Het gebeurt vaak op een moment waarop je het niet verwacht.
Niet midden in de drukte.
Niet wanneer je agenda vol staat.
Niet wanneer iedereen iets van je nodig heeft.
Maar juist wanneer het eindelijk stil wordt.
Wanneer je een paar dagen vrij hebt.
Wanneer je op vakantie bent.
Wanneer je tijdens yoga voor het eerst weer even ligt.
Dan voel je ineens hoe moe je eigenlijk bent.
En soms denk je:
Waarom nu?
Ik heb eindelijk rust.
Je lichaam wacht soms tot er ruimte is
Ik zie het zo vaak gebeuren.
Vrouwen die maar doorgaan.
Niet omdat ze niet willen stoppen.
Maar omdat stoppen simpelweg geen optie lijkt.
Er zijn dingen die moeten gebeuren.
Mensen die op je rekenen.
Taken die blijven komen.
Dus je systeem doet iets heel moois.
Het helpt je door.
Tot er ruimte komt.
Vertragen laat zien hoe snel je ging
Dat vind ik misschien wel het bijzondere aan rust.
Rust laat niet alleen ontspanning zien.
Het laat ook zien hoeveel spanning er was.
Net zoals je pas merkt hoe hard muziek stond wanneer iemand het zachter zet.
Zo merk je soms pas hoeveel je lichaam vasthield wanneer je stopt.
Daarom voelt rust soms helemaal niet rustig
Daar praten we weinig over.
We denken:
Als ik rust neem, voel ik me beter.
Maar soms voel je eerst meer.
De vermoeidheid die je niet wilde voelen.
De emoties waar geen tijd voor was.
De spanning die je normaal wegduwt.
Niet omdat rust niet werkt.
Maar omdat er eindelijk ruimte komt.
We verwarren vertragen met stilstaan
Veel vrouwen vinden vertragen lastig.
Want ergens voelt het alsof je achterblijft.
Alsof iedereen doorgaat en jij even stopt.
Maar vertragen betekent niet dat je niets doet.
Het betekent dat je bewust kiest waar je je energie aan geeft.
Niet alles hoeft op hetzelfde tempo
De natuur begrijpt dat beter dan wij.
Er zijn seizoenen.
Momenten van groeien.
Momenten van loslaten.
Momenten van rust.
Alleen verwachten wij vaak van onszelf dat we altijd lente zijn.
Altijd bloeien.
Altijd creëren.
Altijd beschikbaar.
Maar zo werkt niets in de natuur.
Waarom zouden wij dan anders zijn?
Langzaam betekent niet minder
Dat vind ik iets wat ik steeds meer leer.
Langzaam betekent niet dat je minder leeft.
Soms betekent het juist dat je meer aanwezig bent.
Dat je proeft wat je eet.
Hoort wat iemand zegt.
Voelt hoe het met je gaat.
Niet steeds onderweg naar het volgende moment.
Ontspannen kun je opnieuw leren
Soms verwachten we dat ontspanning vanzelf terugkomt.
Maar wanneer je jarenlang vooral geoefend hebt in doorgaan…
mag je ook oefenen in vertragen.
Kleine momenten.
Niet perfect.
Niet als nieuwe taak.
Maar als herinnering dat er ook een ander tempo bestaat.
Misschien hoef je niet harder te lopen
Misschien hoef je niet nog meer uit jezelf te halen.
Niet nog efficiënter worden.
Niet nog beter plannen.
Misschien ligt de verandering juist in minder.
Minder haast.
Minder ruis.
Minder voorbijgaan aan jezelf.
Want soms ontdek je pas wat je nodig hebt…
wanneer je lang genoeg vertraagt om het te kunnen horen.
Verlang je naar een moment waarop alles even zachter mag?
Tijdens mijn retreats creëren we bewust ruimte om uit de snelheid van het dagelijks leven te stappen.
Met yoga, lichaamsgerichte oefeningen, meditatie en vertraging.
Niet om even te ontsnappen aan je leven.
Maar om weer te voelen hoe je aanwezig kunt zijn ín je leven.
