Soms wil je helemaal niet onzichtbaar zijn.
Je wilt juist gezien worden.
Met wat je maakt.
Wat je denkt.
Wat je voelt.
Wat je mooi vindt.
Wat je wilt.
Maar zodra je werkelijk zichtbaar wordt, gebeurt er iets.
Je begint jezelf af te zwakken.
Je haalt een zin weg.
Je trekt toch iets anders aan.
Je deelt dat idee niet.
Je zegt:
“Ach, het stelt nog niet zoveel voor.”
Of:
“Ik weet het ook niet hoor.”
Terwijl je het eigenlijk wél weet.
Dat vind ik interessant.
Want jezelf klein houden voelt niet altijd prettig.
Maar vaak wel veiliger.
Zichtbaar zijn betekent dat iemand iets van je kan vinden
Dat is misschien de kern.
Zolang je niets zegt, kan niemand je mening afwijzen.
Zolang je niets maakt, kan niemand het slecht vinden.
Zolang je je niet laat zien, kan niemand zeggen dat je te veel bent.
Te luid.
Te ambitieus.
Te sexy.
Te uitgesproken.
Te gevoelig.
Te aanwezig.
Onzichtbaarheid beschermt.
Alleen kost die bescherming soms behoorlijk veel van jezelf.
Je hoeft niet letterlijk op een podium te staan om zichtbaar te zijn
Zichtbaar zijn kan heel klein zijn.
Zeggen wat je werkelijk vindt.
Een grens aangeven.
Een idee delen.
Een foto plaatsen waarop je jezelf mooi vindt.
Vertellen dat je trots bent.
Iets dragen wat opvalt.
Toegeven dat je ergens naar verlangt.
Dat zijn allemaal momenten waarop je jezelf iets minder verstopt.
Misschien ben je gewend eerst te kijken hoe de rest reageert
In een gesprek.
In een groep.
In een relatie.
Je tast af.
Wat vinden zij?
Welke sfeer hangt er?
Is dit een goed moment?
Hoe kan ik dit zo formuleren dat niemand zich eraan stoort?
Daar zit natuurlijk ook sociale intelligentie in.
We hoeven niet altijd alles eruit te gooien wat in ons opkomt.
Maar wanneer je voortdurend eerst de hele ruimte scant voordat jij iets van jezelf laat zien, kan je eigen stem steeds zachter worden.
Je wordt heel goed in afstemmen
Maar minder goed in verschijnen.
Dat zijn twee verschillende dingen.
Afstemmen is waardevol.
Je houdt rekening met anderen.
Je voelt sfeer.
Je luistert.
Maar zichtbaar zijn vraagt soms dat je iets toevoegt wat nog niet in de ruimte aanwezig was.
Jouw mening.
Jouw smaak.
Jouw grens.
Jouw energie.
Misschien is dát waarom het spannend voelt
Je kunt niet meer volledig voorspellen wat er gebeurt.
De ander kan het geweldig vinden.
Of niet.
En precies daar begint kwetsbaarheid.
Zichtbaarheid is niet hetzelfde als aandacht zoeken
Dat onderscheid vind ik belangrijk.
Je hoeft niet voortdurend in het middelpunt.
Niet iedereen hoeft je te kennen.
Niet alles hoeft online.
Je kunt een rustig persoon zijn en toch zichtbaar.
Omdat je niet verdwijnt zodra iemand anders sterker aanwezig is.
Je kunt zacht spreken en toch heel duidelijk zijn
Je hoeft niet harder te worden.
Geen grote persoonlijkheid.
Geen dominant mens.
Ruimte innemen gaat niet per se over volume.
Het gaat erom dat jouw aanwezigheid niet automatisch kleiner hoeft zodra iemand anders binnenkomt.
Veel vrouwen hebben daar kleine manieren voor ontwikkeld
Een mening inpakken.
“Misschien is dit stom hoor, maar…”
Een succes verkleinen.
“Ik had gewoon geluk.”
Een grens verontschuldigen.
“Sorry, maar ik kan echt niet.”
Een verlangen relativeren.
“Het zou leuk zijn, maar het hoeft natuurlijk niet.”
Het lijkt beleefd.
Soms is het dat ook.
Maar soms geef je jezelf alvast minder gewicht.
Je hoeft jezelf niet vooraf af te wijzen
Dat vind ik misschien wel de pijnlijkste.
Voordat iemand anders iets kan vinden, heb jij het al kleiner gemaakt.
Dan kan de afwijzing nooit helemaal raken.
Want je hebt alvast gezegd dat het toch niet zo belangrijk was.
