Je begint met yoga omdat je wat meer rust wilt.
En een paar weken later kun je ineens denken:
Ik zou eigenlijk vaker moeten gaan.
Ik moet thuis ook wat doen.
Mijn balans is nog steeds niet zo goed.
Waarom kom ik nog niet verder in deze houding?
En voor je het weet heb je van yoga…
ook weer iets gemaakt waar je beter in moet worden.
We zijn daar echt heel goed in.
Zelfs rust kunnen we veranderen in een prestatie.
We zijn gewend om vooruitgang te meten
Dat zit overal in.
Op je werk wil je groeien.
Met sporten wil je sterker of fitter worden.
Als je iets nieuws leert, wil je er beter in worden.
We houden van resultaat.
Dat is op zichzelf helemaal niet verkeerd.
Het is ook leuk om te merken dat iets wat eerst moeilijk was later makkelijker gaat.
Maar niet alles hoeft voortdurend vooruit.
Toch nemen we die manier van denken makkelijk mee naar yoga
Je kon vorige week met je handen bij je enkels.
Nu wil je bij je voeten.
Daarna bij de grond.
Je hield een balanshouding twintig seconden vol.
Volgende keer dertig.
Je ziet iemand anders iets doen en denkt:
Dat wil ik ook kunnen.
Voor je het weet is je yogamat gewoon een nieuwe plek geworden waar je jezelf beoordeelt.
Terwijl je lichaam helemaal geen lineair project is
De ene week voelt alles soepel.
De volgende week totaal niet.
Je hebt anders geslapen.
Veel gezeten.
Gesport.
Een drukke week gehad.
Misschien ben je moe.
Je lichaam verandert voortdurend.
Dus waarom zou je yogabeoefening iedere week netjes dezelfde kant op moeten gaan?
Soms kom je verder.
Soms minder ver.
Dat hoort erbij.
Je hoeft niet beter te zijn dan vorige week
Dit vind ik een fijne gedachte.
Stel dat je vandaag precies dezelfde houding doet als drie maanden geleden.
En je komt geen centimeter verder.
Is er dan niets gebeurd?
Misschien merk je je adem eerder op.
Misschien weet je beter wanneer je moet stoppen.
Misschien vergelijk je jezelf minder.
Misschien kun je in dezelfde houding veel rustiger blijven.
Dat zie je niet op een foto.
Maar het is wel verschil.
Misschien hoef je überhaupt nergens naartoe
Dat idee voelt bijna vreemd.
Want als we iets regelmatig doen, verwachten we dat het ergens toe leidt.
Maar wat als yoga ook gewoon iets mag zijn wat je doet omdat het fijn is?
Zoals wandelen.
Je wandelt toch ook niet iedere keer om uiteindelijk de beste wandelaar van Nederland te worden?
Je loopt.
Omdat je buiten wilt zijn.
Omdat je lichaam graag beweegt.
Omdat je hoofd ervan opknapt.
Yoga mag ook zo simpel zijn.
Je hoeft geen yogi te worden
Je hoeft niet ineens iedere ochtend om zes uur op een mat te zitten.
Je hoeft geen ingewikkelde houdingen te kennen.
Je hoeft geen yogafilosofie uit je hoofd te leren.
Je hoeft geen bepaald soort persoon te worden omdat je yoga doet.
Je mag gewoon één keer per week komen.
Bewegen.
Ademen.
Liggen.
En daarna weer naar huis.
Dat telt ook.
Zelfs ontspannen kan iets worden wat moet lukken
Dat zie je vooral tijdens rustige lessen.
Je ligt in Savasana.
En denkt:
Waarom ben ik nog niet ontspannen?
Daar gaan we alweer.
Nu moet je dus ook nog goed kunnen ontspannen.
Maar ontspanning is geen houding die je perfect uitvoert.
Soms lig je heerlijk.
Soms blijft je hoofd druk.
Soms ben je moe.
Soms verveel je je.
Dat mag allemaal onderdeel zijn van diezelfde les.
