Misschien klinkt het vreemd om te zeggen dat je weinig verbinding voelt met je bekken.
Want je bekken is er toch gewoon?
Je loopt ermee.
Zit erop.
Beweegt ermee.
Misschien menstrueer je.
Heb je seks.
Heb je een zwangerschap meegemaakt.
Dus hoe kun je daar dan géén verbinding mee hebben?
Omdat een lichaam hebben iets anders is dan je lichaam bewust ervaren.
Je kunt jarenlang functioneren in een lichaam zonder veel aandacht te hebben voor wat je er daadwerkelijk in voelt.
Je staat op.
Doucht.
Kleedt je aan.
Werkt.
Regelt.
Zorgt.
Eet.
Rijdt.
Sport.
Scrolt.
Slaapt.
En ondertussen is je aandacht vooral bezig met alles wat er buiten jou gebeurt.
Wat moet er vandaag?
Wie heeft iets nodig?
Wat moet ik onthouden?
Wat wordt er van mij verwacht?
Je lichaam draagt je overal doorheen.
Maar misschien ben je er zelf nauwelijks bewust bij.
Totdat het iets van zich laat horen.
En misschien geldt dat nergens zo sterk als voor je bekken.
Wat betekent verbinding met je bekken?
Verbinding met je bekken betekent voor mij niet dat je voortdurend bewust moet voelen wat daar gebeurt.
En ook niet dat je een soort energetische relatie met je womb moet hebben.
Het kan veel eenvoudiger.
Kun je je aandacht naar je bekken brengen?
Merk je wanneer je aanspant?
Kun je voelen hoe je heupen bewegen?
Merk je lichamelijke reacties rondom intimiteit?
Voel je verschil tussen iets wat prettig en onprettig is?
Kun je plezier ervaren zonder jezelf ondertussen van buitenaf te beoordelen?
Dat zijn allemaal vormen van lichaamsbewustzijn.
Weinig verbinding met je bekken betekent dus niet dat er iets mis met je is
Het betekent misschien simpelweg dat je aandacht daar niet vaak komt.
En daar kunnen allerlei redenen voor zijn.
1. We leven ontzettend veel vanuit ons hoofd
Misschien is dit de meest voor de hand liggende.
Ons dagelijks leven vraagt ontzettend veel cognitieve aandacht.
Denken
Plannen.
Beslissen.
Schrijven.
Lezen.
Reageren.
Organiseren.
Zelfs onze ontspanning vindt vaak via ons hoofd plaats
We kijken series.
Scrollen.
Luisteren naar podcasts.
Lezen.
Dat is allemaal niet verkeerd
Maar het betekent wel dat onze aandacht een groot deel van de dag bovenin het lichaam zit.
Je lichaam wordt ondertussen bijna een vervoermiddel voor je hoofd
Het brengt je naar je werk.
Naar school.
Naar de supermarkt.
Naar bed.
Tot het iets nodig heeft
Dan krijgt het even aandacht.
Daardoor kun je ongemerkt verder verwijderd raken van subtiele lichamelijke signalen
Niet omdat je lichaam niets zegt.
Maar omdat je aandacht ergens anders is.
2. We zijn gewend ons lichaam van buitenaf te bekijken
Dit speelt vooral bij vrouwen een enorme rol.
Hoe ziet mijn lichaam eruit?
Is mijn buik plat?
Zijn mijn benen mooi?
Hoe staat deze jurk?
Zie je mijn rolletjes?
Daardoor ontwikkel je makkelijk een relatie met je lichaam alsof je ernaar kijkt vanuit de ogen van iemand anders
Je lichaam wordt iets wat bekeken wordt.
Beoordeeld.
Vergeleken.
Dat is iets heel anders dan je lichaam van binnenuit ervaren
Bijvoorbeeld:
Hoe voelt mijn buik?
Hoe beweegt mijn bekken?
Wat voelt prettig?
De ene vraag gaat over uiterlijk
De andere over ervaring.
