Mensen denken vaak dat ademwerk over ademhalen gaat.
En natuurlijk…
je adem speelt de hoofdrol.
Maar als je mij vraagt waar ademwerk écht over gaat?
Dan zou ik zeggen:
Voelen.
Niet meer.
Niet minder.
We zijn niet vergeten hoe we moeten ademen
Je ademt al vanaf het moment dat je geboren wordt.
Daar hoef ik je niets over te leren.
Wat veel vrouwen wel zijn kwijtgeraakt…
is het contact met wat er in hun lichaam gebeurt.
Ze voelen pas dat ze moe zijn wanneer ze bijna omvallen.
Ze merken pas dat ze gespannen zijn wanneer ze hoofdpijn krijgen.
Of ontdekken pas hoeveel verdriet er zit wanneer er eindelijk een traan komt.
Niet omdat ze ongevoelig zijn.
Maar omdat ze al zo lang bezig zijn met doorgaan.
We leven vooral vanuit ons hoofd
Wanneer er iets gebeurt, gaan we vaak meteen nadenken.
Waarom voel ik dit?
Hoe los ik dit op?
Wat betekent dit?
Ons hoofd zoekt direct naar antwoorden.
Ons lichaam doet iets anders.
Dat voelt.
Zonder oordeel.
Zonder analyse.
En juist daar raken veel vrouwen onderweg een beetje het contact kwijt.
Je adem brengt je terug naar je lichaam
Tijdens verbonden ademhaling merk je soms dingen op die er al veel langer waren.
Een gespannen buik.
Opgetrokken schouders.
Een brok in je keel.
Een diepe zucht.
Niet omdat ademwerk die spanning veroorzaakt.
Maar omdat je eindelijk weer luistert.
Je lichaam praat de hele dag tegen je.
Alleen zijn we niet altijd gewend om te luisteren.
Gevoelens hoeven niet opgelost te worden
Dat vind ik misschien wel één van de mooiste lessen van ademwerk.
Niet ieder gevoel vraagt om een oplossing.
Verdriet hoeft niet meteen weg.
Boosheid hoeft niet direct verklaard te worden.
Onrust hoeft niet altijd gerepareerd te worden.
Soms wil een gevoel alleen even gevoeld worden.
Dat is iets heel anders.
Veel vrouwen vragen mij hetzelfde
“Wat moet ik doen als ik iets voel?”
Mijn antwoord is bijna altijd:
Niets.
Blijf ademen.
Blijf aanwezig.
Meer hoeft er niet.
We zijn gewend om overal iets mee te doen.
Maar sommige ervaringen veranderen juist wanneer je stopt met ingrijpen.
Je lichaam weet vaak eerder wat je nodig hebt
Ik zie vrouwen binnenkomen die zeggen dat het eigenlijk best goed gaat.
En tijdens de sessie merken ze ineens hoe moe ze zijn.
Of hoeveel spanning ze vasthielden.
Niet omdat ik hen dat vertel.
Maar omdat hun lichaam het eindelijk laat zien.
Dat vind ik iedere keer weer bijzonder.
Je lichaam liegt niet.
Voelen maakt je niet kwetsbaarder
Sommige vrouwen zijn bang dat ze overspoeld worden wanneer ze meer gaan voelen.
Mijn ervaring is juist het tegenovergestelde.
Wanneer je gevoelens steeds wegduwt, kosten ze vaak meer energie.
Wanneer je ze even ruimte geeft…
ontstaat er vaak juist meer rust.
Niet omdat alles verdwenen is.
Maar omdat je niet meer hoeft te vechten tegen wat er al is.
Misschien is dat wat we zijn verleerd
Niet ademen.
Maar luisteren.
Naar de signalen van ons lichaam.
Naar onze grenzen.
Naar vermoeidheid.
Naar verlangen.
Naar stilte.
Ademwerk helpt je daar steeds opnieuw aan herinneren.
Niet door je iets nieuws te leren.
Maar door je terug te brengen naar iets wat je altijd al in je had.
Je hoeft alleen maar aanwezig te zijn
Dat is misschien wel waarom ik zo van ademwerk houd.
Je hoeft niets te presteren.
Niets op te lossen.
Niets te bewijzen.
Je hoeft alleen maar aanwezig te zijn.
Bij je adem.
Bij je lichaam.
Bij jezelf.
En soms is dat precies waar zoveel vrouwen al zo lang naar verlangen.
Tijdens de Mindpiece Retreats is ademwerk geen doel op zich.
Het is een manier om weer contact te maken met jezelf.
Niet door harder je best te doen.
Maar door even te stoppen met wegrennen voor wat je allang voelt.
