Vrijdag, 15.42 uur.

Je bent er bijna.

Nog elf minuten volgens Google Maps.

Je hebt de muziek onderweg lekker hard gehad.

Koffie gehaald.

Eigenlijk was de rit best fijn.

Tot nu.

Want ineens begint je hoofd.

Waar moet ik straks parkeren?

Loop ik gewoon naar binnen?

Wat als iedereen er al is?

Wat als ik de enige ben die alleen komt?

Je denkt heel even:

Waarom wilde ik dit ook alweer?

Welkom bij je eerste minuten alleen op retreat.

Niet de Instagramversie.

Gewoon hoe het kan gaan.

Ik neem je mee door de eerste 48 uur.

Vrijdag 15.53 uur — je rijdt het terrein op

Daar is het.

De Wierschuur in Hippolytushoef.

Je rijdt iets langzamer omdat je wilt zien waar je moet zijn.

Er staan al auto’s.

Natuurlijk staan er al auto’s.

Dat betekent dat er binnen al mensen zijn.

Je parkeert.

Motor uit.

En blijft nog heel even zitten.

Telefoon pakken zou nu heel makkelijk zijn.

Nog snel een bericht sturen.

Nog even Instagram.

Gewoon iets vertrouwds.

Maar je bent er.

Dus vooruit.

Tas uit de achterbak.

Deur dicht.

Daar ga je.

16.02 uur — het ongemakkelijke stukje

Dit is waarschijnlijk het moment waar je vooraf het meest tegenop zag.

Binnenkomen.

Je ziet een paar vrouwen.

Niemand kent jou.

Jij kent niemand.

Je zegt hoi.

Iemand zegt hoi terug.

En dan gebeurt er iets totaal onverwachts.

Niets.

Geen spotlight.

Geen zestien hoofden die zich tegelijkertijd naar jou draaien.

Geen test.

Je bent gewoon iemand die aankomt.

Net zoals de rest.

16.08 uur — de eerste vraag

Waar kom jij vandaan?

Daar is hij.

De ideale retreat-openingszin.

Je vertelt waar je woont.

Zij vertelt waar zij vandaan komt.

Dan volgt waarschijnlijk:

Ben jij hier ook alleen?

Ja.

Zij ook.

En ineens valt er al iets weg.

16.25 uur — je kamer

Je zet je tas neer.

Kijkt even rond.

Dit is dus waar je de komende twee nachten slaapt.

Je hangt iets op.

Legt je toilettas neer.

Telefoon op de lader.

En ineens heb je voor het eerst een moment alleen.

Nu kun je weer naar huis.

Technisch gezien.

Doe je natuurlijk niet.

Maar je hoofd vindt het prettig om te weten dat het zou kunnen.

16.43 uur — terug naar beneden

Dit is misschien nog even een tweede drempel.

Want op je kamer blijven is veilig.

Maar je bent niet naar Noord-Holland gereden om twee dagen op je bed te zitten.

Dus weer naar beneden.

Thee.

Een stoel.

Er zit iemand naast je die je nog niet gesproken hebt.

Hoi.

Daar gaan we weer.

17.30 uur — je kent inmiddels drie namen

Of vijf.

Of je bent alle namen alweer vergeten.

Ook goed.

Je hoeft vrijdagmiddag niet uit je hoofd te weten wie iedereen is.

Het gesprek gaat over gewone dingen.

De rit.

Werk.

Yoga.

Of iemand eerder op retreat is geweest.

Waar je vandaan komt.

Misschien helemaal niet over persoonlijke ontwikkeling.

Heerlijk.

18.30 uur — samen eten

En dit is vaak het moment waarop het echt makkelijker wordt.

Want samen eten is eenvoudig.

Je zit aan tafel.

Er gebeurt vanzelf iets.

Iemand vraagt of je iets wilt doorgeven.

Een ander vertelt iets grappigs.

Je vraagt wat iemand doet.

En zonder dat iemand officieel heeft aangekondigd:

Nu gaan we verbinden,

gebeurt dat gewoon een beetje.

20.00 uur — Yin Yoga

Je hoeft even helemaal niets meer te zeggen.

Dat kan fijn zijn.

Je ligt op je mat.

Iedereen heeft haar eigen plek.

Misschien voel je nu pas dat je moe bent van de dag.

Van werken.

Rijden.

Nieuwe gezichten.

Je hoeft de vrouwen om je heen niet bezig te houden.

Je hoeft niet sociaal te zijn.

Je volgt mijn stem.

Ademt.

Ligt.

Meer niet.

21.30 uur — en nu hoef je nergens meer heen

Dit is het eerste moment waarop het misschien echt binnenkomt.

Je hoeft niet naar huis.

Niet in de auto.

Niet nog boodschappen te halen.

Niet te checken of alles klaarstaat voor morgen.

Je bent klaar.

Misschien drink je thee.

Misschien praat je nog.

Misschien denk je:

Ik ga naar bed.

En weet je wat?

Dat mag.

Vrijdag 23.04 uur — je ligt in bed

Telefoon nog even pakken.

Berichtje naar huis.

Alles goed hier.