Yoga hoeft je niet iedere keer iets bijzonders te geven
Niet iedere les hoeft een inzicht te brengen.
Niet iedere les hoeft emotioneel te zijn.
Niet iedere Savasana hoeft diep te voelen.
Soms was het gewoon lekker om te bewegen.
Soms vond je de helft van de houdingen niet fijn.
Soms was je met je hoofd overal behalve op de mat.
En soms loop je naar buiten en denk je:
O ja. Dit had ik nodig.
Het mag allemaal.
Je hoeft ook niet iedere houding leuk te vinden
Dat vind ik ook zo’n fijne.
Er bestaan houdingen waar je misschien nooit vrienden mee wordt.
Prima.
Je hoeft yoga niet in zijn geheel geweldig te vinden om er iets aan te hebben.
Misschien houd je van rustige vooroverbuigingen en denk je bij balanshoudingen iedere keer:
Daar gaan we weer.
Ook dat is yoga.
Een aanpassing is geen makkelijkere versie
Dat taalgebruik zou ik eigenlijk het liefst helemaal loslaten.
De makkelijke versie.
De moeilijke versie.
Alsof er een ranglijst bestaat.
Een blok gebruiken is niet slechter.
Je knieën buigen is niet minder.
Een rusthouding nemen is geen mislukking.
Je kiest een vorm die past bij wat jouw lichaam vandaag nodig heeft.
Dat is alles.
Maar waarom willen we het dan toch zo graag goed doen?
Omdat dat vaak is wat we geleerd hebben.
Goed je best doen.
Niet opgeven.
Doorzetten.
Kijken hoe het hoort.
Zorgen dat je het goed doet.
En die eigenschappen brengen je waarschijnlijk ook ontzettend veel.
Maar ze hoeven niet overal mee naartoe.
Je mag ze bij de deur van de yogazaal soms even neerzetten.
Vooral als je de hele dag al presteert
Je hebt al genoeg plekken waar iets van je verwacht wordt.
Werk.
Gezin.
Relaties.
Huishouden.
Ondernemen.
Sport.
Sociale afspraken.
Overal zijn dingen die je moet onthouden, regelen of goed wilt doen.
Dan hoeft yoga niet nummer 37 op die lijst te worden.
Stel dat je één uur nergens goed in hoeft te zijn
Je hoeft geen goede moeder te zijn.
Geen goede partner.
Geen goede ondernemer.
Geen fijne vriendin.
Geen behulpzame collega.
Geen vrouw die alles onder controle heeft.
Je hoeft zelfs geen goede yogaleerling te zijn.
Je bent gewoon een lichaam op een mat.
Dat vind ik eigenlijk heerlijk eenvoudig.
En juist dan kun je veel meer gaan voelen
Want als je niet bezig bent met goed doen, ontstaat er ruimte voor een andere vraag.
Niet:
Doe ik deze houding goed?
Maar:
Hoe voelt deze houding?
Niet:
Hoe ver moet ik?
Maar:
Waar wil mijn lichaam vandaag zijn?
Niet:
Kan ik dit volhouden?
Maar:
Wil ik hier blijven?
Dat zijn totaal andere vragen.
Yoga wordt dan geen prestatie maar een ervaring
Je bent niet bezig met het eindpunt.
Je ervaart wat er onderweg gebeurt.
Hoe je adem verandert.
Hoe je lichaam beweegt.
Waar je spanning voelt.
Wat prettig is.
Waar je kracht zit.
Dat is voor mij veel interessanter dan een perfecte houding.
En soms kom je daardoor juist verder
Grappig genoeg.
Niet omdat je harder probeert.
Maar omdat je minder aan het forceren bent.
Je lichaam krijgt tijd.
Je hoeft niet voortdurend over je grens.
Je beweegt regelmatig.
En ineens merk je een paar maanden later:
Hé, dit voelt makkelijker.
Mooi.
Maar je hoeft daar vervolgens niet meteen weer een nieuw doel van te maken.
Je hoeft jezelf niet steeds te verbeteren
Dat is misschien groter dan yoga.
