Er bestaat een beeld van zachtheid dat ik steeds minder geloof.
Dat zachter worden betekent dat je rustiger reageert.
Meer begrijpt.
Meer vergeeft.
Minder boos wordt.
Minder eisen stelt.
Dat je dingen sneller loslaat.
Dat je vooral niet te hard, te fel of te veel moet zijn.
Maar misschien is dat helemaal geen zachtheid.
Misschien is dat soms gewoon opnieuw aanpassen.
Alleen met een mooier woord eromheen.
Zachtheid is niet hetzelfde als jezelf kleiner maken
Je kunt heel zacht spreken en jezelf ondertussen volledig voorbijgaan.
Je kunt begripvol zijn terwijl iemand telkens over dezelfde grens heen gaat.
Je kunt zeggen:
“Ik snap waar het vandaan komt.”
terwijl iets in jou eigenlijk denkt:
Maar ik wil dit niet meer.
Die twee kunnen tegelijk bestaan.
Je kunt begrijpen waarom iemand zich gedraagt zoals diegene zich gedraagt.
En alsnog besluiten dat je het niet meer accepteert.
Begrip verandert niet automatisch wat goed voor jou is
Dat vergeten we soms.
Zeker wanneer je veel bezig bent met persoonlijke ontwikkeling.
Je leert patronen herkennen.
Trauma begrijpen.
Kijken naar hechting.
Familiedynamieken.
Overlevingsmechanismen.
En dat kan enorm veel helderheid geven.
Maar er zit ook een valkuil in.
Dat je voor ieder gedrag van een ander een verklaring vindt.
Hij kan niet goed communiceren omdat hij dat thuis nooit geleerd heeft
Zij trekt zich terug omdat nabijheid spannend voor haar is.
Je moeder bedoelt het niet verkeerd.
Je vriendin heeft zelf zoveel aan haar hoofd.
Je collega is gewoon onzeker.
Allemaal mogelijk.
Maar daarna blijft nog steeds een andere vraag over:
Hoe is dit voor mij?
Een verklaring is geen vrijbrief
Iemand kan een reden hebben om iets te doen.
Dat betekent niet dat jij er onbeperkt mee hoeft te leven.
Dat geldt ook voor jezelf.
Je kunt begrijpen waarom jij jarenlang over je grenzen bent gegaan.
Daar hoef je jezelf niet voor af te straffen.
Maar je mag het patroon vervolgens wel veranderen.
Zachtheid zonder eerlijkheid wordt soms vermijding
Je wilt geen ruzie.
Dus laat je iets gaan.
Je wilt iemand niet kwetsen.
Dus houd je je mening voor je.
Je wilt liefdevol blijven.
Dus slik je je boosheid in.
Aan de buitenkant ziet dat er misschien heel kalm uit.
Vanbinnen kan het totaal anders voelen.
Rustig zijn is niet hetzelfde als rustig zijn vanbinnen
Je kunt glimlachen terwijl je hele lijf zegt:
Genoeg.
Je kunt vriendelijk antwoorden terwijl je al lang geen ruimte meer hebt.
Je kunt zelfs heel spirituele taal gebruiken terwijl je eigenlijk bang bent voor conflict.
Dat maakt je niet nep.
Het betekent alleen dat gedrag en gevoel niet altijd hetzelfde zijn.
Misschien heb je zachtheid verward met aardig gevonden worden
Dat gebeurt makkelijk.
Een zachte vrouw is prettig.
Toegankelijk.
Niet te veeleisend.
Niet te luid.
Niet te boos.
Maar wie heeft bepaald dat zachtheid er zo uitziet?
Een grens kan ook zacht zijn
“Nee, dat wil ik niet.”
Dat is niet hard.
“Ik wil dit gesprek nu stoppen.”
Ook niet.
“Dit werkt niet meer voor mij.”
Evenmin.
Er hoeft geen geschreeuw bij.
Geen uitgebreide verdediging.
Geen aanval.