Slim.
Maar ook jammer.
Wat als het wél belangrijk is?
Dat idee.
Die wens.
Dat werk.
Die grens.
Die behoefte.
Misschien hoef je het niet groter te maken dan het is.
Maar ook niet kleiner.
Zichtbaar zijn vraagt dat je ergens voor durft te staan
Niet voor alles.
Je mag van gedachten veranderen.
Je mag twijfelen.
Maar soms weet je iets wel degelijk.
Dit wil ik.
Dit vind ik.
Hier geloof ik in.
Dit past niet bij mij.
En dan hoeft er niet altijd meteen een vraagteken achter.
Misschien herken je dit in werk
Je hebt een idee.
Maar wacht tot iemand anders ongeveer hetzelfde zegt.
Dan denk je:
Ja, precies.
Terwijl het idee vijf minuten eerder al van jou was.
Of je maakt iets moois en durft nauwelijks te vertellen dat jij het hebt gemaakt.
Waarom?
Omdat eigenaarschap zichtbaar maakt.
Trots kan verrassend ongemakkelijk zijn
Niet arrogant.
Gewoon trots.
“Ik heb dit goed gedaan.”
Dat kan soms bijna onnatuurlijk voelen om hardop te zeggen.
We leren makkelijker bescheidenheid.
En bescheidenheid is mooi.
Maar bescheidenheid hoeft niet te betekenen dat je jezelf uit beeld haalt.
Je kunt trots zijn zonder boven iemand te gaan staan
Je kunt zeggen:
Ik ben hier heel blij mee.
zonder erbij te zeggen:
en daarom ben ik beter dan jij.
Dat tweede voegen we er vaak zelf bij.
Alsof trots automatisch arrogantie is.
Dat is niet zo.
Hetzelfde gebeurt rond uiterlijk
Je voelt je mooi.
Maar durft het bijna niet te zeggen.
Want wat als iemand denkt dat je jezelf wel heel wat vindt?
Dus wacht je liever tot iemand anders het zegt.
Dan mag je het aannemen.
Misschien.
Als je het compliment niet meteen wegwuift.
Wat als jij degene bent die het eerst ziet?
Je kijkt in de spiegel en denkt:
Ik zie er goed uit.
Punt.
Geen publiek.
Geen bevestiging.
Geen like.
Dat is ook zichtbaarheid.
Je hoeft niet altijd door iemand anders gezien te worden om jezelf te mogen zien.
In waarom jezelf aantrekkelijk voelen niets met perfect zijn te maken heeft schreef ik over dat verschil tussen aantrekkelijk gevonden worden en jezelf aantrekkelijk voelen.
Die beweging geldt breder.
Niet alleen:
Zien anderen mij?
Maar:
durf ik mezelf serieus te nemen voordat iemand anders dat doet?
Zichtbaarheid raakt vaak ook aan afwijzing
Dat kun je niet helemaal voorkomen.
Hoe duidelijker je wordt, hoe groter de kans dat iemand anders iets anders wil.
Als jij zegt:
Dit wil ik.
kan iemand zeggen:
Ik niet.
Als jij zegt:
Dit vind ik belangrijk.
kan iemand zeggen:
Voor mij niet.
Dat hoort erbij.
Jezelf klein houden voorkomt verschil
Tot op zekere hoogte.
Als je overal in meegaat, ontstaat er minder wrijving.
Maar er ontstaat ook minder echte ontmoeting.
Want hoe kan iemand jou werkelijk kennen als jij vooral laat zien wat goed valt?
Intimiteit vraagt zichtbaarheid
Niet alleen romantische intimiteit.
Ook vriendschap.
Familie.
Werkrelaties.
Om echt contact te hebben, moet er uiteindelijk iemand zijn om contact mee te hebben.
Niet alleen een aangepaste versie van jou.
Dat betekent niet dat je iedereen alles hoeft te laten zien
Zichtbaarheid zonder grenzen is geen doel.
Je hoeft niet open te zijn bij mensen die niet veilig voelen.
Niet alles te delen.
Niet iedere kwetsbaarheid openbaar te maken.
Privacy is ook kracht.
Je mag kiezen waar je zichtbaar bent
Dat is misschien veel interessanter.
Bij wie voel je dat je minder hoeft te filteren?
Waar trek je jezelf juist terug?
Waar is dat verstandig?
En waar is het vooral een oude gewoonte?
Niet iedere terughoudendheid is angst
Soms wil je gewoon niet delen.
Prima.
