Je hoofd kan ontzettend overtuigend zijn.
“Het gaat wel.”
“Ik kan nog best even.”
“Zo erg is het niet.”
“Kom op, niet zeuren.”
En vaak geloof je dat ook.
Totdat je op een yogamat staat.
Je adem verandert.
Je kaken spannen aan.
Je schouders trekken omhoog.
Je voelt dat je eigenlijk uit een houding wilt.
En ineens vertelt je lichaam iets anders.
Je lichaam reageert vaak eerder dan je gedachten
Dat vind ik altijd interessant.
Je hoeft niet eerst bewust te bedenken:
Dit voelt me te veel.
Je lichaam heeft het soms al laten zien.
Je adem wordt kleiner.
Je spieren spannen aan.
Je voelt onrust.
Je wilt weg uit een houding.
Daarna komt je hoofd pas met de uitleg.
Of juist met de tegenwerping:
Ach, ik kan nog wel even.
We vertrouwen vaak meer op ons hoofd
Dat is logisch.
Ons hoofd praat in duidelijke zinnen.
Je lichaam niet.
Dat communiceert anders.
Met spanning.
Warmte.
Trillen.
Zwaarte.
Ruimte.
Weerstand.
Vermoeidheid.
En omdat dat minder logisch klinkt, praten we er soms makkelijk overheen.
Op de mat wordt dat lastiger
Stel dat je in een houding staat en je benen beginnen te trillen.
Je hoofd denkt:
Ik moet dit gewoon volhouden.
Maar wat gebeurt er met je adem?
Met je gezicht?
Met je schouders?
Kun je nog voelen wat je doet?
Of ben je alleen nog bezig met het volhouden?
Dat verschil vind ik veel interessanter dan de vraag hoe lang je in een houding kunt blijven.
Je lichaam zegt niet altijd stop
Dat is ook belangrijk.
Een lichamelijke reactie betekent niet automatisch dat iets te veel is.
Soms trillen je benen gewoon omdat ze werken.
Soms voelt een stretch intens maar prima.
Soms wiebel je omdat je balans zoekt.
Je lichaam liegt niet, maar je moet wel leren luisteren naar wat het precies zegt.
Niet ieder signaal betekent hetzelfde.
Daarom draait yoga niet alleen om voelen
Maar om leren onderscheiden.
Is dit spanning die hoort bij inspanning?
Of span ik veel meer aan dan nodig is?
Is dit een diepe rek?
Of gaat mijn lichaam over een grens?
Ben ik moe?
Of gewoon onrustig?
Dat onderscheid groeit niet doordat iemand het je vertelt.
Je leert het door ervaring.
Je adem vertelt veel
Daarom kom ik daar tijdens lessen vaak op terug.
Kun je nog ademen?
Niet omdat je adem altijd perfect rustig moet zijn.
Maar omdat verandering in je adem informatie geeft.
Als je adem stokt zodra je verder gaat, is dat interessant.
Als je uitademing vanzelf ruimer wordt wanneer je iets aanpast, ook.
Je lichaam geeft voortdurend feedback.
Je gezicht doet vaak mee
Dit is iets wat vrouwen zelf niet altijd merken.
Ze staan in een houding.
En ineens is alles gespannen.
Voorhoofd.
Kaken.
Lippen.
Schouders.
Terwijl misschien alleen de benen hard hoeven te werken.
Dan vraag ik:
“Kun je ergens iets minder doen?”
En vaak zie je meteen verschil.
Niet omdat de houding verandert.
Maar omdat het lichaam stopt met overal tegelijk werken.
Hoe vaak doe je dat buiten yoga?
Je krijgt een moeilijke mail.
Je hele lichaam spant aan.
Je rijdt gehaast.
Schouders omhoog.
Je probeert drie dingen tegelijk af te maken.
Kaken strak.
We reageren niet alleen met gedachten.
Ons hele lichaam doet mee.
Alleen merken we dat vaak pas veel later.
Yoga maakt kleine signalen groter
Omdat je aandacht erbij is.
Je merkt eerder:
Hier houd ik mijn adem vast.
Hier span ik mijn buik aan.
Hier duw ik verder terwijl ik eigenlijk al genoeg voel.
Niet omdat yoga iets nieuws veroorzaakt.