Alleen helderheid.
Soms voelt helderheid juist harder dan eindeloos uitleggen
Omdat je niets meer verzacht.
Je zegt niet:
“Misschien ligt het ook aan mij en ik begrijp heel goed dat jij…”
Je zegt:
“Dit past niet bij mij.”
Punt.
Dat kan spannend zijn.
Niet omdat het verkeerd is.
Maar omdat er weinig ruimte overblijft om jezelf weer terug te praten naar waar je vandaan kwam.
In waarom boosheid ook bij vrouwelijke kracht hoort schreef ik al dat vrouwelijke kracht niet alleen bestaat uit zachtheid, ontvankelijkheid en compassie.
Soms zit kracht juist in het moment waarop je voelt:
nee.
Niet uit wraak.
Niet om de ander te straffen.
Gewoon omdat iets voor jou ophoudt.
Misschien hoeft jouw nee niet mooier gemaakt
Dat vind ik zelf een belangrijke.
We zijn soms zo bezig met ‘liefdevol begrenzen’ dat zelfs een grens weer perfect moet worden uitgesproken.
Rustige toon.
Goede timing.
Geen emotie.
Volledig gereguleerd.
De ander moet zich ook nog gezien voelen.
Dat is nogal een opdracht.
Je mag ook een grens stellen terwijl je boos bent
Zolang je verantwoordelijkheid houdt voor wat je doet en zegt.
Boosheid maakt een grens niet ongeldig.
Misschien helpt die boosheid je zelfs eindelijk uitspreken wat je al maanden weet.
Je hoeft niet eerst volledig gekalmeerd te zijn om jezelf serieus te nemen
Natuurlijk kan het verstandig zijn om een gesprek later voort te zetten wanneer je merkt dat je alleen nog maar wilt uithalen.
Maar er zit verschil tussen:
Ik wil mezelf even reguleren voordat ik verder praat.
en:
Ik mag dit pas zeggen wanneer ik niets meer voel.
Dat laatste kan betekenen dat je heel lang wacht.
Emotie maakt je niet onredelijk
Een sterke emotie kan je blik soms vernauwen.
Daarom is reflectie nuttig.
Maar voelen en redelijk zijn sluiten elkaar niet uit.
Je kunt verdrietig zijn en een helder punt hebben.
Boos zijn en terecht iets benoemen.
Bang zijn en alsnog weten dat je nee wilt zeggen.
Zachtheid betekent misschien juist dat je jezelf niet meer geweld aandoet
Dat klinkt groot.
Maar ik bedoel het heel praktisch.
Niet nóg een afspraak aannemen terwijl je uitgeput bent.
Niet doen alsof iets prima is omdat je geen gedoe wilt.
Niet blijven lachen wanneer iemand iets zegt wat je raakt.
Niet automatisch seks hebben omdat je partner zin heeft en jij geen goede reden voor nee denkt te hebben.
Niet meegaan omdat iedereen anders gaat.
Je hoeft jezelf niet steeds te verlaten om de sfeer prettig te houden
Dat is misschien een vorm van zachtheid die we veel minder bespreken.
Zacht zijn voor jezelf.
Niet alleen voor de ander.
Want compassie werkt twee kanten op
Je kunt denken:
Ik begrijp dat zij teleurgesteld is.
En daarnaast:
Ik begrijp ook dat ik ruimte nodig heb.
Je kunt zien:
Hij heeft een moeilijke periode.
En tegelijk:
Ik wil niet zo aangesproken worden.
Beide mogen waar zijn
Dat maakt volwassen relaties soms ingewikkeld.
Er is niet altijd één schuldige.
Geen duidelijke slechterik.
Iemand kan het moeilijk hebben én jou pijn doen.
Jij kunt van iemand houden én afstand nodig hebben.
Je kunt begrip voelen én boos zijn.
Misschien zoeken we te vaak naar één kloppend gevoel
Ben ik nu boos of heb ik begrip?
Wil ik blijven of weg?
