Soms heb je al haast voordat er überhaupt iets gebeurd is.
Je wordt wakker.
Pakt je telefoon.
Kijkt hoe laat het is.
Denkt aan wat er vandaag allemaal moet.
En daar ga je.
Douchen.
Aankleden.
Ontbijt.
Werk.
Berichten.
Afspraken.
Boodschappen.
Thuis.
Eten.
Nog even dit.
Nog even dat.
Niet omdat je bewust hebt besloten dat vandaag op hoge snelheid moet.
Het gebeurt gewoon.
Je stapt in het tempo van de dag.
En soms kom je daar pas ’s avonds weer uit.
We leven voortdurend op het tempo van iets anders
Een agenda bepaalt wanneer je ergens moet zijn.
Een telefoon bepaalt wanneer iemand je aandacht vraagt.
Werk bepaalt wanneer iets af moet.
Andere mensen lopen, praten en reageren in hun tempo.
En zonder dat je het merkt, beweeg je mee.
Dat is ook nodig.
Je kunt niet altijd alles op je eigen moment doen.
Maar als je lang genoeg alleen maar meebeweegt, kun je vergeten dat je zelf óók een tempo hebt.
Je lichaam heeft niet iedere dag hetzelfde tempo
Dat merk je heel duidelijk tijdens yoga.
De ene week stap je op je mat en wil je bewegen.
Je lichaam voelt wakker.
Sterk.
Je hebt zin in een flow.
Een andere week kom je binnen en denk je na vijf minuten:
Vandaag graag langzaam.
Dat is niet vreemd.
Je bent niet iedere dag hetzelfde.
Waarom zou je lichaam dan iedere dag hetzelfde tempo nodig hebben?
Toch verwachten we dat vaak wel van onszelf
Maandag moet je functioneren.
Ook als je slecht hebt geslapen.
Woensdag staat je agenda vol.
Ook als je moe bent.
Vrijdag moet dat laatste werk nog af.
Je leven past zich niet automatisch aan je energie aan.
Dus leer je jezelf aanpassen aan het tempo dat nodig is.
Dat kunnen we ontzettend goed.
Misschien soms iets té goed.
Yoga draait dat even om
Voor een uur hoeft je lichaam niet achter je agenda aan.
De beweging bepaalt het tempo.
De adem doet mee.
En bij Slow Flow bewegen we bewust langzamer.
Niet omdat langzaam altijd beter is.
Maar omdat je bij een lager tempo meer kunt voelen.
Snel bewegen kan heel fijn zijn
Ik ben helemaal niet tegen snelheid.
Soms wil je juist door.
Muziek aan.
Bewegen.
Energie.
Heerlijk.
Maar snelheid heeft één nadeel.
Je kunt er ontzettend makkelijk jezelf in voorbijlopen.
Je bent alweer in de volgende beweging voordat je hebt gevoeld hoe de vorige eigenlijk was.
Langzaam bewegen laat meer zien
Je brengt je armen omhoog.
Rustig.
Je voelt je schouders.
Je adem.
Je handen.
Je verplaatst je gewicht.
Voelt je voeten.
Buigt je knie.
Je bent niet alleen bezig met waar je naartoe gaat.
Je merkt ook hoe je daar komt.
Dat is een heel andere ervaring.
En ineens merk je hoeveel haast er in je zit
Dit vind ik altijd interessant.
Er is tijdens de les werkelijk nergens haast voor.
En toch wil je sneller.
Ik beweeg langzaam naar de volgende houding en jouw lichaam staat er misschien al.
Je weet wat er komt.
Dus hup.
Klaar.
Dat automatische vooruitlopen zit soms behoorlijk diep.
Zelfs in yoga willen we alvast bij het volgende zijn
Je ligt in een houding en denkt:
Hoe lang nog?
Je bent net begonnen en wilt weten wat hierna komt.
Dat is niet erg.
Maar het laat wel iets zien.
Hoe vaak ben je werkelijk bij wat je nú doet?
En hoe vaak zit een deel van jou alweer bij straks?
Je adem kan je tempo zichtbaar maken
Je hoeft hem niet perfect te sturen.
Maar merk hem eens op.
Beweeg je sneller dan je kunt ademen?
Houd je je adem vast omdat je alweer verder wilt?