En wanneer je jarenlang vooral bezig bent geweest met hoe je lichaam eruitziet, is het niet vreemd wanneer voelen minder vanzelfsprekend is geworden.
3. Je hebt misschien jarenlang je buik ingehouden
Doe het eens bewust.
Laat je buik zoals hij nu is.
Niet extra ontspannen.
Alleen merken.
Houd je hem een beetje in?
Misschien zonder dat je het wist?
Veel vrouwen leren al jong dat een platte buik wenselijk is
Buik in.
Rechtop staan.
Strakke kleding.
Daardoor kan het aanspannen van je buik zo normaal worden dat je nauwelijks meer merkt dat je het doet
Je hoeft daar geen diep psychologisch verhaal achter te zoeken.
Het kan simpelweg een aangeleerde gewoonte zijn.
Maar wanneer je voortdurend spanning rond je buik houdt, kan ontspannen bewegen in je hele romp ook minder vertrouwd voelen
Daarom kan iets simpels als je buik laten bewegen tijdens je adem al verrassend onwennig zijn.
4. Misschien heb je geleerd dat vrouwelijkheid vooral iets is wat anderen zien
Mooi zijn.
Verzorgd zijn.
Aantrekkelijk zijn.
Sexy zijn.
Maar vrouwelijkheid van binnenuit?
Hoe voelt het om vrouw te zijn?
Wat betekent sensualiteit voor jou?
Hoe wil jij bewegen?
Daar praten we veel minder over
En daardoor kan vrouwelijkheid opnieuw iets externs worden.
Een uiterlijk.
Een jurk.
Make-up.
Een bepaald lichaam.
Terwijl jouw ervaring van vrouw-zijn misschien helemaal ergens anders zit
Of misschien voel je helemaal geen behoefte om vrouwelijkheid op een specifieke manier te definiëren.
Ook goed.
Het interessante is dat jij mag ontdekken wat het voor jou betekent
Niet hoe het eruit hoort te zien.
5. Seksualiteit wordt vaak van buitenaf bekeken
Hetzelfde gebeurt bij seksualiteit.
Ben ik aantrekkelijk?
Doe ik het goed?
Geniet mijn partner?
Hoe zie ik eruit?
Allemaal aandacht naar buiten
En daardoor kan één belangrijke vraag verdwijnen:
Wat ervaar ík eigenlijk?
Vind ik dit prettig?
Wil ik dit?
Wil ik langzamer?
Wil ik iets anders?
Seksualiteit kan heel gemakkelijk iets worden wat je doet in plaats van iets wat je ervaart
Zeker wanneer je gewend bent sterk afgestemd te zijn op de ander.
Dan ben je misschien heel goed in voelen wat iemand anders wil
Maar veel minder gewend om te onderzoeken:
Wat wil ik?
6. We hebben weinig geleerd over plezier
We leren meisjes veel over risico’s rondom seksualiteit.
Zwangerschap.
Soa’s.
Grenzen.
Veiligheid.
Dat is belangrijk
Maar waar leren we over plezier?
Over nieuwsgierigheid?
Over ontdekken wat je zelf prettig vindt?
Vaak veel minder
Daardoor kan seksualiteit gemakkelijk draaien om:
voorkomen;
presteren;
de ander;
of voldoen aan verwachtingen.
Terwijl plezier ook onderdeel mag zijn van lichaamsbewustzijn
Niet als verplichting.
Niet omdat je een bepaald seksleven hoort te hebben.
Maar omdat jouw ervaring ertoe doet.
7. Schaamte kan afstand creëren
Rondom het vrouwelijke bekken hangt nog altijd veel schaamte.
Over menstruatie.
Vaginale afscheiding.
Seks.
Masturbatie.
Verlangen.
Dingen waar bijna iedere vrouw op een bepaalde manier mee te maken krijgt, worden tegelijkertijd vaak verborgen gehouden
We fluisteren erover.
Maken grapjes.
Of praten er helemaal niet over.