Hou ik van deze persoon of past dit niet meer?
Maar mensen zijn meestal minder eenduidig.
Je kunt twee tegengestelde dingen voelen.
Soms zelfs vijf.
Je hoeft niet één gevoel weg te maken zodat het andere geldig wordt
Dat vind ik misschien wel een van de meest bevrijdende dingen.
Je kunt iemand missen en toch niet teruggaan.
Je kunt verdriet hebben om een keuze en nog steeds weten dat het de juiste was.
Je kunt een grens stellen en schuldgevoel voelen.
Je kunt van iemand houden en iets niet meer accepteren.
Schuldgevoel is geen bewijs dat je grens verkeerd is
Daar schreef ik ook over in waarom je je schuldig voelt als je voor jezelf kiest.
Als jij gewend bent jezelf steeds aan te passen, kan iedere nieuwe beweging richting jezelf in eerste instantie ongemakkelijk voelen.
Dat is niet automatisch een teken om terug te gaan.
Soms betekent groei dat je iemand teleurstelt
Niet omdat teleurstellen het doel is.
Maar omdat jij niet meer altijd hetzelfde doet.
Misschien kon iemand jarenlang op jouw ja rekenen.
En nu zeg je nee.
Dat verschil wordt gevoeld.
Mensen kunnen reageren op jouw verandering
“Je bent veranderd.”
Misschien klopt dat.
Dat hoeft geen belediging te zijn.
Je wilt waarschijnlijk niet je hele leven exact dezelfde blijven.
Groei kan relaties opnieuw laten bewegen
Sommige mensen bewegen mee.
Andere relaties worden stroever.
Niet omdat jouw groei automatisch ‘hoger’ of beter is.
Maar omdat patronen veranderen.
Een relatie waarin jij altijd degene was die inschikte, verandert wanneer jij dat niet meer vanzelfsprekend doet.
Dan moet de ander ook bewegen
Of niet.
En juist daar krijg je informatie.
Zachtheid betekent niet dat je iedere relatie moet behouden
Dat is nog zo’n idee dat soms onder persoonlijke ontwikkeling hangt.
Dat alles geheeld.
Uitgepraat.
Vergeven.
Hersteld moet worden.
Maar niet iedere relatie hoeft gered.
Soms is afstand de meest eerlijke keuze
Niet als straf.
Niet omdat de ander waardeloos is.
Maar omdat iets niet meer werkt.
Je mag een relatie minder intens maken.
Een vriendschap laten verwateren.
Contact beperken.
Een samenwerking beëindigen.
Dat kan ook met liefde
Liefde betekent niet altijd nabijheid.
Soms kun je iemand het beste wensen zonder nog dezelfde plek in elkaars leven te hebben.
Dat is verdrietig.
Maar verdrietig en verkeerd zijn niet hetzelfde.
Misschien maakt zachtheid juist ruimte voor verdriet
In plaats van jezelf hard te maken zodat je weg kunt.
Je hoeft niet te besluiten:
“Het interesseert me niet meer.”
Misschien interesseert het je juist enorm.
En kies je toch anders.
Dat is veel eerlijker
“Ik vind dit moeilijk en ik wil dit niet meer.”
Beide.
Je hoeft niet boos te blijven om een grens te behouden
Ook dat is belangrijk.
Soms denken we dat we onze boosheid nodig hebben om niet terug te gaan.
Zolang we boos zijn, weten we waarom we afstand namen.
Maar na verloop van tijd kan de boosheid minder worden.
Dat betekent niet automatisch dat je grens weg moet.
Je kunt iemand vergeven en nog steeds geen contact willen
Je kunt begrijpen wat er gebeurd is en nog steeds besluiten dat de relatie niet goed voor je is.
Vergeving en toegang zijn twee verschillende dingen.
Niet iedereen die je begrijpt, krijgt daarmee opnieuw toegang tot jou
En andersom.
Jij kunt iemand volledig begrijpen en toch besluiten:
Dit komt niet meer zo dichtbij.