Want we leven in een tijd waarin er ontzettend veel aandacht is voor persoonlijke groei.
Werk aan jezelf.
Doorbreek je patronen.
Optimaliseer je ochtendroutine.
Word fitter.
Rustiger.
Succesvoller.
Bewuster.
Meer jezelf.
En ergens kan zelfs persoonlijke groei behoorlijk vermoeiend worden.
Alsof de versie van jou die hier vandaag zit nooit helemaal voldoende is.
Wat als je niet naar yoga komt om jezelf te veranderen?
Maar om jezelf te ontmoeten zoals je vandaag bent?
Moe.
Energiek.
Stijf.
Sterk.
Onrustig.
Vrolijk.
Verdrietig.
Geen idee.
Je hoeft er niets van te maken.
Je begint gewoon daar.
Dat vind ik een veel fijner uitgangspunt.
En dat is ook hoe ik naar een retreat kijk
Een retreat kan namelijk precies hetzelfde risico krijgen.
Je boekt drie dagen en denkt:
Nu moet er wel iets gebeuren.
Ik moet iets loslaten.
Een inzicht krijgen.
Dieper voelen.
Met een totaal andere versie van mezelf naar huis gaan.
Maar waarom?
Wat als je niet drie dagen weg hoeft om jezelf te repareren?
Misschien ben je niet het project
Dat is een gedachte die ik vrouwen veel vaker zou willen meegeven.
Je hoeft niet voortdurend aan jezelf te werken.
Soms heb je niet nóg een methode nodig.
Niet nóg een boek.
Niet nóg een doel.
Misschien heb je ruimte nodig.
Om te slapen.
Te bewegen.
Goed te eten.
Te ademen.
Te voelen.
Te lachen.
Stil te zijn.
En even niet degene te zijn die alles draagt.
Dat is hoe ik het Mindpiece Retreat bedoeld heb
Niet als drie dagen waarin we je gaan verbeteren.
Je krijgt geen lijst met dingen die je aan het einde bereikt moet hebben.
We werken met yoga, verbonden ademhaling, womb healing, sensual dance en meditatie.
Maar je hoeft nergens een bepaalde ervaring bij te hebben.
Je hoeft niet te huilen tijdens ademwerk.
Je hoeft niets bijzonders te voelen tijdens womb healing.
Je hoeft niet sensueel te kunnen dansen.
Je hoeft niet diep te kunnen mediteren.
Je hoeft helemaal niets te bewijzen.
Je mag gewoon ervaren wat er gebeurt
Misschien raakt iets je.
Misschien geeft een sessie je een inzicht.
Misschien lig je tijdens yoga vooral te genieten van het feit dat niemand vraagt wat we vanavond eten.
Ook goed.
Dat is precies waarom ik het retreat niet zie als nóg een plek waar je aan jezelf moet werken.
Ik wil juist een paar dagen creëren waarin die druk eraf mag.
Drie dagen waarin je niet beter hoeft te worden
Je hoeft niet sterker naar huis.
Niet rustiger.
Niet vrouwelijker.
Niet meer geheeld.
Je hoeft niet met een compleet nieuw levensplan terug te komen.
Je mag ook gewoon naar huis gaan met het gevoel:
Ik heb mezelf drie dagen ruimte gegeven.
Dat is al veel.
Misschien zelfs meer dan je gewend bent.
Mindpiece Retreat
Van 16 t/m 18 oktober 2026 organiseer ik het Mindpiece Retreat bij De Wierschuur in Noord-Holland.
Drie dagen met onder andere Yin Yoga, Slow Flow, verbonden ademhaling, Womb Healing, Sensual Dance en meditatie.
Maar vooral drie dagen waarin je nergens goed in hoeft te zijn.
Geen yoga-ervaring nodig.
Geen retreatervaring nodig.
Geen perfecte versie van jezelf nodig.
Je mag komen zoals je bent.
En voor drie dagen hoeft er even niets aan jou verbeterd te worden.
→ Bekijk alle informatie over het Mindpiece Retreat, het programma en de verschillende kamers.