Wanneer een lichaamsgebied jarenlang gekoppeld wordt aan schaamte of geheimhouding, is het niet vreemd als vrij contact ermee niet vanzelfsprekend voelt
Misschien heb je nooit geleerd dat je nieuwsgierig mag zijn naar je eigen lichaam.
Dat hoeft niet meteen seksueel te zijn
Gewoon:
Hoe werkt mijn lichaam?
Wat voel ik?
Wat vind ik prettig?
8. Misschien heb je geleerd om je aan te passen
Dit gaat verder dan het bekken.
Als je veel rekening houdt met anderen, verschuift je aandacht automatisch naar buiten.
Wat heeft de ander nodig?
Wat wordt van mij verwacht?
Hoe houd ik de sfeer goed?
Hoe voorkom ik gedoe?
Daarmee kan je eigen lichamelijke ervaring naar de achtergrond verdwijnen
Je merkt misschien wel dat iets niet fijn voelt.
Maar voordat je daarbij stilstaat, heb je jezelf al overtuigd:
Het is niet zo erg.
Doe niet moeilijk.
Ga gewoon mee.
Na verloop van tijd wordt het lastiger om je eigen signalen serieus te nemen
Niet omdat je ze niet hebt.
Maar omdat je gewend bent ze snel te overrulen.
In waarom je jezelf steeds aanpast aan anderen lees je meer over hoe die beweging naar buiten ervoor kan zorgen dat je eigen behoeften steeds zachter worden.
9. Misschien merk je grenzen pas laat
Wanneer je subtiele signalen vaak negeert, wordt je lichaam soms pas duidelijk wanneer iets echt te veel wordt.
Eerst was er misschien:
een kleine weerstand.
Een gespannen buik.
Geen zin.
De behoefte om weg te gaan.
Maar daar ging je overheen
Tot er uiteindelijk irritatie komt.
Boosheid.
Uitputting.
Dan lijkt het alsof de grens ineens verschijnt
Maar misschien was hij er al.
Alleen veel zachter.
Meer lichaamsbewustzijn kan helpen om die eerdere signalen te leren herkennen.
In je bekken als plek van voelen, grenzen en verlangen lees je uitgebreider over de relatie tussen bekkenbewustzijn en grenzen.
10. Altijd doorgaan maakt subtiel voelen moeilijk
Als je dag vol zit, is er weinig ruimte om op te merken wat er in je gebeurt.
Je gaat van:
werk;
naar kinderen;
naar boodschappen;
naar koken;
naar administratie;
naar sporten;
naar bed.
En zelfs het moment waarop je eindelijk zit, vul je misschien met je telefoon
Niet omdat je iets verkeerd doet.
Omdat je moe bent.
Maar daardoor ontstaat weinig stilte waarin subtiele signalen naar voren kunnen komen
Je voelt je lichaam misschien pas wanneer je ’s avonds in bed ligt.
En dan denk je:
Waarom ben ik eigenlijk zo onrustig?
Misschien was die onrust er uren geleden al.
Je had alleen geen ruimte om haar op te merken.
11. We gebruiken ons lichaam vooral functioneel
Je benen brengen je ergens.
Je handen typen.
Je ogen kijken.
Je lichaam werkt.
Zelfs beweging wordt vaak functioneel gemaakt
We sporten om:
fit te worden;
af te vallen;
sterker te worden;
gezond te blijven.
Allemaal prima redenen
Maar hoe vaak beweeg je alleen omdat bewegen fijn voelt?
Niet voor resultaat.
Niet voor calorieën.
Gewoon omdat je lichaam zin heeft om te bewegen?
Dat is een totaal andere ervaring.
12. Je bekken bewegen kan ongemakkelijk voelen
Zet muziek aan en beweeg bewust vanuit je heupen.
Wat gebeurt er?
Misschien voelt het heerlijk
Maar misschien voel je onmiddellijk gêne.
Zelfs wanneer niemand kijkt.
Wat ben ik aan het doen?
