Verbinding maken met je baarmoeder.
Het klinkt misschien prachtig.
Of juist een beetje vaag.
Want wat betekent dat eigenlijk?
Moet je je baarmoeder letterlijk kunnen voelen?
Krijg je dan ineens boodschappen uit je womb?
Moet je mediteren met je handen op je onderbuik?
Nee.
Voor mij begint verbinding met je baarmoeder veel eenvoudiger.
Met aandacht.
Met beseffen dat je niet alleen een hoofd bent dat een lichaam door het leven stuurt.
Dat er onder je navel nog een heel gebied bestaat waar je misschien verrassend weinig bewust aanwezig bent.
Je onderbuik.
Je bekken.
Je womb.
Niet als magische plek waar alle antwoorden liggen.
Maar als onderdeel van je lichaam dat je opnieuw mag leren ervaren.
Wat betekent verbinding met je baarmoeder?
Letterlijk is je baarmoeder een orgaan in je bekken.
Je kunt je baarmoeder zelf normaal gesproken niet voortdurend bewust voelen zoals je bijvoorbeeld je handen of voeten voelt.
Wanneer binnen womb work wordt gesproken over verbinding met je baarmoeder, gaat het daarom meestal om iets breders.
Om bewustzijn van je onderbuik en bekkengebied.
Hoe voelt dat gebied?
Kun je daar je aandacht brengen?
Merk je spanning?
Ontspanning?
Warmte?
Beweging?
Voelt het juist ver weg?
Dat laatste is óók informatie
Je hoeft niet meteen iets bijzonders te voelen.
Verbinding betekent niet dat je iedere ochtend wakker wordt en precies weet wat je womb je vertelt.
Misschien betekent het voorlopig alleen dat je ontdekt:
Ik voel daar eigenlijk bijna niets bewust.
Dat is een prima begin.
Waarom voelen we zo weinig van ons bekken?
Denk eens aan een gemiddelde dag.
Waar zit je aandacht?
Waarschijnlijk voornamelijk bovenin.
Je kijkt.
Luistert.
Praat.
Denkt.
Plant.
Leest.
Reageert.
Beslist.
Je aandacht bevindt zich bijna voortdurend rondom je hoofd
Zelfs wanneer je lichaam beweegt, kan je aandacht nog ergens anders zijn.
Je wandelt en luistert naar een podcast.
Je rijdt en denkt aan werk.
Je sport en kijkt naar je prestaties.
Je eet en scrollt.
Je lichaam doet mee
Maar je bent er niet altijd bewust bij.
Dat is niet verkeerd.
Zo functioneren mensen nu eenmaal voor een groot deel.
Maar het betekent wel dat bepaalde delen van je lichaam nauwelijks bewuste aandacht krijgen.
Je bekken is daar vaak één van
Totdat er iets gebeurt.
Je wordt ongesteld.
Hebt pijn.
Hebt seks.
Bent zwanger.
Moet naar een gynaecoloog.
Dan is je aandacht er ineens
Maar verbinding met je lichaam hoeft niet alleen te ontstaan wanneer iets aandacht opeist.
Je kunt er ook naartoe wanneer er niets mis is.
Dat vind ik een veel interessantere ingang.
Misschien ben je vooral gewend je lichaam van buitenaf te bekijken
Hoe zie ik eruit?
Is mijn buik plat genoeg?
Hoe staat deze broek?
Ben ik aangekomen?
Zie je mijn buik?
Dat is een heel andere relatie met je onderbuik dan voelen
Bij de eerste kijk je als het ware naar jezelf.
Bij de tweede ervaar je jezelf.
Van:
Hoe ziet mijn buik eruit?
naar:
Hoe voelt het eigenlijk in mijn buik?
Dat lijkt een kleine verschuiving.
Maar het is een totaal ander perspectief.
Je lichaam is niet alleen iets wat bekeken wordt
Het is de plek van waaruit je je leven ervaart.
Je voelt warmte.
Aanraking.
Vermoeidheid.
Spanning.
Plezier.
Opwinding.
En toch zijn we soms veel meer bezig met hoe ons lichaam eruitziet dan hoe het voelt om erin te leven
Verbinding met je baarmoeder of bekken kan daarom ook gaan over die beweging:
van buiten naar binnen.