Dat mag.
Zachtheid heeft een ruggengraat nodig
Anders wordt het makkelijk zelfverloochening.
Dat klinkt misschien stevig.
Maar ik geloof dat zachtheid zonder grenzen vaak niet lang zacht blijft.
Op een gegeven moment ontstaat irritatie.
Wrok.
Afstand.
In waarom ben ik zo snel geïrriteerd? schreef ik hoe irritatie soms pas bovenkomt nadat je al heel vaak iets hebt gedaan wat je eigenlijk niet wilde.
Je kunt dat proberen op te lossen door nóg begripvoller te worden.
Maar soms moet er gewoon een nee komen.
Vroege duidelijkheid is vaak zachter dan late woede
Een simpel:
“Dat lukt me niet.”
kan veel vriendelijker zijn dan drie weken ja zeggen en daarna ontploffen.
Niet alleen voor jou.
Ook voor de ander.
Mensen kunnen beter afstemmen op duidelijke informatie
Wanneer jij steeds zegt:
“Het maakt mij niet uit,”
terwijl het je wel uitmaakt, wordt echte afstemming lastig.
De ander moet raden.
Misschien zeg je vaak “maakt mij niet uit”
Waar zullen we eten?
Maakt mij niet uit.
Wat wil jij doen?
Maakt mij niet uit.
Wanneer spreken we af?
Wat jou uitkomt.
Waar wil jij op vakantie?
Ik vind alles goed.
En misschien is dat soms werkelijk zo
Prima.
Maar misschien ook niet altijd.
Misschien heb je voorkeuren die zo snel worden weggefilterd dat jij ze zelf nauwelijks nog hoort.
Zachtheid betekent niet voorkeurloos worden
Je mag ergens zin in hebben.
Iets mooi vinden.
Iets lelijk vinden.
Een restaurant kiezen.
Een tempo fijner vinden.
Geen bezoek willen.
Wel uit willen gaan.
Meer aanraking willen.
Minder aanraking willen.
Voorkeuren hoeven niet gerechtvaardigd
Dat is iets anders dan grenzen.
Een grens kan gaan over wat echt niet goed voelt.
Maar een voorkeur mag veel lichter zijn.
“Ik wil liever Italiaans.”
Dat hoeft niet diep.
Misschien begint ruimte innemen juist daar
Niet bij een levensveranderend gesprek.
Maar bij:
“Ik heb eigenlijk zin in dit.”
In waarom weet ik niet wat ik wil? ging het over verlangen.
Soms denken we dat verlangen iets groots moet aanwijzen.
Een ander leven.
Een carrière.
Een relatie.
Maar verlangen oefen je ook in kleine keuzes.
Wat wil ik eten?
Welke muziek wil ik horen?
Wil ik praten of stil zijn?
Zachtheid kan betekenen dat je die antwoorden niet meteen overschrijft
Niet:
“Ach, maakt niet uit.”
Maar even laten bestaan.
Je hoeft er niet altijd naar te handelen
Je partner wil sushi.
Jij Italiaans.
Misschien kies je vandaag sushi.
Dat is geen probleem.
Het verschil is dat jij jezelf wel geregistreerd hebt.
Dat lijkt misschien klein, maar het verandert iets
Je verdwijnt niet uit de vergelijking.
Je kunt bewust geven in plaats van automatisch verdwijnen.
Dat is ook het verschil tussen liefde en zelfopoffering
Liefde kan betekenen dat je soms iets voor de ander doet.
Zelfopoffering ontstaat wanneer jouw kant structureel nauwelijks meer bestaat.
Je hoeft jezelf niet altijd op één te zetten
Dat vind ik trouwens net zo’n simpele slogan.
Een gezin werkt niet als iedereen zichzelf altijd op één zet.
Relaties ook niet.
Soms komt een ander eerst.
Dat is onderdeel van verbonden leven.
Maar jij mag wel op de lijst staan
Dat is misschien een realistischer uitgangspunt.
