“Na de zomervakantie.”
“Als dat project klaar is.”
“Wanneer de kinderen wat groter zijn.”
“Misschien volgend jaar.”
Ik hoor het zo vaak.
En begrijp me niet verkeerd.
Soms ís het druk.
Soms is er veel tegelijk.
Maar wat me opvalt, is dat er bijna altijd een nieuwe reden komt.
Want zodra de ene drukke periode voorbij is…
begint de volgende.
Het perfecte moment bestaat bijna nooit
Ons leven verloopt niet in rustige en drukke periodes.
Het beweegt.
Er komt altijd iets bij.
Een verjaardag.
Een werkdeadline.
Een vakantie.
Een verbouwing.
Een ziek kind.
Een volle agenda.
Als je wacht tot alles rustig is…
kun je heel lang blijven wachten.
We zetten onszelf vaak onderaan
Vraag een vrouw wat er deze week belangrijk is.
Dan hoor je vaak:
Werk.
De kinderen.
De afspraken.
De boodschappen.
Het huishouden.
En ergens, helemaal onderaan de lijst…
staat zijzelf.
Niet omdat ze zichzelf niet belangrijk vindt.
Maar omdat ze gewend is geraakt om eerst voor anderen te zorgen.
Je merkt het niet meteen
Het bijzondere is dat je jezelf niet in één dag kwijtraakt.
Dat gebeurt langzaam.
Je slaat een wandeling over.
Je zegt een yogales af.
Je schuift een vrije middag door.
Je denkt:
“Volgende week neem ik wel tijd.”
Tot je ineens merkt dat je al maanden niets meer hebt gedaan waar jij van oplaadt.
Wat als rust geen luxe is?
Ik denk dat we daar anders naar mogen kijken.
Rust is niet iets wat je overhoudt.
Rust is niet iets wat je verdient nadat alles af is.
Rust is net zo belangrijk als slapen.
Net zo belangrijk als gezond eten.
Net zo belangrijk als bewegen.
Zonder herstel blijf je geven uit een voorraad die steeds kleiner wordt.
Een retreat voelt voor veel vrouwen als teveel
Niet vanwege de prijs.
Niet vanwege de afstand.
Maar vanwege de tijd.
Een heel weekend.
Alleen voor jezelf.
Dat voelt voor sommige vrouwen bijna ongemakkelijk.
Terwijl niemand gek opkijkt als je een weekend weggaat voor je werk.
Of voor een opleiding.
Blijkbaar vinden we investeren in onszelf nog steeds ingewikkelder dan investeren in alles om ons heen.
Je hoeft niet eerst leeg te zijn
Dat vind ik misschien wel het belangrijkste.
Wacht niet tot je lichaam je dwingt om te stoppen.
Tot je alleen nog maar moe bent.
Tot je nergens meer plezier uit haalt.
Tot je het gevoel hebt dat alles te veel is.
Gun jezelf eerder een pauze.
Niet omdat het moet.
Maar omdat je dat waard bent.
Stel jezelf eens een andere vraag
Niet:
“Wanneer komt er tijd?”
Maar:
“Waar wil ik tijd voor maken?”
Dat voelt heel anders.
Want het legt de regie weer bij jou.
Niet bij je agenda.
Niet bij de omstandigheden.
Maar bij jouw keuze.
Misschien is vandaag al goed genoeg
Niet omdat alles geregeld is.
Niet omdat je agenda leeg is.
Maar omdat je niet hoeft te wachten tot het leven eindelijk rustig wordt.
Misschien begint verandering op het moment dat je besluit jezelf niet langer als laatste op de lijst te zetten.
En misschien is dat wel de belangrijkste afspraak die je kunt maken.
Met jezelf.
De Mindpiece Retreats zijn niet bedoeld voor vrouwen die alles op orde hebben.
Ze zijn bedoeld voor vrouwen die voelen dat ze zichzelf onderweg een beetje zijn kwijtgeraakt.
Voor vrouwen die verlangen naar rust, ruimte en een weekend waarop ze even niets hoeven te dragen.
Misschien hoef je niet langer te wachten op het perfecte moment.
Misschien mag je het gewoon kiezen.