Interessant.
Want wie beoordeelt je dan?
Jijzelf.
We hebben soms zo sterk geleerd ons lichaam van buitenaf te bekijken dat we zelfs alleen in een kamer nog bezig zijn met hoe we eruitzien.
Daarom kan vrij bewegen veel blootleggen.
Niet per se trauma.
Maar misschien simpelweg hoeveel zelfbewustzijn er op beweging zit.
13. Je hoeft niet sensueel te zijn
Dit is óók belangrijk.
Want nu kan er een nieuw ideaal ontstaan.
De vrouw die volledig in haar lichaam zit.
Sensueel beweegt.
Vrij is.
Haar seksuele energie bezit.
En voor je het weet hebben we gewoon een nieuw eisenpakket gemaakt
Dat is niet de bedoeling.
Je hoeft niet sensueel te zijn.
Niet seksueel vrij.
Niet wild.
Niet zacht.
Je mag onderzoeken wat bij jou past
Misschien is jouw lichaamsverbinding heel rustig.
Misschien voel je je het meest aanwezig tijdens wandelen.
Of yoga.
Of tuinieren.
Sensualiteit is een mogelijkheid
Geen verplichting.
14. Soms is afstand van je bekken begrijpelijk
Niet iedere reden voor weinig verbinding is alledaags.
Misschien heb je ervaringen meegemaakt waardoor aandacht voor dit gebied ingewikkeld voelt.
Een pijnlijke medische behandeling.
Een moeilijke bevalling.
Zwangerschapsverlies.
Chronische pijn.
Seksuele grensoverschrijding.
Dan kan afstand een begrijpelijke reactie zijn
Je hoeft jezelf niet te dwingen om onmiddellijk weer diep te voelen.
Binnen lichaamswerk wordt soms gezegd:
Je moet erdoorheen om het los te laten.
Daar ben ik voorzichtig mee.
Meer voelen is niet altijd beter.
Veiligheid, keuze en passende begeleiding zijn belangrijker dan hoe diep een oefening gaat
Wanneer aandacht voor je lichaam sterke angst, herbelevingen of overweldiging oproept, kan begeleiding van een passende zorgprofessional belangrijk zijn.
15. Womb work kan soms te snel betekenis geven
Dit vind ik ook een reden waarom sommige vrouwen afhaken.
Je voelt spanning in je bekken.
En iemand zegt:
Dat is opgeslagen trauma.
Je voelt niets.
Je womb is afgesloten.
Je wordt emotioneel.
Je vrouwelijke lijn komt vrij.
Misschien resoneert zulke taal met jou
Dan mag dat.
Maar het zijn interpretaties.
Geen automatisch vastgestelde feiten.
Misschien voel je spanning omdat je ongemakkelijk zit
Misschien voel je niets omdat je niet gewend bent je aandacht daar te brengen.
Laten we eerst nieuwsgierig zijn
Zonder onmiddellijk een verhaal te schrijven over wat een sensatie betekent.
Dat maakt womb work voor mij juist veiliger en eerlijker.
Geen verbinding voelen betekent niet dat je geblokkeerd bent
Dit wil ik echt benadrukken.
Je hoeft jezelf geen nieuw probleem aan te praten.
Je bent niet:
afgesloten;
minder vrouwelijk;
energetisch geblokkeerd;
of kapot,
alleen omdat je weinig in je bekken voelt.
Misschien heb je gewoon jarenlang andere dingen aandacht gegeven
Dat is alles.
En aandacht kun je opnieuw oefenen.
Hoe krijg je meer verbinding met je bekken?
Niet door harder te proberen te voelen.
Begin klein.
Voel je voeten
Ja, echt.
Niet meteen naar je womb.
Voel hoe je voeten de grond raken
Hoe je benen staan.
Hoe je gewicht verdeeld is.
Breng daarna pas je aandacht omhoog
Naar je heupen.
Je bekken.
Je onderbuik.