Je ziet gewoon duidelijker wat je doet.
Soms zegt je lichaam ja terwijl je hoofd twijfelt
Dat vind ik minstens zo interessant.
Niet alles gaat over grenzen.
Soms sta je voor een nieuwe houding en denkt je hoofd:
Dat kan ik niet.
Je probeert rustig.
En je lichaam zegt:
Eigenlijk gaat dit prima.
Je voelt kracht.
Stevigheid.
Vertrouwen.
Ook dat is luisteren.
Niet alleen stoppen wanneer iets te veel is.
Maar ook ontdekken wanneer je meer kunt dan je dacht.
We maken ons lichaam soms kleiner dan nodig is
Omdat we bang zijn.
Voor pijn.
Voor falen.
Voor iets nieuws.
Je hoofd kan heel snel besluiten:
Dit is niets voor mij.
Terwijl je lichaam misschien best nieuwsgierig is.
Yoga kan je ook helpen om dát te voelen.
Waar ligt een echte grens?
En waar ligt alleen onzekerheid?
Dat vraagt aandacht
Niet haast.
Als je snel beweegt, mis je veel informatie.
Als je langzaam beweegt, voel je eerder wat er gebeurt.
Daarom vind ik Slow Flow zo fijn.
Je hebt tijd.
Je merkt hoe je in een houding komt.
Niet alleen waar je eindigt.
En vaak zit de meeste informatie juist onderweg.
Bij Yin wordt het nog stiller
Je blijft langer.
Daardoor verandert je ervaring tijdens de houding.
Wat in het begin intens voelde, wordt misschien zachter.
Of juist andersom.
Je hoeft niet vooraf te beslissen wat goed is.
Je blijft luisteren.
Dat is eigenlijk heel simpel.
En tegelijkertijd iets wat we weinig oefenen.
Je lichaam hoeft geen verhaal te vertellen
Dat wil ik ook benadrukken.
Niet iedere spanning betekent iets groots.
Niet iedere lichamelijke reactie heeft een emotionele oorzaak.
Misschien heb je gisteren gesport.
Misschien heb je slecht geslapen.
Misschien zit je veel.
Je hoeft van elk signaal een verhaal te maken.
Je hoeft het alleen serieus te nemen.
Serieus nemen betekent ook niet dat je meteen moet handelen
Soms voel je spanning.
En blijf je.
Omdat het oké voelt.
Soms merk je vermoeidheid.
En beweeg je toch.
Omdat je lichaam juist beweging wil.
Luisteren is niet hetzelfde als altijd stoppen.
Het betekent dat je niet automatisch doorgaat.
Dat verschil neem je mee naar buiten
Je merkt eerder:
Ik ben moe.
Ik heb honger.
Ik ben gespannen.
Ik wil dit eigenlijk niet.
Of juist:
Hier krijg ik energie van.
Dit voelt goed.
Hier wil ik meer van.
Dat zijn simpele signalen.
Maar als je ze lang genoeg negeert, raak je ze kwijt tussen alle gedachten.
Yoga geeft je een uur om ze weer te horen
Zonder dat je iets hoeft op te lossen.
Je hoeft niet te verklaren waarom.
Je hoeft alleen te merken wat er gebeurt.
En soms merk je dan dat je lichaam iets al lang wist voordat jij er woorden voor had.
Dat vind ik misschien wel het mooiste.
Niet dat je lichaam altijd gelijk heeft en je hoofd niet.
Maar dat je leert ze allebei mee te nemen.
Je gedachten.
En je gevoel.
Je verstand.
En wat je lichaam aangeeft.
Want als die twee elkaar weer beter kunnen horen, hoef je jezelf minder vaak voorbij te lopen.
Wil je beter leren voelen wat jouw lichaam aangeeft tijdens bewegen?
Tijdens mijn Mindpiece yogalessen draait het niet om het perfecte plaatje. We bewegen met aandacht en gebruiken adem, tempo en stilte om te merken wat jouw lichaam nodig heeft.
Ik geef Slow Flow en Yin Yoga in Benthuizen en Slow Flow in Boskoop. Je kunt eerst een proefles volgen en zelf ervaren hoeveel je lichaam eigenlijk al vertelt.