Misschien krijg je de vraag:

Is het leuk?

Lastige vraag.

Je bent er pas een paar uur.

Maar ja.

Eigenlijk wel.

Je kent nog lang niet iedereen.

Je weet nog niet wat het weekend gaat brengen.

Maar het spannendste stuk?

Dat binnenlopen?

Dat is voorbij.

Zaterdag 07.16 uur — waar ben ik?

Dat moment.

Je wordt wakker en je plafond ziet er anders uit.

O ja.

Retreat.

Je hoeft vandaag nergens heen.

Dat is misschien wel het fijnste.

Je bent al op de plek waar je moet zijn.

Geen tas inpakken.

Geen reistijd.

Geen haast.

08.15 uur — ontbijt

De vrouwen van gisteren voelen nu al iets minder onbekend.

Gek eigenlijk.

Je weet nog steeds bijna niets van elkaar.

Maar je hebt samen een avond gehad.

Dat is genoeg om het verschil te voelen.

Je schuift aan.

Misschien naast iemand die je gisteren nog niet sprak.

Dat gaat nu makkelijker.

09.30 uur — verbonden ademhaling

Nu wordt het programma anders.

Tijdens Yin kon je rustig kennismaken met het weekend.

Verbonden ademwerk vraagt een ander soort aandacht.

Je krijgt uitleg.

Je gaat liggen.

En vanaf dat moment ben je vooral bezig met jouw adem en jouw lichaam.

Niet met de groep.

Je hoeft niet te kijken wat anderen ervaren

Misschien hoor je iets.

Merk je beweging om je heen.

Maar jouw sessie is van jou.

Je hoeft niet te vergelijken.

Niet te denken:

Zij voelt vast veel meer.

Je hoeft überhaupt niet te weten wat iemand anders ervaart.

Dat is het fijne aan lichaamswerk in een groep.

Je kunt samen zijn zonder met elkaar bezig te hoeven zijn.

11.30 uur — daarna

De sessie is afgelopen.

En nu is er geen vergadering.

Geen auto.

Geen supermarkt.

Geen kind dat over twintig minuten opgehaald moet worden.

Er is ruimte.

Misschien wil je praten.

Misschien helemaal niet.

Je pakt iets te drinken.

Gaat zitten.

Of loopt naar buiten.

12.15 uur — je eerste moment waarop je bewust alleen kiest

Dit vind ik interessant.

Je kwam alleen.

Maar tot nu toe was je veel met de groep.

Nu heb je vrije tijd.

Een paar vrouwen blijven zitten.

Iemand gaat wandelen.

En jij voelt:

Ik wil eigenlijk even naar mijn kamer.

Normaal zou je misschien denken:

Is dat niet ongezellig?

Maar dit weekend ben je voor jezelf gekomen.

Dus je gaat.

Deur dicht.

Stilte.

Heerlijk.

13.00 uur — en daarna wil je weer naar beneden

Dat is het mooie.

Alleen zijn en verbinding hoeven geen tegenpolen te zijn.

Je hebt even op bed gelegen.

Misschien gescrold.

Misschien niet.

En nu heb je weer zin in mensen.

Je loopt naar beneden.

Er zit iemand met thee.

Je schuift aan.

Geen uitleg nodig.

14.30 uur — Womb Healing

Een nieuwe sessie.

Misschien is dit het onderdeel waar je vooraf het minst goed een beeld bij had.

Dat hoeft ook niet.

Je hoeft niet voorbereid te zijn.

Je hoeft niets te weten.

Je brengt je aandacht naar je lichaam en het bekkengebied.

Je ervaart.

Meer hoeft het niet te zijn.

16.30 uur — het gesprek dat je niet had gepland

Dit zijn vaak de momenten die je vooraf niet kunt voorspellen.

Je zit ergens.

Iemand komt naast je zitten.

Jullie beginnen over iets kleins.

En twintig minuten later zit je in een heel ander gesprek.

Niet omdat het retreat dat verplicht.

Niet omdat er kaartjes met diepe vragen op tafel liggen.

Het gebeurt gewoon.

18.30 uur — de tafel voelt anders dan gisteren

Gisteren moest je nog bedenken waar je ging zitten.

Vandaag niet meer.

Je loopt naar tafel.

Schuift ergens aan.

Je kent de gezichten.

Weet inmiddels een beetje wie wie is.

Iemand maakt een grapje over iets wat eerder die dag gebeurde.

Er ontstaat al een soort gezamenlijke geschiedenis.

Na één dag.

20.00 uur — Slow Flow

Je lichaam heeft vandaag al veel gedaan.

Ademwerk.

Womb Healing.

Lopen.

Zitten.

Voelen.

Nu bewegen we.

Rustig.

Geen prestatie.

Je hoeft niet te laten zien dat je yoga kunt.

Je hoeft alleen te volgen.

Misschien voelt bewegen nu anders dan vrijdag.

Misschien ook niet.

Beide prima.

21.30 uur — zaterdagavond

Dit is het punt waarop je misschien ineens beseft:

Ik ben blij dat ik alleen ben gekomen.

Niet omdat de anderen niet leuk zijn.

Juist niet.