Niet ieder stil mens hoeft ‘meer zichtbaar’ te worden.
De vraag is alleen of jouw stilte een keuze is.
Of een automatische manier om geen ruimte in te nemen.
Je lichaam kan daar veel in laten zien
Misschien praat je over iets waar je veel van weet en voel je jezelf letterlijk kleiner worden.
Schouders naar voren.
Stem zachter.
Een lachje achter de zin.
Je blik weg.
Niet omdat je bewust besluit klein te worden.
Je doet het gewoon.
Probeer eens niets aan je lichaam te corrigeren
Niet overdreven rechtop gaan staan.
Niet ineens ‘power poses’.
Gewoon merken.
Wat gebeurt er als jij iets zegt waar je achter staat?
Blijf je zitten zoals je zat?
Blijf je ademen?
Kun je de stilte na je zin laten bestaan?
Dat laatste kan verrassend lastig zijn.
We vullen stilte snel op
Omdat een duidelijke uitspraak ineens in de ruimte hangt.
“Nee, dat wil ik niet.”
Stilte.
En dan:
“Maar misschien kan ik wel…”
Daar komt de verzachting alweer.
Misschien hoef je niet altijd direct een alternatief aan te bieden.
Een grens hoeft niet vriendelijker gemaakt te worden dan hij is
Hij mag natuurlijk vriendelijk worden uitgesproken.
Maar duidelijkheid en vriendelijkheid zijn geen tegenpolen.
“Dat lukt mij niet.”
is een volledige zin.
In waarom je behoefte aan ruimte niet betekent dat je mensen wegduwt schreef ik al over hoe snel we ruimte voor onszelf verwarren met afstand of afwijzing.
Je zichtbaar maken kan ook betekenen dat je verlangen uitspreekt
Dat is misschien nog spannender dan een grens.
Een grens zegt wat je niet wilt.
Een verlangen zegt:
Dit wil ik graag.
En daarmee laat je iets zien waar iemand wel of niet op kan reageren.
Misschien wil je meer aandacht
Meer seks.
Meer tijd samen.
Meer avontuur.
Meer ruimte.
Een andere baan.
Een eigen project.
Een kind.
Geen kind.
Verhuizen.
Alleen op reis.
Je hoeft die dingen niet onmiddellijk uit te voeren.
Maar soms is alleen al zeggen:
Dit leeft in mij
een vorm van zichtbaar worden.
Verlangen maakt je niet veeleisend
Dat hangt natuurlijk af van wat je ermee doet.
Je kunt iets verlangen zonder te eisen dat iemand anders het voor je oplost.
Dat onderscheid geeft veel vrijheid.
Je mag iets willen wat niet praktisch is
Verlangen houdt niet altijd rekening met agenda’s.
Geld.
Timing.
Andere mensen.
Daarom hoeft verlangen niet meteen een plan te zijn.
Het mag eerst informatie zijn.
Je kunt daar meer over lezen in waarom weet ik niet wat ik wil?.
Seksueel verlangen vraagt ook zichtbaarheid
Misschien zelfs heel letterlijk.
Zeggen wat je lekker vindt.
Initiatief nemen.
Een fantasie delen.
Vragen om iets.
Stop zeggen.
Meer zeggen.
Langzamer.
Anders.
Dat vraagt dat jij niet alleen reageert op de ander.
Maar ook verschijnt.
Dat kan spannend zijn wanneer je gewend bent aantrekkelijk te willen zijn voor de ander
Dan kijk je misschien vooral:
Wat vindt hij of zij fijn?
Maar seksualiteit wordt anders wanneer je ook vraagt:
Wat wil ik eigenlijk?
Daar ging waarom je misschien minder zin in seks hebt dan vroeger voor een groot deel over.
Verlangen wordt moeilijker voelbaar wanneer jij vooral bezig bent met reageren.
Zichtbaarheid kan daarom heel lichamelijk zijn
Niet alleen praten.
Bewegen zoals jij wilt.
Geluid maken.
Dansen.
Je gezicht niet controleren tijdens plezier.
Je lichaam niet steeds van buitenaf bekijken.
Dat is een vorm van aanwezigheid die soms veel spannender is dan woorden.
Jezelf zien terwijl je beweegt kan je meteen terug in je hoofd brengen
Doe ik het goed?
Is dit mooi?
Zie ik er raar uit?
Daarom kan bewegen zonder spiegel zo interessant zijn.
Niemand hoeft te beoordelen.
Jij ook even niet.
In seksuele energie is meer dan zin in seks schreef ik over die kant van vrouwelijke energie die niet alleen met seksualiteit te maken heeft, maar ook met creativiteit, beweging en levenslust.
