Het klinkt zo simpel.
“Neem gewoon even rust.”
Alsof je ergens een knop hebt zitten.
Alsof je kunt besluiten:
Nu stop ik.
Nu laat ik los.
Nu ontspan ik.
Maar iedereen die ooit met een hoofd vol gedachten op de bank heeft gezeten weet dat het niet zo werkt.
Soms heb je eindelijk tijd.
Eindelijk stilte.
Eindelijk niets in je agenda.
En toch voel je geen rust.
Alleen maar onrust.
Rust kan confronterend zijn
Dat klinkt misschien vreemd.
Want we verlangen er zo naar.
Een lege dag.
Geen afspraken.
Even niets hoeven.
Maar zodra dat moment er is, gebeurt er soms iets anders.
Je gaat opruimen.
Je pakt je telefoon.
Je zoekt toch iets om te doen.
Alsof een deel van jou niet weet wat het met die ruimte aan moet.
We zijn gewend geraakt aan beweging
Dat zie ik zo vaak.
Niet alleen fysieke beweging.
Maar ook vanbinnen.
Denken.
Plannen.
Zorgen.
Vooruitkijken.
Reageren.
Oplossen.
Er staat altijd wel ergens iets aan.
En als dat jarenlang je normale stand is geweest, voelt vertragen in het begin helemaal niet rustig.
Het voelt onbekend.
Sommige vrouwen ontspannen pas als alles af is
En daar zit precies het probleem.
Want wanneer is alles ooit af?
De was komt terug.
Nieuwe berichten komen binnen.
Nieuwe taken ontstaan.
Nieuwe mensen hebben iets nodig.
Als rust alleen mag komen wanneer alles klaar is…
dan blijf je wachten.
Je lichaam loopt niet altijd gelijk met je agenda
Je agenda kan leeg zijn.
Je huis kan stil zijn.
Je telefoon kan uitstaan.
Maar je lichaam kan nog steeds onderweg zijn.
Nog steeds bezig.
Nog steeds alert.
Alsof het nog niet heeft begrepen dat het mag zakken.
Ontspannen vraagt vertrouwen
Niet alleen tijd.
Dat is iets wat we vaak vergeten.
Want niets doen betekent ook:
even geen controle.
Even niet vooruitlopen.
Even niet bezig zijn met wat straks komt.
En juist dat kan spannend voelen wanneer je gewend bent om alles vast te houden.
Altijd bezig zijn wordt soms een veilige plek
Daar praten we weinig over.
Maar bezig blijven kan prettig voelen.
Want zolang je doorgaat, hoef je bepaalde dingen niet te voelen.
Vermoeidheid.
Verdriet.
Onrust.
Verlangen.
Soms komen die dingen pas omhoog wanneer het stil wordt.
Misschien hoef je ontspanning niet te forceren
Dat proberen we vaak.
We maken zelfs van ontspannen iets wat moet lukken.
Goed mediteren.
Goed rusten.
Goed ademen.
Maar dan wordt rust opnieuw een taak.
Nog iets waarop je kunt falen.
Begin kleiner
Niet met een hele dag niets doen.
Niet meteen volledige stilte.
Gewoon kleine momenten.
Je thee drinken zonder ondertussen iets anders te doen.
Even naar buiten zonder doel.
Een paar ademhalingen voordat je verdergaat.
Je lichaam laten wennen aan minder.
Misschien ben je niet slecht in ontspannen
Misschien heb je alleen heel lang geoefend in doorgaan.
In zorgen.
In sterk zijn.
In alles bij elkaar houden.
En misschien vraagt ontspanning niet dat jij ineens iemand anders wordt.
Maar dat je langzaam weer leert dat je niet altijd iets hoeft te doen om waardevol te zijn.
Merk je dat rust nemen moeilijker voelt dan doorgaan?
Tijdens mijn One Day Retreats ontstaat ruimte om even uit het tempo van alledag te stappen.
Geen lijstjes.
Geen moeten.
Geen verwachtingen.
Maar een dag waarin je lichaam de tijd krijgt om te vertragen.
Met yoga, ademwerk, stilte en ruimte om weer te voelen wat jij nodig hebt.
