Soms denk ik dat we yoga veel ingewikkelder maken dan nodig is.
Je hebt een mat nodig.
Een uur tijd.
De juiste kleding.
Een rustige ruimte.
Een complete serie houdingen.
En natuurlijk is het heerlijk om daar allemaal de tijd voor te hebben.
Maar soms begint yoga veel kleiner.
Je staat in de keuken.
Je bent met drie dingen tegelijk bezig.
Je schouders zitten hoog.
Je hoofd is alweer bij vanavond.
En ineens merk je:
Ik adem nauwelijks.
Dus je stopt.
Niet een kwartier.
Niet eens vijf minuten.
Eén ademhaling.
In.
En weer uit.
Dat is misschien niet spectaculair.
Maar je bent wel weer even waar je lichaam al die tijd was.
Hier.
Je ademt natuurlijk de hele dag
Je hoeft jezelf daar gelukkig niet steeds aan te herinneren.
Je lichaam regelt dat voor je.
Wanneer je slaapt.
Werkt.
Praat.
Autorijdt.
Eet.
Je adem gaat door.
Maar dat betekent niet dat je hem ook opmerkt.
En juist dát verandert tijdens yoga.
Niet dat je ineens leert ademen.
Je gaat merken dat je ademt.
Dat klinkt als een klein verschil
Maar probeer maar eens.
Zonder je adem groter te maken.
Zonder hem te veranderen.
Voel gewoon één inademing.
En één uitademing.
Waar voel je hem?
In je borst?
Je buik?
Bij je neus?
Misschien merk je ineens dat je lichaam gespannen is.
Of juist niet.
Je hoeft er nog helemaal niets mee.
Je bent alleen even aanwezig bij wat er gebeurt.
We leven vaak een paar stappen vóór onszelf
Je bent aan het ontbijten en denkt aan je werk.
Op je werk denk je aan wat er vanavond moet gebeuren.
Tijdens het eten denk je aan morgen.
In bed denk je aan gisteren.
Je lichaam leeft ondertussen gewoon in het moment waar je daadwerkelijk bent.
Je adem ook.
Je kunt namelijk niet alvast de ademhaling van vanavond nemen.
Die bestaat nog niet.
Daarom gebruik ik de adem zo veel tijdens yoga
Niet omdat je adem altijd diep en perfect moet zijn.
Maar omdat hij een heel eenvoudig anker is.
Je hoeft niet te zoeken.
Hij is er al.
Je staat in een houding.
Je gedachten vertrekken.
Je merkt het.
En je komt terug naar je adem.
Niet:
Verdorie, ik was alweer aan het denken.
Gewoon:
O ja.
In.
Uit.
Verder.
Je adem vertelt ook hoe je ergens in zit
Letterlijk.
Je bent in een houding en merkt dat je je adem vasthoudt.
Interessant.
Misschien is de houding intens.
Misschien ben je geconcentreerd.
Misschien ben je verder gegaan dan prettig voelt.
Je hoeft niet meteen te weten welke van de drie het is.
Maar je hebt iets opgemerkt.
Daar kun je mee werken.
Soms hoeft er alleen iets minder
Je komt een stukje uit de houding.
En ineens kun je weer vrijer ademen.
Dat zegt vaak genoeg.
Niet iedere houding hoeft zo diep mogelijk.
Niet iedere beweging hoeft maximaal.
Je adem kan je helpen voelen waar er nog ruimte is.
Niet alleen lichamelijke ruimte.
Maar ook de ruimte om ergens te blijven zonder jezelf helemaal vast te zetten.
En soms kun je juist prima blijven
Een houding is stevig.
Je benen werken.
Maar je adem stroomt.
Je gezicht is ontspannen.
Je voelt dat het zwaar is, maar ook dat je het aankunt.
Ook dat vertelt je lichaam iets.
Yoga gaat niet over alles zacht en comfortabel maken.
Het gaat ook over voelen:
Dit vraagt iets van me en ik kan hier zijn.
Daarom vind ik de adem interessanter dan hoe een houding eruitziet
Je kunt prachtig in een houding staan.
Maar als je je hele lichaam hebt vastgezet om daar te komen, wat zegt dat plaatje dan eigenlijk?
De vrouw naast je staat misschien minder diep.
Maar ademt rustig.
Voelt haar voeten.
Is helemaal aanwezig.
Wie doet het dan beter?
Voor mij is die vraag eigenlijk niet relevant.
Yoga is geen wedstrijd in vormen maken.
De adem maakt Slow Flow ook werkelijk slow
Anders kunnen we namelijk ook langzaam bewegen en ondertussen nog steeds haast hebben.
Je weet waar we naartoe gaan.
Dus hup.
Volgende houding.
Maar als je beweging werkelijk koppelt aan je adem, kun je niet zo makkelijk vooruitrennen.
Je inademing heeft een tempo.
Je uitademing ook.
Je lichaam gaat daarin mee.
En ineens beweeg je niet alleen langzaam.
Je bent ook daadwerkelijk bij de beweging.
Dat voelt heel anders
Breng je arm maar eens snel omhoog.
En weer omlaag.
Klaar.
Doe het daarna nog eens terwijl je je arm op één rustige inademing omhoog beweegt.
En op je uitademing weer terug.
De beweging is bijna kinderlijk eenvoudig.
Maar je voelt veel meer.
Je schouder.
Je hand.
Je adem.
De hele weg omhoog.
Dat is aandacht.
En voor mij is dat een groot deel van yoga.
Bij Yin hoef je de adem niet te sturen
Daar lig je langer.
Je hoeft niet bij iedere ademhaling iets te doen.
Juist niet.
Je kunt merken hoe je adem vanzelf verandert.