Zichtbaarheid raakt daaraan.
Want iets wat leeft wil soms ook naar buiten.
Creativiteit vraagt zichtbaarheid zodra je haar deelt
Schrijven in een notitieboek is veilig.
Een tekst publiceren is iets anders.
Schilderen voor jezelf.
Of iemand je schilderij laten zien.
Een bedrijf bedenken.
Of zeggen:
Dit is wat ik aanbied.
Dat tweede vraagt dat je durft te staan naast wat je hebt gemaakt.
Misschien is dat waarom ondernemen zo persoonlijk kan voelen
Je verkoopt niet alleen iets.
Je zegt:
Ik geloof dat dit waarde heeft.
En iemand kan vervolgens nee zeggen.
Dat kan voelen alsof ze jou afwijzen.
Terwijl het misschien gewoon niet het juiste moment, budget of aanbod is.
Zichtbaarheid vraagt dus ook leren dat niet iedere reactie over jou gaat
Een ander mag ongeïnteresseerd zijn.
Scrollen.
Niet antwoorden.
Je aanbod niet kopen.
Je mening niet delen.
Dat maakt wat jij doet niet automatisch minder waardevol.
Je hoeft niet voor iedereen aantrekkelijk te zijn
Dat geldt voor je uiterlijk.
Je werk.
Je persoonlijkheid.
Je ideeën.
Misschien is zichtbaar worden juist het moment waarop je accepteert dat niet iedereen je leuk gaat vinden.
Dat klinkt hard.
Maar het kan ook enorm opluchten.
Want proberen door iedereen leuk gevonden te worden vraagt eindeloos aanpassen
De één houdt van rustig.
De ander van uitgesproken.
De één vindt je te spiritueel.
De ander niet spiritueel genoeg.
De één vindt je te veel.
De ander saai.
Je kunt onmogelijk al die blikken tegelijk tevreden houden.
Uiteindelijk moet je ergens wonen
En misschien is dat in jezelf.
Niet als cliché.
Heel praktisch.
Je moet keuzes maken.
Praten.
Kleding aantrekken.
Werk maken.
Relaties aangaan.
Dus op een gegeven moment moet jouw eigen voorkeur ergens gewicht krijgen.
Dat betekent niet dat je nooit meer twijfelt
Je kunt zichtbaar zijn en doodsbang.
Iets posten en tien minuten later je telefoon willen weggooien.
Een grens uitspreken en daarna denken:
Was ik te hard?
Een idee delen en meteen spijt voelen.
Dat hoort soms bij iets nieuws doen.
Moed voelt niet altijd krachtig
Soms voelt moed als:
O god, waarom heb ik dit gezegd?
en het vervolgens niet terugnemen.
Dat is ook moed.
Je hoeft jezelf niet eerst zelfverzekerd te voelen
Dat is een valkuil.
Wachten tot alle onzekerheid verdwenen is.
Misschien komt dat moment nooit.
Zelfvertrouwen ontstaat soms juist doordat je iets doet terwijl je nog twijfelt en daarna merkt:
Ik ben er nog.
Zichtbaarheid kan worden geoefend in kleine dingen
Niet meteen een podium.
Begin met een mening.
Een keuze.
Een compliment ontvangen zonder jezelf omlaag te praten.
Iets dragen wat je normaal niet zou aantrekken.
Een foto delen die jij mooi vindt.
Zeggen:
Hier ben ik trots op.
Let vooral op wat je daarna doet
Ga je meteen relativeren?
Grapjes maken?
Uitleggen?
Verantwoorden?
Misschien kun je één keer niets toevoegen.
Laat de zin staan.
“Ik ben hier trots op.”
Punt.
Dat is genoeg.
Misschien voelt dat ongemakkelijk
Waarschijnlijk zelfs.
Maar ongemak is niet altijd een teken dat je moet stoppen.
Soms is het gewoon het gevoel van meer ruimte innemen dan je gewend bent.
Je hoeft ook niet van klein naar enorm
Daar zit nog een hele wereld tussen.
Zichtbaarheid is geen persoonlijkheidsverandering.
Je hoeft geen vrouw te worden die overal binnenstormt.
Misschien hoef je alleen niet meer automatisch één stap terug te doen.
Dat geldt ook voor vrouwelijke energie
Vrouwelijke kracht hoeft niet altijd groots te zijn.
Ze kan zitten in:
een nee.
Een blik.
Een keuze.
Een duidelijke zin.
Een lichaam dat niet krimpt.