Of ontstaat er juist ruimte wanneer je iets vertraagt?
Je adem is geen snelheidsmeter.
Maar hij geeft wel informatie.
Je hoeft niet op mijn tempo te bewegen
Ook dat vind ik belangrijk.
Ik begeleid de les.
Maar jij hebt een lichaam dat ik niet van binnen kan voelen.
Soms heb jij een extra ademhaling nodig.
Neem hem.
Misschien kom je iets later uit een houding.
Prima.
Yoga hoeft niet te betekenen dat zestien lichamen exact tegelijk hetzelfde doen.
Dat kan best wennen zijn
Want we zijn gewend om te volgen.
De docent zegt iets.
Dus je doet het.
Maar ik vind het veel interessanter wanneer je ook blijft voelen.
Past dit tempo?
Heb ik tijd nodig?
Wil ik even blijven?
Dat betekent niet dat je de hele les je eigen ding gaat doen.
Het betekent dat je jezelf niet volledig verlaat om mee te kunnen komen.
Bij Yin wordt het tempo nog trager
Je blijft een paar minuten in dezelfde houding.
Er hoeft even helemaal niets nieuws.
Dat kan heerlijk zijn.
Maar ook frustrerend.
Want je hoofd is gewend aan verandering.
Nieuwe informatie.
Nieuwe beweging.
Volgende.
En nu gebeurt er minutenlang ogenschijnlijk niets.
Maar je lichaam is niet stil
Je adem beweegt.
Sensaties veranderen.
Misschien wordt een houding zachter.
Misschien juist intenser.
Je merkt een gedachte.
Een geluid.
Je lichaam zakt iets verder.
Er gebeurt genoeg.
Alleen niet op het tempo waarop we gewend zijn vermaakt te worden.
Langzaam is niet hetzelfde als saai
Tenminste, niet altijd.
Langzaam betekent dat je meer tijd hebt om iets werkelijk te ervaren.
Denk maar aan eten.
Je kunt een maaltijd in acht minuten naar binnen werken.
Of werkelijk proeven.
Het eten is hetzelfde.
De ervaring totaal niet.
Met bewegen werkt dat soms ook zo.
Misschien geldt dat voor je hele leven
Hoeveel dingen doe je eigenlijk terwijl je al bezig bent met het volgende?
Je drinkt koffie terwijl je mail leest.
Je eet terwijl je scrollt.
Je wandelt terwijl je belt.
Je kijkt televisie terwijl je op je telefoon zit.
We combineren ontzettend veel.
Efficiënt.
Maar daardoor krijgt bijna niets meer je volledige aandacht.
Yoga is een uur waarin dat even anders kan
Je doet één ding.
Je staat in deze houding.
Daarna in de volgende.
Je ademt.
Je beweegt.
Je hoeft ondertussen niets anders.
Dat klinkt bijna ouderwets.
Maar ik denk dat juist daarom zoveel mensen het prettig vinden.
Je eigen tempo is trouwens niet altijd langzaam
Dat wil ik echt benadrukken.
Het doel is niet dat je na yoga voortaan als een soort vertraagde film door het leven beweegt.
Soms is jouw tempo snel.
Je hebt energie.
Ideeën.
Zin om dingen te doen.
Geniet daarvan.
Het gaat niet om langzaam leven.
Het gaat om merken wanneer je tempo nog van jou is.
Er is verschil tussen energie en gejaagdheid
Dat voel je vaak wel.
Energie kan heerlijk zijn.
Je bent bezig.
Alles stroomt.
Je krijgt dingen gedaan.
Gejaagdheid voelt anders.
Je bent steeds nét ergens anders.
Je adem zit hoger.
Je hoofd loopt vooruit.
Zelfs wanneer je stopt, voelt het alsof je door moet.
Dat verschil leer je beter herkennen wanneer je regelmatig vertraagt.
Je hoeft je leven niet volledig anders in te richten
Dat is ook niet realistisch.
Je hebt afspraken.
Verantwoordelijkheden.
Deadlines.
Mensen die op je rekenen.
Je kunt niet iedere ochtend eerst twee uur voelen welk tempo vandaag bij je past.
Maar je kunt wel kleine momenten terugpakken.
