“Hoe gaat het?”
“Goed hoor.”
Hoe vaak geef je dat antwoord zonder er echt over na te denken?
Niet omdat je liegt.
Het gaat waarschijnlijk ook gewoon goed.
Je werkt.
Je doet je dingen.
Je spreekt mensen.
Je zorgt.
Je sport misschien.
Je hebt leuke momenten.
Niets aan de hand.
En dan stap je op een yogamat.
Je sluit je ogen.
Je ademt een paar keer.
En ineens merk je:
Jeetje, ik ben eigenlijk moe.
Of:
Waarom zit mijn buik zo vast?
Of:
Ik heb mijn schouders ongeveer tegen mijn oren zitten.
Je hoofd vond dat het prima ging.
Je lichaam had blijkbaar nog wat aanvullende informatie.
We vragen ons lichaam niet zo vaak hoe het gaat
We vragen vooral wat het kan.
Kan ik vandaag werken?
Kan ik sporten?
Kan ik dit nog even afmaken?
Kan ik vanavond nog mee?
Kan ik morgen weer vroeg op?
Zolang het antwoord min of meer ja is, gaan we verder.
Maar de vraag:
Hoe voelt mijn lichaam eigenlijk vandaag?
stellen we veel minder vaak.
Je lichaam geeft de hele dag informatie
Je lichaam is niet stil totdat er iets misgaat.
Het geeft voortdurend kleine signalen.
Je zucht.
Je verandert steeds van houding achter je bureau.
Je trekt je schouders op.
Je wrijft over je nek.
Je klemt je kaken op elkaar.
Je wordt onrustig.
Je voelt dat je adem hoog zit.
Je bent moe.
Allemaal informatie.
Alleen hebben we vaak geen tijd om ernaar te luisteren.
Of beter gezegd:
we maken er geen tijd voor.
Totdat je op de mat staat
Dan vraag ik bijvoorbeeld:
“Hoe voelt je lichaam vandaag?”
En soms zie ik bijna de verwarring.
Want daar hebben we helemaal niet over nagedacht.
We zijn gewoon gekomen.
Tas gepakt.
Auto in.
Mat uitgerold.
Klaar.
Maar zodra je je aandacht naar je lichaam brengt, merk je ineens dingen op.
Misschien voelt je linkerheup anders dan rechts.
Misschien is je rug vermoeider dan je dacht.
Misschien voelt je adem klein.
Niet goed.
Niet fout.
Gewoon wat er vandaag is.
Yoga leert je het verschil tussen denken en voelen
Dat klinkt misschien wat vaag, maar het is eigenlijk heel praktisch.
Je hoofd kan zeggen:
Ik kan nog wel verder.
Je lichaam zegt:
Dit is genoeg.
Je hoofd zegt:
Deze houding lukte vorige week ook.
Je lichaam zegt:
Vandaag niet.
Je hoofd zegt:
Kom op, nog even.
Je lichaam vraagt om rust.
Welke van de twee krijgt meestal gelijk?
Dat is een interessante vraag.
Niet alleen tijdens yoga.
We hebben geleerd om signalen te negeren
Soms is dat ook nodig.
Je kunt niet bij iedere kleine vermoeidheid alles laten vallen.
Er zijn dagen waarop dingen gewoon moeten gebeuren.
Maar als je heel vaak over kleine signalen heen gaat, merk je ze op een gegeven moment steeds minder goed.
Tot je lichaam duidelijker wordt.
Een stijve nek.
Hoofdpijn.
Slecht slapen.
Een lijf dat nooit echt ontspant.
Dan denken we soms dat die klachten ineens ontstaan.
Terwijl er misschien al veel langer kleine signalen waren.
Op de yogamat kun je opnieuw leren luisteren
Niet door voortdurend te analyseren.
Je hoeft niet bij iedere spanning te bedenken waar die vandaan komt.
Je voelt.
Meer niet.
Hoe staan mijn voeten?
Hoe voelt mijn rug?
Kan ik hier rustig ademen?
Span ik iets aan wat niet nodig is?
Wil mijn lichaam verder?
Of eigenlijk niet?
Dat zijn simpele vragen.
Maar als je ze regelmatig stelt, ga je steeds meer opmerken.
Je hoeft niet te wachten tot iets pijn doet
Dat vind ik belangrijk.
Luisteren naar je lichaam betekent niet alleen stoppen wanneer iets pijn doet.
Er zit nog een hele wereld vóór pijn.
Een lichte spanning.
Vermoeidheid.
Een adem die verandert.
Een gevoel van weerstand.
Een behoefte om van houding te veranderen.
Je lichaam hoeft niet eerst te schreeuwen voordat je het serieus neemt.