Je hoeft je baarmoeder niet letterlijk te voelen
Dit wil ik duidelijk zeggen.
Want anders kan womb work al snel weer iets worden waarin je denkt dat je het verkeerd doet.
Iedereen voelt van alles en ik voel niets.
Je kunt niet eisen dat een bepaald lichaamsdeel een ervaring produceert
Je kunt wel aandacht brengen naar het gebied.
Bijvoorbeeld naar je onderbuik.
Je bekkenbodem.
Je heupen.
Je ademhaling.
Misschien merk je daar vervolgens iets
Misschien niet.
Allebei goed.
Lichaamsbewustzijn groeit vaak langzaam
Zoals je misschien pas tijdens yoga ontdekt hoeveel spanning je eigenlijk in je schouders vasthoudt.
Je hebt die spanning niet gecreëerd doordat je er aandacht aan gaf.
Je merkte haar alleen op.
Zo kun je ook nieuwsgierig worden naar je bekkengebied
Niet zoeken.
Waarnemen.
Hoe weet je of je weinig verbinding voelt met je bekken?
Er bestaat geen test.
En je hoeft jezelf ook niet te diagnosticeren met ‘disconnection from the womb’.
Maar misschien herken je dat:
je moeilijk kunt voelen wat je lichaam nodig heeft;
je vooral vanuit gedachten beslissingen neemt;
je spanning pas laat opmerkt;
je je onderbuik vaak aanspant;
je moeilijk kunt ontspannen tijdens intimiteit;
je niet goed weet wat je prettig vindt;
je vooral bezig bent met hoe je lichaam eruitziet;
je grenzen vaak pas voelt wanneer iemand er al overheen is;
je weinig aandacht hebt voor lichamelijk plezier.
Geen van deze dingen bewijst dat je ‘niet verbonden bent met je baarmoeder’
Er kunnen allerlei redenen voor zijn.
Maar ze kunnen wel uitnodigingen zijn om je lichaamsbewustzijn te vergroten.
Je bekken en spanning
Misschien heb je weleens gemerkt dat je bij spanning je buik intrekt.
Of je billen aanspant.
Je benen tegen elkaar houdt.
Je adem vasthoudt.
Vaak doen we dat volledig automatisch
Je hoeft daar niet direct een diep psychologisch verhaal van te maken.
Lichamen spannen aan.
Dat is normaal.
Interessant wordt het wanneer je gaat merken wanneer jij dat doet
Tijdens een moeilijk gesprek?
Wanneer iemand dichtbij komt?
Tijdens werk?
In de auto?
Tijdens seks?
Alleen dat opmerken verandert al iets
Want wat automatisch gebeurt, komt ineens in je bewustzijn.
En dan ontstaat keuze.
Kan ik mijn buik nu iets verzachten?
Kan ik uitademen?
Kan ik mijn voeten voelen?
Wil ik eigenlijk wel in deze situatie blijven?
Soms gaat lichaamsbewustzijn dus niet over het vinden van antwoorden
Maar over eerder merken wat er gebeurt.
Dat sluit aan bij hoe leer je je grenzen voelen voordat je eroverheen gaat?.
Je bekken en grenzen
Grenzen worden vaak voorgesteld als iets verbaals.
Nee zeggen.
Voor jezelf opkomen.
Duidelijk communiceren.
Maar vóórdat je een grens uitspreekt, gebeurt er soms al iets in je lichaam
Je trekt iets terug.
Je houdt je adem in.
Je buik spant aan.
Je wilt afstand creëren.
Misschien merk je dat nauwelijks
Omdat je aandacht onmiddellijk naar de ander gaat.
Wat bedoelt diegene?
Hoe moet ik reageren?
Stel ik me aan?
En precies daar kan lichaamsbewustzijn helpen
Niet door te zeggen:
Mijn baarmoeder zegt nee, dus dit is absoluut de waarheid.
Zo simpel werkt het niet.
Maar wel:
Ik merk dat mijn lichaam reageert. Laat me daar even bij stilstaan.
Dat is waardevolle informatie.
Daarna kun je nog steeds nadenken
Voelen en denken hoeven geen tegenstanders te zijn.
Je hebt ze allebei.
Verbinding met je baarmoeder en verlangen
Hier wordt het voor mij heel interessant.