Maar omdat je niets hoeft af te stemmen.

Je kunt blijven zitten als je wilt.

Je kunt naar bed.

Je kunt met iemand praten.

Je kunt douchen.

Je kunt je telefoon pakken.

Je hoeft niemand te vragen:

Wat wil jij?

22.47 uur — je denkt niet meer aan alleen zijn

Dat is misschien wel het opvallendste.

Vrijdag draaide een groot deel van je spanning om het feit dat je alleen kwam.

Zaterdagavond is dat nauwelijks nog relevant.

Je bent niet:

de vrouw die alleen op retreat is.

Je bent gewoon jij.

En de andere vrouwen zijn inmiddels geen groep onbekenden meer.

Zondag 07.32 uur — tweede ochtend

Je wordt wakker.

En nu voelt de kamer al bekend.

Je weet waar je spullen liggen.

Je weet waar je koffie kunt krijgen.

Je kent de route door het gebouw.

Je kent de vrouwen.

Niet zoals je je beste vriendin kent.

Maar genoeg.

Minder dan 48 uur geleden…

…zat je nog in je auto.

Motor uit.

Tas in de achterbak.

En dacht je:

Ik ken hier helemaal niemand.

Nu loop je naar beneden en zeg je gewoon:

Goedemorgen.

Dat is eigenlijk alles.

Geen enorme transformatie.

Geen heldenverhaal.

Je hebt alleen tijd nodig gehad om van onbekend naar bekend te gaan.

Alleen op retreat betekent dus niet wat je denkt

Het betekent niet:

drie dagen alleen.

Het betekent:

alleen besluiten dat je gaat.

Alleen reizen.

Alleen binnenstappen.

En daarna ontstaat het weekend.

Met een groep.

Met contact.

Met momenten voor jezelf.

Met sessies waarin je vooral bij jezelf bent.

En met gesprekken die je vooraf niet kunt plannen.

Misschien is juist dát waarom alleen gaan fijn is

Je begint met niemand die jou kent.

Niemand verwacht iets van je.

Niemand weet dat jij thuis altijd degene bent die regelt.

Of degene die stil is.

Of juist degene die overal het woord neemt.

Je hoeft je gebruikelijke rol niet automatisch mee te nemen.

Je kunt gewoon kijken hoe jij je dat weekend voelt.

En wat als je liever veel alleen bent?

Dan mag dat.

Een retreat is geen schoolreisje.

Je hoeft niet overal gezamenlijk heen.

Er is vrije tijd.

Je kunt je terugtrekken.

Juist wanneer je gevoelig bent voor veel mensen om je heen, is die ruimte belangrijk.

Wat als je juist nieuwe vrouwen wilt leren kennen?

Dan is daar volop gelegenheid voor.

Samen eten maakt contact makkelijk.

Net als de momenten voor en na sessies.

Je hoeft geen netwerkvaardigheden te hebben.

Iedereen zit uiteindelijk met dezelfde eenvoudige openingszin:

Hoe vond jij het?

En dan moet je zondag alweer afscheid nemen

Dat is het gekke.

Vrijdag hoopte je misschien dat je aansluiting zou vinden.

Zondag denk je:

Wat ging dit snel.

Je hebt dan nog een tweede verbonden ademsessie en Sensual Dance voor de boeg.

En daarna pak je je tas weer in.

Alleen gekomen. Alleen weer naar huis.

Maar dat zijn twee totaal verschillende momenten.

Vrijdag weet je niet wat je te wachten staat.

Zondag wel.

Je stapt in dezelfde auto.

Waarschijnlijk met dezelfde tas.

Maar nu ken je de plek.

Het programma.

De vrouwen.

En vooral:

je weet hoe het is om gewoon te gaan zonder dat iemand met je mee hoefde.

Alleen op retreat in Nederland

Het Mindpiece Retreat vindt plaats van 16 t/m 18 oktober 2026 bij De Wierschuur in Hippolytushoef, Noord-Holland.

We zijn met maximaal 16 vrouwen.

Het weekend bestaat uit:

• Yin Yoga;
• twee sessies verbonden ademhaling;
• Womb Healing;
• Slow Flow Yoga;
• Sensual Dance;
• twee overnachtingen;
• verzorgde maaltijden;
• vrije tijd tussen de sessies.

Je hebt geen ervaring nodig met yoga, ademwerk of dans.

En je hoeft niemand mee te nemen.

Misschien hoef je alleen het eerste kwartier spannend te vinden

Niet het hele weekend.

Niet alle drie de dagen.

Alleen dat kleine stukje tussen:

ik zit nog veilig in mijn auto

en:

hoi, ik ben…

Daarna begint er vanzelf iets.

Een kamer.

Een kop thee.

Een gesprek.

Een yogamat.

Een gezamenlijke maaltijd.

En minder dan 48 uur later kun je je bijna niet meer voorstellen dat je je druk maakte over het feit dat je niemand kende.

Bekijk het Mindpiece Retreat van 16–18 oktober 2026:
Bekijk het programma, de kamers en prijzen

Alleen op retreat gaan betekent vooral dat jij degene bent die besluit om te gaan.