Dat kan veel toegankelijker zijn dan meteen proberen je baarmoeder te voelen.
Oefening 1: beweeg je bekken
Ga staan.
Zet je voeten comfortabel neer.
Beweeg je bekken zacht van links naar rechts
Daarna naar voren en achteren.
En eventueel in een cirkel.
Niet mooi maken
Niet sensueel maken.
Alleen voelen.
Waar beweegt het makkelijk?
Waar minder?
Dat is genoeg.
Oefening 2: laat je buik bewegen
Ga liggen.
Leg eventueel een hand op je onderbuik.
Adem normaal
En kijk of je je buik hoeft vast te houden.
Misschien wel.
Probeer hem niet geforceerd los te laten
Merk alleen op:
ik houd hier spanning.
Alleen bewustwording
Geen opdracht om te ontspannen.
Oefening 3: ontdek wat prettig voelt
Deze oefening vind ik minstens zo belangrijk als voelen waar spanning zit.
Vraag:
Wat voelt op dit moment prettig in mijn lichaam?
Misschien de warmte van een deken.
Je voeten op de vloer.
De zon.
Blijf daar tien seconden met je aandacht
Dat is óók lichaamswerk.
Je hoeft niet altijd naar ongemak te zoeken
Je kunt je vermogen om plezier op te merken net zo goed oefenen.
Oefening 4: dans zonder jezelf te bekijken
Zet één nummer aan.
Geen spiegel.
Geen camera.
Sluit eventueel je ogen
En beweeg.
Niet zoals je denkt dat een sensuele vrouw hoort te bewegen.
Beweeg zoals jij vandaag wilt bewegen
Misschien klein.
Misschien wild.
Misschien nauwelijks.
Vraag:
Wat voelt lekker?
Niet:
Hoe zie ik eruit?
Dat verschil is de hele oefening.
Oefening 5: voel je ja
We oefenen veel met nee.
Probeer nu eens het tegenovergestelde.
Denk aan iets waar je echt zin in hebt
Iets kleins mag.
Een warm bad.
Een vrije ochtend.
Een etentje.
Dansen.
Wat gebeurt er in je lichaam wanneer je eraan denkt?
Misschien niets bijzonders.
Misschien merk je energie.
Een glimlach.
Ontspanning.
Dat is interessant
Want lichaamsbewustzijn gaat niet alleen over herkennen wat verkeerd voelt.
Het gaat ook over herkennen wat je aantrekt.
Van grenzen naar verlangen
Dit is de beweging waar ik steeds weer op uitkom.
Misschien begin je met lichaamswerk omdat je te veel draagt.
Omdat je overprikkeld bent.
Omdat je wilt leren begrenzen.
En dat is waardevol
Maar op een gegeven moment ontstaat een nieuwe vraag.
Als ik niet voortdurend over mijn grenzen ga, wat wil ik dan met de ruimte die ontstaat?
Dat is een veel spannendere vraag
Want stoppen met wat niet meer past is één ding.
Ontdekken wat je wél wilt vraagt iets anders.
Verlangen.
Nieuwsgierigheid.
Toestemming.
Je bekken is niet alleen een plek van bescherming
Het is ook onderdeel van seksualiteit.
Beweging.
Plezier.
Misschien hebben we het vrouwelijke bekken te lang vooral bekeken vanuit risico en functie
Menstruatie.
Zwangerschap.
Bevalling.
Pijn.
Allemaal belangrijk
Maar niet het hele verhaal.
Er is ook plezier
Sensualiteit.
Opwinding.
Levenslust.
Je lichaam hoeft niet alleen beschermd en verzorgd te worden
Je mag er ook van genieten.
Van womb healing naar womb awareness
Daarom vind ik het begrip womb awareness soms fijner dan womb healing.
Niet voortdurend zoeken naar wat er geheeld moet worden.
Maar leren merken wat er is
Vandaag spanning.
Morgen niets.
Overmorgen verlangen.
Geen daarvan is beter.