Want we praten veel over grenzen.
Over wat je niet wilt.
Wat te veel is.
Waar je mee wilt stoppen.
Maar verbinding met je lichaam gaat niet alleen over nee
Ook over:
ja.
Waar wil je naartoe bewegen?
Wat voelt aantrekkelijk?
Waar word je nieuwsgierig van?
Waar komt energie vrij?
Verlangen kan in je hoofd beginnen
Maar het kan ook lichamelijk voelbaar worden.
Een soort tinteling.
Warmte.
Opwinding.
Nieuwsgierigheid.
Dat betekent niet dat je baarmoeder letterlijk beslissingen voor je neemt
Maar je lichaam kan wel onderdeel zijn van hoe verlangen ervaren wordt.
Misschien heb je jarenlang vooral geleerd verstandig te kiezen
Wat praktisch is.
Wat veilig is.
Wat logisch is.
Wat iedereen begrijpt.
Dan kan de vraag:
Waar verlang ik eigenlijk naar?
best confronterend zijn.
Want misschien weet je het niet meteen.
Dat is niet erg
Verlangen hoeft niet onmiddellijk helder te zijn.
Soms begint het met iets veel kleiners.
Hier wil ik meer van.
Of:
Hier word ik wakker van.
In waarom verlangen niet hetzelfde is als ondankbaar zijn schreef ik over hoe verlangen naast dankbaarheid kan bestaan.
Je hoeft je huidige leven niet af te wijzen om nieuwsgierig te zijn naar wat er nog meer in jou leeft.
Je baarmoeder en sensualiteit
Sensualiteit is voor mij een belangrijk onderdeel van dit gesprek.
En sensualiteit betekent niet automatisch seks.
Sensualiteit gaat over zintuiglijk leven
Voelen.
Ruiken.
Proeven.
Aanraken.
Bewegen.
Hoe voelt warm water op je huid?
Hoe beweegt je bekken wanneer je danst?
Hoe voelt zachte kleding?
Wat gebeurt er wanneer je bewust langzamer beweegt?
Dat klinkt misschien eenvoudig
Dat is het ook.
Maar wanneer je veel in je hoofd leeft, kan juist die eenvoud ver weg raken
Alles wordt functioneel.
Douchen omdat je schoon moet worden.
Eten omdat je honger hebt.
Bewegen omdat het gezond is.
Seks omdat het erbij hoort.
Sensualiteit voegt een andere vraag toe
Hoe ervaar ik dit?
Niet:
wat levert het op?
Niet:
doe ik het goed?
Maar:
hoe voelt het?
Dat is een totaal andere relatie met je lichaam
En misschien ook met vrouw-zijn.
Je hoeft je sensualiteit niet te verdienen
Je hoeft niet eerst:
af te vallen;
meer zelfvertrouwen te hebben;
een partner te hebben;
je trauma’s te hebben verwerkt;
je lichaam volledig te accepteren.
Je mag nu al iets prettig vinden
Dat klinkt vanzelfsprekend.
Maar hoeveel vrouwen stellen plezier eigenlijk uit?
Als ik me beter voel.
Als ik meer tijd heb.
Als mijn lichaam anders is.
Misschien mag plezier onderdeel zijn van de weg
Niet alleen de beloning aan het einde.
Verbinding met je baarmoeder en seksualiteit
Ook seksualiteit kan onderdeel zijn van womb awareness.
Maar opnieuw:
zonder prestatiedruk.
Veel gesprekken over vrouwelijke seksualiteit gaan alsnog over presteren
Meer libido.
Betere seks.
Meer orgasmes.
Meer sensualiteit.
En voor je het weet hebben we weer een nieuwe lijst met dingen waar vrouwen aan moeten voldoen
Dat is niet waar ik naartoe wil.
Misschien begint verbinding met seksualiteit juist met veel simpelere vragen
Wat voelt prettig?
Wat niet?
Wanneer trek ik me terug?
Wanneer voel ik nieuwsgierigheid?
Wat zou ik willen als ik niet bezig was met hoe het voor de ander is?
Dat kan een confronterende vraag zijn.
Vooral wanneer je gewend bent seksualiteit relationeel te benaderen
Wat vindt de ander fijn?
