We leren al jong dat vooruitgaan iets goeds is.
Doorgaan.
Hard werken.
Niet opgeven.
Blijven bewegen.
En begrijp me niet verkeerd.
Doorzetten brengt je soms ver.
Maar er zijn ook momenten waarop doorgaan je juist verder van jezelf af brengt.
Je kunt heel hard lopen zonder te weten waarheen
Ik denk dat veel vrouwen dat herkennen.
Je dagen zijn gevuld.
Je agenda draait overuren.
Je krijgt veel gedaan.
En toch knaagt er iets.
Niet omdat je ondankbaar bent.
Maar omdat je jezelf afvraagt:
Waar ben ik eigenlijk zo hard naartoe onderweg?
Het is een vraag waar we vaak geen tijd voor nemen.
Omdat we alweer bezig zijn met de volgende afspraak.
Het leven geeft niet altijd vanzelf een pauze
We denken vaak dat er vanzelf een rustiger periode komt.
Na deze drukke maand.
Na de vakantie.
Na de verbouwing.
Na dat ene project.
Maar het leven werkt zelden zo.
Er komt altijd weer iets nieuws.
Daarom geloof ik dat rust niet ontstaat wanneer je agenda leeg is.
Rust ontstaat wanneer je besluit af en toe bewust stil te staan.
Tijdens een retreat zie ik dat iedere keer gebeuren
De eerste dag zijn vrouwen vaak nog onderweg.
Niet letterlijk.
Maar met hun aandacht.
Ze denken aan thuis.
Aan wat ze vergeten zijn.
Aan wat er maandag weer op hen wacht.
Pas later gebeurt er iets.
Er valt een stilte.
Niet omdat iemand daarom vraagt.
Maar omdat er niets meer is om naartoe te haasten.
En juist dan komen de mooiste gesprekken.
Met elkaar.
Maar vooral met zichzelf.
Antwoorden laten zich niet afdwingen
Dat vind ik misschien wel het mooiste aan vertragen.
Je hoeft niet op zoek naar een inzicht.
Niet op zoek naar een oplossing.
Vaak ontstaan antwoorden juist wanneer je stopt met zoeken.
Tijdens een wandeling.
Terwijl je naar de bomen kijkt.
Of wanneer je met een kop thee in je handen zit en even niets hoeft.
Niet omdat je harder hebt nagedacht.
Maar omdat je eindelijk de ruimte had om te luisteren.
Je hoeft niet altijd in beweging te zijn
We leven in een wereld waarin stilstand vaak voelt als achteruitgang.
Alsof je altijd bezig moet zijn om waardevol te zijn.
Maar kijk eens naar de natuur.
Een boom groeit niet de hele dag zichtbaar.
Een bloem staat niet voortdurend in bloei.
Er zijn periodes van groei.
En periodes van rust.
Geen van beide is belangrijker.
Ze horen allebei bij het leven.
Misschien ben je niet op zoek naar iets nieuws
Misschien ben je juist moe van alles wat nieuw is.
Nieuwe informatie.
Nieuwe inzichten.
Nieuwe doelen.
Misschien verlang je niet naar méér.
Maar naar minder.
Minder haast.
Minder afleiding.
Minder moeten.
Zodat je weer kunt horen wat er al die tijd al in jou aanwezig was.
Soms is één dag genoeg
Niet om je leven volledig om te gooien.
Dat hoeft ook niet.
Maar één dag kan wel genoeg zijn om weer te voelen hoe het is wanneer je niet steeds hoeft te presteren.
Wanneer niemand iets van je verwacht.
Wanneer je niet hoeft te zorgen.
Wanneer je even niets hoeft op te lossen.
En soms is precies dát het begin van iets nieuws.
Niet omdat je bent veranderd.
Maar omdat je jezelf weer hebt ontmoet.
Misschien verlang je niet naar een voller leven, maar naar een leven met meer ruimte.
De Mindpiece Retreats zijn een uitnodiging om bewust stil te staan.
Om uit de snelheid van alledag te stappen en opnieuw te ervaren hoe het voelt wanneer je niet alleen doorgaat, maar ook echt aanwezig bent.
Misschien is dat het mooiste cadeau dat je jezelf kunt geven.