Niet altijd eerst.
Niet altijd laatst.
Aanwezig.
Zachtheid voor jezelf kan verrassend praktisch zijn
Op tijd eten.
Naar bed gaan.
Een afspraak niet inplannen.
Comfortabele kleding aantrekken.
Een gesprek stoppen.
Niet reageren op een bericht totdat je ruimte hebt.
Je telefoon wegleggen.
Hulp aannemen.
Het hoeft niet groots of spiritueel
Misschien wordt vrouwelijke energie soms onnodig ingewikkeld gemaakt.
Alsof je een bepaalde staat moet bereiken.
Meer in flow.
Meer ontvankelijk.
Meer sensueel.
Meer verbonden.
Maar misschien begint het veel dichterbij.
Wat doe je wanneer iets niet goed voelt?
Negeer je jezelf?
Ga je onderhandelen met je eigen nee?
Word je streng?
Of kun je denken:
Oké. Ik hoor je.
Dat is ook zachtheid.
Je hoeft ieder signaal niet te gehoorzamen
Dat blijft belangrijk.
Een ongemakkelijk gevoel betekent niet automatisch dat je moet stoppen.
Angst betekent niet altijd gevaar.
Irritatie betekent niet altijd dat iemand fout zit.
Een verlangen betekent niet dat je ernaar moet handelen.
Een gevoel is informatie. Geen opdracht.
Je kunt luisteren en daarna kiezen.
Juist dát is volwassen zelfcontact.
Niet iedere sensatie heilig verklaren.
Maar jezelf ook niet standaard overrulen.
Zachtheid is dus niet: altijd je gevoel volgen
Het is eerder:
je gevoel mag meepraten.
Naast ratio.
Verantwoordelijkheid.
Context.
De ander.
Je waarden.
Misschien is dat veel minder romantisch
Maar wel bruikbaarder.
Je hebt geen innerlijke stem die altijd exact weet wat de juiste beslissing is.
Soms weet je het gewoon niet.
En dat is ook oké.
Je hoeft niet volledig zeker te zijn om iets te veranderen
Soms wacht je op een duidelijke innerlijke JA of NEE.
Maar misschien komt er alleen:
Zo wil ik niet verder.
Dat kan genoeg zijn voor een volgende stap.
Niet voor de hele route.
Wel voor één beweging.
Zachter worden betekent misschien ook minder geweld in je innerlijke taal
Daar zit nog een andere kant.
Hoe praat jij tegen jezelf nadat je iets verkeerd hebt gedaan?
“Wat ben ik toch dom.”
“Waarom doe ik altijd zo?”
“Ik verpest ook alles.”
Dat kan zo automatisch zijn dat je nauwelijks merkt hoe hard het klinkt.
Je hoeft jezelf niet te vernederen om verantwoordelijkheid te nemen
Je kunt zeggen:
“Dat was niet goed van mij.”
Zonder:
“Ik ben een slecht mens.”
Dat verschil is enorm.
Zelfcompassie betekent niet dat alles mag
Dit misverstand hoor je ook vaak.
Zacht zijn voor jezelf betekent niet jezelf overal vanaf praten.
Je kunt verantwoordelijkheid nemen zonder jezelf af te breken.
Misschien zelfs beter
Want wanneer schaamte alles overneemt, ga je sneller verdedigen.
Ontkennen.
Weglopen.
Wanneer je jezelf niet volledig hoeft te veroordelen, kun je makkelijker kijken:
Ja. Dit deed ik. Dit wil ik anders.
Ook dat is zachtheid met ruggengraat
Geen excuses verzinnen.
Geen zelfhaat.
Wel verantwoordelijkheid.
Je mag jezelf corrigeren zonder jezelf af te wijzen
Dat geldt voor relaties.
Werk.
Ouderschap.
Alles.
Je gaat fouten maken.
Je gaat te hard reageren.
Een grens te laat voelen.
Iemand kwetsen.