Ben ik aantrekkelijk?
Doe ik het goed?
Dan ligt de aandacht opnieuw buiten jezelf
Net als bij pleasen.
Alleen nu in een intiemere context.
Verbinding met je bekken kan helpen om de aandacht terug te brengen
Wat gebeurt er in míj?
Dat is niet egoïstisch.
Dat is onderdeel van wederzijdse intimiteit.
Wat heeft adem met je bekken te maken?
Je adem beweegt niet alleen je borstkas.
Het middenrif beweegt mee met de ademhaling en er is samenhang met beweging en druk in de romp en bekkenbodem.
Je hoeft daar tijdens een oefening geen anatomieles van te maken
Je kunt simpelweg merken:
wat gebeurt er in mijn onderbuik wanneer ik adem?
Houd ik mijn buik strak?
Kan ik beweging toelaten?
Voelt dat prettig?
Soms merk je pas tijdens bewust ademen hoeveel controle je normaal rondom je buik houdt
Misschien omdat je gewend bent hem in te trekken.
Misschien uit spanning.
Misschien gewoon uit gewoonte.
In wat doet ademwerk met je lichaam? lees je meer over adem en lichaamsbewustzijn.
Yoga en verbinding met je bekken
Ook yoga kan een ingang zijn.
Niet omdat bepaalde houdingen je baarmoeder zouden ‘openen’ of opgeslagen emoties gegarandeerd vrijmaken.
Dat soort claims vind ik te stellig.
Maar yoga brengt je aandacht wel naar beweging
Druk.
Adem.
Spanning.
Ruimte.
En sommige bewegingen maken je bekkengebied simpelweg bewuster
Heupbewegingen.
Vooroverbuigingen.
Liggende houdingen.
Zachte bekkenkantelingen.
Niet om iets te forceren
Maar om te ervaren.
In yoga om uit je hoofd en in je lichaam te komen schreef ik over precies die verschuiving van denken naar lichamelijke ervaring.
Waarom kan verbinding met je baarmoeder emotioneel voelen?
Omdat aandacht soms iets zichtbaar maakt waar je eerder niet bij stilstond.
Misschien merk je verdriet.
Of spanning.
Of weerstand.
Dat betekent niet automatisch dat er trauma in je baarmoeder opgeslagen zat en nu vrijkomt
Daar wil ik voorzichtig mee zijn.
Emoties en lichamelijke ervaringen kunnen op allerlei manieren met elkaar verbonden zijn.
Misschien roept aandacht voor je onderbuik herinneringen op
Aan menstruatie.
Zwangerschap.
Verlies.
Seksualiteit.
Een medische ervaring.
Dat kan emotioneel zijn
Logisch.
Maar je hoeft niet verder te gaan omdat iets emotioneel wordt
Je mag stoppen.
Je ogen openen.
Bewegen.
Iemand erbij halen.
Lichaamswerk hoort je keuzevrijheid niet kleiner te maken
Juist groter.
Verbinding betekent niet dat je altijd meer moet voelen
Dit is misschien één van de belangrijkste stukken.
Want binnen lichaamswerk ontstaat makkelijk het idee dat veel voelen goed is.
Meer emotie.
Meer sensatie.
Meer openheid.
Meer release.
Maar soms is minder precies goed.
Je lichaam heeft geen examen af te leggen
Je hoeft niet te bewijzen dat je diep verbonden bent.
Misschien voel je vandaag veel.
Morgen niets.
Prima.
Verbinding betekent niet dat je voortdurend naar binnen gericht moet zijn
Je mag ook gewoon boodschappen doen.
Werken.
Lachen.
Netflix kijken.
Je hoeft niet iedere sensatie te analyseren
Dat zou juist vermoeiend worden.
Hoe maak je verbinding met je baarmoeder?
Begin klein.
Veel kleiner dan je misschien denkt.
1. Breng je aandacht naar je onderbuik
Ga zitten of liggen.
Voel waar je onderbuik zich bevindt.
Meer hoeft niet.
2. Leg je handen op je buik
Alleen als dat prettig voelt.
Voel de warmte van je handen.
Niet zoeken naar een ervaring.
3. Merk je adem op
Beweegt je buik?
Span je hem aan?
Kun je hem een beetje loslaten?