In wat is womb work? lees je meer over verschillende manieren waarop je met beweging, meditatie, adem, sensualiteit en verlangen kunt werken.
Je hoeft niet terug naar je lichaam
Eigenlijk vind ik zelfs die zin soms interessant.
Terug naar je lichaam.
Want je bent nooit weggeweest
Je lichaam was er altijd.
Het droeg je.
Ademde.
Bewoog.
Misschien hoef je dus nergens naar terug
Misschien hoef je alleen opnieuw aandacht te geven aan wat er al die tijd al was.
Verbinding ontstaat door aandacht, niet door prestatie
Je hoeft geen dagelijkse womb practice te doen.
Geen uur te mediteren.
Geen perfecte relatie met je lichaam te ontwikkelen.
Vijf seconden kunnen genoeg zijn
Tijdens het tandenpoetsen:
hoe sta ik eigenlijk?
Tijdens het autorijden:
houd ik mijn buik vast?
Tijdens een gesprek:
wat gebeurt er in mij?
Kleine momenten
Dat is hoe lichaamsbewustzijn onderdeel wordt van je leven.
Niet als nóg een taak.
Maar als een manier om jezelf niet steeds over te slaan.
Misschien voel je eerst helemaal niet meer
Dat kan.
Misschien doe je al deze oefeningen en denk je:
Ik merk nog steeds weinig.
Prima
Je hoeft geen resultaat te produceren.
Je lichaam is geen machine waarbij je drie oefeningen doet en daarna ‘verbonden’ bent.
Geef het tijd
Of laat het onderwerp even helemaal los.
Ook dat mag.
Je hoeft geen womb woman te worden
Je hoeft geen nieuw label.
Geen nieuwe identiteit.
Je hoeft niet ineens maanrituelen te doen.
Met kristallen te werken.
Iedere dag je womb te begroeten.
Als je daarvan houdt: prachtig.
Als je denkt:
niets voor mij,
ook prachtig.
De kern kan ongelooflijk eenvoudig blijven
Kan ik af en toe voelen wat er in mij gebeurt?
Kan ik mijn grens serieus nemen?
Kan ik ontdekken wat ik prettig vind?
Kan ik mezelf toestaan te verlangen?
Dat is genoeg.
The Return Method™
Binnen The Return Method™ gaat verbinding met je bekken daarom niet over het bereiken van een ideale staat waarin je volledig embodied, sensueel en vrij bent.
Ook dat zou weer een prestatie worden.
Binnen Inner Guru begint het veel kleiner.
Met opmerken.
Wat voel ik?
Waar span ik aan?
Wat heb ik nodig?
Niet omdat ieder lichamelijk signaal een opdracht is, maar omdat je lichaam weer onderdeel mag zijn van hoe je jezelf begrijpt.
Binnen Heart’s Wild Honesty wordt het eerlijker.
Misschien ontdek je dat je vaker ja zegt terwijl je nee voelt.
Dat je jezelf kleiner maakt.
Dat je vooral bezig bent met wat een ander nodig heeft.
Maar daarna komt voor mij misschien wel het mooiste deel.
Unleash Your JUICY-ness.
Want verbinding met je bekken hoeft niet alleen te gaan over herkennen wat te veel is.
Het mag ook gaan over ontdekken wat lekker is.
Wat je aantrekt.
Waar je van gaat bewegen.
Wat je sensueel maakt.
Wat je nieuwsgierig maakt.
Waar je meer van wilt.
Niet om van jou een bepaald soort vrouw te maken.
Maar juist zodat jij niet langer hoeft te voldoen aan een beeld van hoe vrouw-zijn eruit zou moeten zien.
Misschien voel je weinig verbinding met je bekken omdat niemand je ooit heeft geleerd dat dit gebied van jou niet alleen functioneel hoeft te zijn.
Dat je niet alleen hoeft te voelen wanneer iets pijn doet.
Dat je niet alleen een nee mag hebben.
Je mag ook ontdekken waar jouw ja woont.