Misschien is hij in het begin wat hoger.
En een paar minuten later dieper.
Of je merkt dat je onrustig wordt en je adem sneller gaat.
Ook daar hoef je niet onmiddellijk aan te sleutelen.
Je kunt eerst gewoon luisteren.
De adem hoeft niet altijd rustig te zijn
Dat wil ik echt benadrukken.
Want ook daar kunnen we weer een norm van maken.
Een goede adem is langzaam.
Diep.
In je buik.
Rustig.
Maar tijdens bewegen kan je adem versnellen.
Als iets kracht vraagt ook.
Als je gespannen bent kan hij hoger zijn.
Je adem past zich aan.
Dat is juist wat hij hoort te doen.
Je hoeft niet de hele dag met een enorme serene buikademhaling rond te lopen.
Bewust ademen betekent niet je adem controleren
Dat verschil vind ik belangrijk.
Controleren is:
Mijn adem moet anders.
Bewustzijn is:
Zo adem ik nu.
Daar zit veel minder druk op.
En gek genoeg verandert je adem soms vanzelf zodra je hem opmerkt.
Een zucht.
Een langere uitademing.
Iets meer ruimte.
Niet omdat je het hebt afgedwongen.
Een zucht is soms heerlijk
Je kent hem vast.
Zo’n enorme:
Haaaaaa.
Je lichaam doet hem zelf.
Soms na een drukke dag.
Soms in een Yin-houding.
Soms wanneer je eindelijk in bed ligt.
Ik vind die momenten prachtig.
Omdat je even niets hoeft te weten over ademtechnieken.
Je lichaam regelt het zelf.
Je adem kan ook laten zien hoeveel haast er in je zit
Je bent technisch gezien rustig aan het bewegen.
Maar je adem is snel.
Je wilt naar de volgende houding.
Je gedachten zijn alvast verder.
Dan kun je jezelf afvragen:
Waar haast ik eigenlijk naartoe?
Er staat geen trein klaar aan het einde van je mat.
We hebben tijd.
Dat besef alleen al kan iets veranderen.
En daar heb je buiten yoga misschien nog meer aan
Want je yogamat ligt niet de hele dag onder je voeten.
Je adem wel.
Je zit in de auto en merkt dat je gejaagd bent.
Uitademen.
Je wacht voor een lastig gesprek.
Eén ademhaling.
Je staat in de supermarkt en voelt dat alles je even te veel is.
Niet meteen je hele zenuwstelsel proberen te reguleren.
Gewoon voelen:
Ik ben hier.
Eén ademhaling lost je leven niet op
Dat wil ik ook niet beloven.
Je problemen zijn er daarna nog.
De kinderen moeten nog steeds naar school.
Je mail moet nog beantwoord worden.
Je kunt nog steeds verdrietig, boos of gespannen zijn.
Een ademhaling is geen magische resetknop.
Maar hij kan wel een klein stukje ruimte creëren.
Tussen wat er gebeurt…
en jouw automatische reactie erop.
Soms is dat genoeg om iets anders te kiezen
Je wilt meteen antwoorden.
Adem.
Je merkt dat je moe bent maar wilt toch doorgaan.
Adem.
Je voelt irritatie opkomen.
Adem.
Niet om het gevoel weg te krijgen.
Maar om jezelf één seconde mee te nemen voordat je handelt.
Die seconde kan verrassend waardevol zijn.
Dat is yoga zonder yogamat
Geen Downward Dog.
Geen legging.
Geen les.
Alleen aandacht.
Je lichaam.
Je adem.
Het moment waarin je werkelijk bent.
Dat is zo eenvoudig dat we het makkelijk onderschatten.
En natuurlijk is één bewuste ademhaling niet hetzelfde als een hele yogales
Tijdens een les heb je veel meer tijd.
Je beweegt.
Je onderzoekt.
Je vertraagt.
Je lichaam krijgt aandacht die het gedurende de week misschien weinig krijgt.
Die ruimte is waardevol.
Maar ik vind het mooi dat je niet volledig afhankelijk bent van dat uur.
Je kunt altijd iets meenemen.
Misschien is dat uiteindelijk wat we op de mat oefenen
Niet hoe we beter worden in yoga.
Maar hoe we eerder merken dat we onszelf weer voorbijrennen.
De adem helpt daarbij.
Omdat hij nooit gisteren is.
Nooit straks.
Altijd nu.
Je hoeft hem niet te begrijpen.
Je hoeft hem niet perfect te maken.
Je hoeft er alleen af en toe weer bij te zijn.
En misschien begint yoga dus niet wanneer je op je mat stapt
Misschien begint ze op het moment dat je midden in je gewone leven merkt:
Ik ben mezelf alweer voorbij.
En dan één keer ademhaalt.
Bewust.
Niet groots.
Niet spectaculair.
Je stopt heel even met vooruitrennen.
En daar ben je weer.
Dat vind ik meer dan genoeg.
Mindpiece Retreat
Tijdens het Mindpiece Retreat gebruiken we de adem niet alleen tijdens yoga.
Verbonden ademhaling is een belangrijk onderdeel van het programma, naast Yin Yoga, Slow Flow, meditatie, Womb Healing, Sensual Dance en momenten van rust.
Juist doordat je een paar dagen niet steeds van werk naar boodschappen naar afspraken hoeft, krijg je de tijd om niet alleen te weten dat je moet vertragen…
maar het daadwerkelijk te ervaren.
Drie dagen waarin je niet overal op hoeft te reageren.
Waar je adem weer iets wordt wat je voelt, in plaats van iets wat ergens op de achtergrond gebeurt.
→ Bekijk het Mindpiece Retreat en het volledige programma.