Een balanshouding laat soms meer zien dan je verwacht
Er zijn van die dagen waarop je normaal prima op één been staat.
En ineens wiebel je alle kanten op.
Dan kun je geïrriteerd raken.
Waarom lukt dit nou niet?
Maar misschien is er niets mis.
Misschien heb je slecht geslapen.
Misschien ben je moe.
Misschien is je aandacht versnipperd.
Misschien is vandaag gewoon een wiebeldag.
Je hoeft niet iedere dag hetzelfde lichaam te hebben.
Dat bestaat helemaal niet.
Toch verwachten we dat vaak wel
We vergelijken ons lichaam met gisteren.
Vorige week.
Tien jaar geleden.
Of met degene naast ons.
“Normaal kan ik dit wel.”
Dat zinnetje hoor ik regelmatig.
Maar wat heb je aan wat normaal kan als jouw lichaam vandaag iets anders aangeeft?
Yoga gebeurt niet vorige week.
Yoga gebeurt nu.
Met het lichaam dat je vandaag hebt.
Dat maakt yoga soms behoorlijk eerlijk
Je kunt jezelf van alles vertellen.
Dat het nog wel gaat.
Dat je niet zo moe bent.
Dat je nergens last van hebt.
Maar ga een uur rustig bewegen en voelen…
en je lichaam geeft vaak een vrij eerlijk verslag van de dag.
Niet om je dwars te zitten.
Gewoon omdat je eindelijk luistert.
Je lichaam hoeft ook niet altijd iets bijzonders te vertellen
Dat wil ik er meteen bij zeggen.
Niet iedere stijve heup heeft een diepere betekenis.
Niet iedere spanning vertelt een verborgen verhaal.
Soms heb je gisteren in de tuin gewerkt.
Soms heb je zes uur achter een laptop gezeten.
Soms heb je verkeerd gelegen.
We hoeven niet alles groter te maken.
Lichaamsbewustzijn gaat voor mij juist over heel eenvoudig waarnemen wat er is.
Zonder meteen een verklaring te zoeken.
Hoe vaker je oefent, hoe eerder je signalen herkent
En dát vind ik het mooie.
Na een tijdje merk je dingen niet alleen meer tijdens yoga.
Je zit achter je computer en merkt:
Ik span mijn buik aan.
Je loopt door de supermarkt en voelt:
Ik ben eigenlijk ontzettend moe.
Je zegt ja tegen iets en voelt tegelijkertijd:
Ik wil dit helemaal niet.
Dat zijn belangrijke momenten.
Want zodra je iets voelt, heb je een keuze.
Daarvoor reageerde je misschien automatisch.
Je lichaam vertelt ook wat fijn is
We praten veel over grenzen en spanning.
Maar luisteren naar je lichaam gaat niet alleen over wat niet goed voelt.
Je lichaam vertelt ook:
Ja, dit.
Een beweging die heerlijk is.
Een diepe adem.
De warmte van de zon.
Even languit liggen.
Dansen.
Wandelen.
Een hand op je buik.
Rust.
We mogen niet alleen beter worden in herkennen wanneer iets te veel is.
Ook in herkennen waar we meer van willen.
Dat vind ik minstens zo belangrijk
Want als je alleen naar je lichaam luistert wanneer er een probleem is, wordt je lichaam bijna iets waar je op moet letten omdat het mis kan gaan.
Terwijl er zoveel meer te voelen valt.
Plezier.
Ruimte.
Kracht.
Zachtheid.
Energie.
Ontspanning.
Het gevoel dat je helemaal aanwezig bent.
Ook dát is lichaamsbewustzijn.
Yoga brengt je steeds opnieuw terug naar die vraag
Niet:
Hoe ziet deze houding eruit?
Maar:
Hoe voelt dit voor mij?
Vandaag.
Op dit moment.
Misschien is dat uiteindelijk wel één van de belangrijkste dingen die ik je tijdens een yogales kan leren.
Niet hoe je lichaam zou moeten bewegen.
Maar hoe je weer kunt horen wat het al die tijd tegen je zegt.
Want je lichaam praat waarschijnlijk veel meer met je dan je denkt.
Je moet alleen af en toe stil genoeg worden om het te merken.
Wil je yoga niet alleen gebruiken om te bewegen, maar ook om weer beter contact te krijgen met je lichaam?
Tijdens mijn Mindpiece yogalessen draait het niet om hoe een houding eruitziet. We bewegen, ademen en oefenen vooral in voelen wat jouw lichaam die dag nodig heeft.
Ik geef Slow Flow en Yin Yoga in Benthuizen en Slow Flow in Boskoop. Je kunt eerst een proefles volgen en ervaren hoe het is om een uur lang je aandacht niet overal om je heen te hebben, maar weer even bij jezelf.