Een verlangen dat niet onmiddellijk wordt weggewuifd.
En ze hoeft ook niet altijd zacht te zijn
Soms is vrouwelijkheid warm.
Ontvankelijk.
Sensueel.
Soms is ze messcherp.
Duidelijk.
Wild.
Boos.
Besluitvaardig.
Als je alleen de zachte kanten accepteert, houd je alsnog een groot deel van jezelf uit beeld.
Misschien heb je ooit geleerd dat geliefd zijn veiliger is dan krachtig zijn
Dat kan heel subtiel ontstaan.
Niet te bazig.
Niet te luid.
Niet te aanwezig.
Niet opscheppen.
Doe normaal.
Wees aardig.
En daar zit niets mis mee zolang het keuzes blijven.
Maar niet wanneer ‘aardig zijn’ betekent dat je jezelf voortdurend verlaat.
Je kunt vriendelijk én krachtig zijn
Sensueel én duidelijk.
Zacht én begrensd.
Liefdevol én uitgesproken.
We maken daar vaak onnodige tegenstellingen van.
Een vrouw hoeft niet één energie te kiezen.
Misschien is zichtbaarheid juist jezelf minder versimpelen
Niet alleen de aardige versie.
Niet alleen de sterke.
Niet alleen de rustige.
Niet alleen de sexy.
Je bent meer.
En verschillende kanten mogen op verschillende momenten zichtbaar worden.
Je hoeft daarbij niet alles te delen
Nogmaals.
Authenticiteit betekent niet dat iedereen toegang krijgt tot jou.
Je mag lagen hebben.
Privéleven.
Geheimen.
Dingen die alleen voor jou zijn.
Een vrouw die grenzen heeft is niet minder authentiek.
Zichtbaarheid gaat niet over volledige openheid
Het gaat over niet verdwijnen waar je eigenlijk wilt verschijnen.
Dat is iets anders.
Vraag jezelf eens af: waar houd ik mezelf kleiner dan nodig?
Niet waar je bang bent.
Dat is soms te groot.
Maar concreet:
Waar zeg ik minder dan ik weet?
Waar maak ik mijn werk kleiner?
Waar slik ik mijn voorkeur in?
Waar kleed ik mezelf neutraler dan ik eigenlijk wil?
Waar wacht ik op toestemming?
Kies vervolgens één kleine plek
Eén.
Niet je hele leven veranderen.
Misschien spreek je morgen tijdens een overleg eerder.
Of zeg je zonder excuses dat je niet kunt.
Of trek je iets aan dat je al maanden laat hangen.
Of vertel je iemand over een plan waar je trots op bent.
Dat is genoeg.
De reactie van de ander bepaalt niet of het goed was
Dat is misschien de moeilijkste.
Je kunt jezelf eerlijk uitspreken en alsnog een ongemakkelijke reactie krijgen.
Zichtbaarheid garandeert geen applaus.
Het garandeert alleen dat jij daadwerkelijk aanwezig was.
En misschien is dat uiteindelijk waar het over gaat
Niet de luidste vrouw worden.
Niet de meest zelfverzekerde.
Niet degene naar wie iedereen kijkt.
Maar een vrouw zijn die zichzelf niet voortdurend uit haar eigen leven haalt.
Die soms kan zeggen:
Hier ben ik.
Dit wil ik.
Dit vind ik.
Dit heb ik gemaakt.
Dit is mijn grens.
Dit voelt goed.
Niet iedereen hoeft daarvan onder de indruk te zijn
Jij hoeft alleen niet steeds te doen alsof het niets betekent.
The Return Method™
Binnen The Return Method™ gaat zichtbaarheid niet over jezelf groter maken dan je bent.
Het gaat eerder over stoppen met jezelf kleiner maken dan nodig.
Binnen verschillende delen van de methode kijken we naar patronen van aanpassen, grenzen, verlangen, lichaamsbewustzijn, relaties en expressie.
Niet zodat je een luidere versie van jezelf wordt.
Maar zodat er meer ruimte ontstaat voor wat al in jou aanwezig is.
Je zachtheid.
Je kracht.
Je sensualiteit.
Je boosheid.
Je verlangen.
Je stem.
Misschien hoef je jezelf niet opnieuw uit te vinden.
Misschien hoef je alleen minder vaak weg te stappen op het moment dat jij eigenlijk wilt verschijnen.
→ Ontdek The Return Method™ als je merkt dat je veel voelt en weet, maar jezelf nog regelmatig kleiner maakt zodra anderen mee kunnen kijken.
