Het is bijna alsof je hoofd erop heeft gewacht.
De dag is voorbij.
Het huis wordt rustiger.
De laatste dingen zijn gedaan.
Je legt je telefoon weg.
Je hoofd raakt het kussen.
En ineens is daar alles.
Niet één gedachte.
Maar twintig tegelijk.
Dingen die nog moeten.
Dingen die je vergeten bent.
Dingen die iemand zei.
Dingen die misschien ooit kunnen gebeuren.
Alsof er iemand op play drukt zodra jij eindelijk op pauze gaat.
Stilte laat vaak horen wat drukte overstemt
Overdag lijkt het soms alsof het goed gaat.
Je doet je dingen.
Je werkt.
Je praat.
Je zorgt.
Je beweegt van het ene moment naar het andere.
Maar drukte kan ook een soort geluid zijn.
Een geluid waardoor je minder hoort wat er vanbinnen gebeurt.
En wanneer dat geluid ’s avonds wegvalt…
hoor je ineens alles.
Veel vrouwen hebben geen moment tussen de momenten
Dat valt me vaak op.
We gaan van wakker worden naar telefoon.
Van ontbijt naar werk.
Van werk naar boodschappen.
Van boodschappen naar thuis.
Van thuis naar de avond.
En ergens verwachten we dat ons hoofd vanzelf volgt.
Maar wanneer heeft het eigenlijk de kans gehad om alles te verwerken?
Je hoofd maakt de dag af
Dat is misschien een andere manier om ernaar te kijken.
Misschien begint je hoofd ’s avonds niet opnieuw.
Misschien probeert het af te maken waar het overdag niet aan toe kwam.
Dat gevoel dat je ineens denkt aan iets van drie dagen geleden.
Of een gesprek opnieuw voorbij ziet komen.
Of opeens bedenkt dat je nog iets moet regelen.
Het komt niet uit het niets.
Er ontstaat alleen eindelijk ruimte.
We vullen ieder stil moment
Ik herken het ook.
Hoe makkelijk het is om elk leeg moment op te vullen.
Wachten?
Even telefoon pakken.
Koffie drinken?
Ondertussen iets luisteren.
Wandelen?
Podcast aan.
Er is bijna altijd input.
Maar een hoofd dat alleen maar informatie binnenkrijgt, heeft weinig tijd om op te ruimen.
Misschien is verveling iets wat we missen
Dat klinkt gek.
Want niemand wil zich vervelen.
Maar juist die lege momenten geven ruimte.
Onder de douche.
Tijdens een wandeling.
In de auto zonder geluid.
Op de bank zonder scherm.
Niet spectaculair.
Niet productief.
Maar misschien precies wat we nodig hebben.
Rust vraagt soms minder toevoegen
We zoeken vaak naar iets extra’s.
Een nieuwe methode.
Een nieuwe routine.
Nog iets om beter te ontspannen.
Maar soms zit de verandering juist in minder.
Minder geluid.
Minder informatie.
Minder haast.
Minder momenten waarop je meteen iets van jezelf vraagt.
Probeer je hoofd niet uit te zetten
Je hoofd is niet gemaakt om uit te staan.
Het denkt.
Dat is wat het doet.
Misschien gaat het er niet om dat er nooit meer gedachten zijn.
Maar dat jij niet iedere gedachte hoeft vast te pakken.
Niet ieder probleem hoeft midden in de nacht opgelost.
Niet iedere zorg vraagt vandaag een antwoord.
Een klein moment voor het slapengaan
Voordat je meteen onder de dekens kruipt.
Geef jezelf een paar minuten.
Vraag jezelf:
Wat neem ik nog mee van vandaag?
Wat mag blijven liggen?
Wat hoeft niet mee mijn nacht in?
Soms ontstaat rust niet doordat alles af is.
Maar doordat jij besluit dat het genoeg is geweest voor vandaag.
Merk je dat je hoofd vooral rust zoekt wanneer de dag voorbij is?
In mijn meditaties, yoga en ademwerk creëren we momenten waarop je niet hoeft te wachten tot de avond om stil te vallen.
Kleine momenten waarin je lichaam weer leert vertragen, midden in het dagelijks leven.