Een minuut is soms genoeg
Niet om je hele dag te veranderen.
Maar om jezelf weer even in te halen.
Je zit in de auto voordat je uitstapt.
Even niets.
Je hebt een afspraak afgerond.
Niet onmiddellijk je telefoon pakken.
Je loopt naar de keuken.
Niet tegelijkertijd een bericht beantwoorden.
Kleine tussenruimtes.
Je hoeft niet altijd van het ene in het andere te vallen
Dat vind ik misschien wel één van de grootste verliezen van ons huidige tempo.
Er zit nergens meer iets tussen.
Werk klaar.
Telefoon.
Telefoon weg.
Netflix.
Netflix uit.
Bed.
Wakker.
Telefoon.
We kunnen bijna iedere lege seconde vullen.
En daardoor krijgen we nauwelijks de kans om te merken:
Hoe gaat het eigenlijk met mij?
Yoga maakt die tussenruimte groter
Een houding eindigt.
We gaan niet altijd onmiddellijk door.
Je voelt na.
Je ademt.
Dan komt de volgende beweging.
Dat lijkt misschien een klein onderdeel van een les.
Maar ik vind het belangrijk.
Je lichaam krijgt tijd om niet steeds achter iets nieuws aan te hoeven.
Je eigen tempo terugvinden betekent niet dat de wereld zich aan jou aanpast
Dat zou handig zijn.
Maar helaas.
Het betekent eerder dat jij jezelf niet volledig laat verdwijnen in het tempo van de wereld.
Dat je af en toe merkt:
Ik ga te snel.
Of:
Ik heb juist behoefte aan beweging.
En dat je daar waar mogelijk iets mee doet.
Soms is vertragen één ademhaling
Soms een yogales.
Soms een avond waarop je niets plant.
En soms merk je dat één uur eigenlijk niet genoeg is.
Dat je lichaam pas aan het einde van de les begint te zakken.
Net wanneer je je mat alweer moet oprollen.
Ook dat zegt iets.
Misschien heb je langer nodig dan een uur
Niet omdat er iets mis is.
Maar omdat je dagelijks leven veel van je vraagt.
Het duurt soms even voordat je niet meer bezig bent met thuis.
Met morgen.
Met wat je nog moet.
Je lichaam kan op een andere plek zijn terwijl je hoofd nog kilometers achter je aan rent.
Dat heeft tijd nodig.
En daarom vind ik meerdere dagen vertragen zo bijzonder
De eerste avond ben je er.
Maar een deel van jou is misschien nog thuis.
De volgende ochtend word je wakker en hoef je nergens heen.
Niemand vraagt:
“Wat eten we vanavond?”
Je hoeft niet te bedenken wat er vandaag allemaal moet.
En langzaam ontstaat er een ander tempo.
Niet omdat iemand zegt dat je moet ontspannen.
Maar omdat er eindelijk minder is waar je achteraan hoeft.
Misschien ontdek je dan dat jouw tempo anders voelt
Rustiger.
Of juist levendiger.
Misschien slaap je.
Wandel je.
Praat je uren.
Of zit je een tijdje stil.
Er hoeft geen ideaal tempo uit te komen.
Het interessante is dat je weer kunt voelen:
Dit is hoe ik beweeg wanneer ik niet voortdurend hoef mee te rennen.
Dat is informatie die je mee kunt nemen naar huis.
Mindpiece Retreat
Tijdens het Mindpiece Retreat heb je drie dagen om uit het tempo van thuis te stappen.
Niet om drie dagen lang zo langzaam mogelijk te leven.
Maar om eindelijk weer te merken welk tempo jouw lichaam eigenlijk aangeeft wanneer er minder van je hoeft.
We combineren Yin Yoga, Slow Flow, verbonden ademhaling, Womb Healing, Sensual Dance en meditatie met voldoende ruimte ertussen.
Je hoeft niet van sessie naar sessie te rennen.
Er wordt voor je gekookt.
Je hoeft niets te organiseren.
En je hoeft even niet degene te zijn die de dag draaiende houdt.
Soms heb je niet nóg een techniek nodig om te leren ontspannen.
Soms heb je gewoon langer dan een uur nodig om jezelf weer in te halen.
→ Bekijk het Mindpiece Retreat en het volledige programma.
