stretchen
Het is een uur waarin je nergens naartoe hoeft.
Waar je lichaam niet beter hoeft te worden.
Waar je niet hoeft te presteren.
Waar je tijd krijgt om op te merken wat er gebeurt voordat je automatisch reageert.
En soms kom je erachter dat je lichaam al heel lang iets vertelt waar je hoofd steeds overheen praat.
Niet harder.
Niet verder.
Even hier.
Luister nou eens.
Misschien is dát wel het grootste voordeel van Yin Yoga.
Wil je zelf ervaren wat Yin Yoga doet wanneer je niet probeert zo ver mogelijk in een houding te komen?
Tijdens mijn Mindpiece Yin lessen nemen we de tijd. Voor de houding, voor je adem en vooral voor wat jouw lichaam die dag aangeeft.
Ik geef Yin Yoga op maandagavond in Benthuizen. Je kunt eerst een proefles volgen en zelf ervaren wat er gebeurt wanneer je een uur lang nergens naartoe hoeft.