Een verkeerde keuze maken.
Dat is onvermijdelijk.
Zachter worden betekent niet foutloos worden
Misschien juist leren dat een fout niet meteen bepaalt wie je bent.
En dat herstel mogelijk is.
Excuses.
Een gesprek.
Ander gedrag.
Je hoeft jezelf niet eerst te straffen voordat je mag veranderen
Soms lijkt dat bijna de volgorde.
Eerst jezelf heel slecht voelen.
Dan mag je beter worden.
Maar misschien kan verandering veel eenvoudiger.
Dit werkte niet.
Wat wil ik volgende keer anders doen?
Dat is vaak al genoeg
Zachtheid en sensualiteit horen ook bij elkaar
Niet omdat sensualiteit altijd zacht is.
Integendeel.
Sensualiteit kan speels zijn.
Aards.
Wild.
Luid.
Krachtig.
Maar beide vragen dat je iets durft te voelen zonder het onmiddellijk te corrigeren.
In wat is sensualiteit? schreef ik over sensualiteit als het vermogen om via je zintuigen werkelijk aanwezig te zijn.
Dat kan ook betekenen:
merken dat iets prettig is.
Of juist niet.
Je lichaam hoeft niet mooi te reageren
Je mag spanning voelen.
Opwinding.
Afkeer.
Nieuwsgierigheid.
Vermoeidheid.
Niets.
Alles hoeft niet meteen betekenis te krijgen.
Misschien is echte zachtheid ook minder eisen dat je iets specifieks moet voelen
Niet:
Ik zou nu ontspannen moeten zijn.
Ik zou hiervan moeten genieten.
Ik zou verder moeten zijn.
Ik zou meer vrouwelijke energie moeten voelen.
Dat ‘moeten’ kan behoorlijk hard zijn.
Je bent geen project dat voltooid moet worden
Misschien heb je dingen waar je aan wilt werken.
Prima.
Maar je hoeft niet voortdurend een betere versie van jezelf te bouwen.
Soms mag je jezelf gewoon ontmoeten waar je nu bent
Niet om daar voor altijd te blijven.
Maar omdat verandering moeilijk wordt wanneer je alleen maar bezig bent met waar je nog niet bent.
Zachtheid zegt niet: alles is prima
Ze zegt misschien:
dit is wat er nu is. Vanaf hier kan ik kiezen.
Dat vind ik iets heel anders.
Misschien is dat de combinatie waar veel vrouwen naar verlangen
Niet zachter óf sterker.
Zachter én sterker.
Een open hart.
En duidelijke grenzen.
Empathie.
En eigenheid.
Ontvankelijkheid.
En onderscheid.
Verlangen.
En verantwoordelijkheid.
Je hoeft niet te kiezen tussen de vrouw die voelt en de vrouw die beslist
Ze mogen dezelfde vrouw zijn.
The Return Method™
Binnen The Return Method™ draait vrouwelijke kracht daarom niet om nóg zachter worden totdat alles je minder raakt.
Het gaat ook niet om harder worden zodat niets meer binnenkomt.
Binnen modules als Inner Union, Heart’s Wild Honesty en Beyond Patterns kijken we juist naar die plek ertussen.
Waar je kunt voelen zonder jezelf te verliezen.
Waar je begrip kunt hebben zonder alles te accepteren.
Waar je liefde kunt voelen en toch nee kunt zeggen.
Waar je kunt ontvangen zonder je grenzen kwijt te raken.
Waar je boosheid niet hoeft te onderdrukken om vrouwelijk te zijn.
En waar zachtheid niet langer betekent dat jij degene bent die steeds meegeeft.
Misschien is zachtheid helemaal niet het tegenovergestelde van kracht.
Misschien wordt zachtheid pas echt vrij wanneer ze een ruggengraat krijgt.
→ Ontdek The Return Method™ als je verlangt naar meer ruimte om te voelen, verlangen, begrenzen en kiezen zonder jezelf steeds kleiner te maken.