4. Beweeg je bekken
Zacht.
Vooruit.
Achteruit.
Van links naar rechts.
Niet mooi.
Niet sexy.
Niet goed.
Gewoon bewegen.
5. Vraag wat je voelt
Niet:
Wat betekent dit?
Maar:
Wat merk ik?
Dat houdt de oefening veel eenvoudiger.
Een korte womb-awareness oefening
Ga comfortabel zitten of liggen.
Sluit je ogen als dat fijn voelt.
Voel eerst je voeten
Of je benen.
Het contact met de ondergrond.
Breng daarna langzaam je aandacht naar je bekken
Je hoeft je baarmoeder niet precies te lokaliseren.
Voel gewoon het gebied onder je navel.
Leg eventueel je handen daar neer
Adem.
Niet dieper dan nodig.
Vraag jezelf:
Kan ik dit gebied voelen zonder iets te willen veranderen?
Blijf daar een paar minuten.
Daarna kun je eventueel vragen:
Wat heb ik op dit moment nodig?
Misschien komt er een antwoord.
Misschien niet.
Geen antwoord is ook een antwoord
Je hoeft niets te forceren.
Wat als ik helemaal niets voel?
Dan voel je niets.
Werkelijk.
Daar hoeft niets achter te zitten.
Je hoeft niet te denken:
Ik ben geblokkeerd.
Ik ben afgesloten van mijn vrouwelijkheid.
Er zit iets wat ik moet helen.
Misschien ben je gewoon niet gewend om aandacht naar dit gebied te brengen
Geef het tijd.
Lichaamsverbinding is geen knop die je omzet
Het is eerder een relatie.
En relaties ontstaan door aandacht.
Niet door dwang.
Wat als ik geen baarmoeder heb?
Dan kun je nog steeds verbinding maken met je bekken, onderbuik, sensualiteit en lichaamsbewustzijn.
Je vrouwelijkheid wordt niet bepaald door de aanwezigheid van één orgaan
Dat wil ik heel duidelijk maken.
Womb kan voor sommige vrouwen een waardevol symbolisch woord zijn.
Voor anderen niet.
Gebruik de taal die voor jou klopt
Bekken.
Onderbuik.
Lichaam.
Of helemaal geen specifieke naam.
Is verbinding met je baarmoeder spiritueel?
Dat kan.
Maar het hoeft niet.
Voor sommige vrouwen is de womb een spiritueel symbool
Verbonden met creatie.
Cycli.
De vrouwelijke lijn.
Intuïtie.
Seksualiteit.
Voor andere vrouwen is het vooral een lichaamsgerichte practice
Aandacht brengen naar een gebied dat normaal weinig bewuste aandacht krijgt.
Beide mogen naast elkaar bestaan
Je hoeft niet te kiezen tussen volledig rationeel en volledig spiritueel.
In wat is womb healing en wat betekent het eigenlijk? schreef ik uitgebreider over dat onderscheid tussen anatomie, lichaamswerk en symboliek.
Het helpt om die lagen niet door elkaar te halen.
Misschien gaat verbinding met je baarmoeder vooral over bewonen
Dat woord vind ik mooi.
Bewonen.
Je lichaam niet alleen hebben.
Maar erin wonen.
Niet alleen merken wanneer het pijn doet
Maar ook wanneer iets prettig is.
Niet alleen kijken hoe het eruitziet.
Maar ervaren hoe het voelt.
Niet alleen gebruiken om door je dag heen te komen
Maar soms stoppen en merken:
Ik ben hier.
Misschien is dat uiteindelijk veel minder mystiek dan het klinkt
En tegelijkertijd heel bijzonder.
Je womb hoeft niet te spreken
Misschien krijg je geen boodschap.
Geen visioen.
Geen groot inzicht.
Je hoeft ook niet te weten wat je baarmoeder ‘wil’
Misschien is die vraag zelfs veel te groot.
Begin met:
Wat voel ik?
En daarna misschien:
Wat wil ík?
Dat is voor mij belangrijk.
Niet je baarmoeder hoeft je leven te leiden.
Jij doet dat.
Je lichaam mag wel meepraten
Samen met je verstand.
Je waarden.
Je omstandigheden.
Je ervaring.
Dat is veel rijker dan alleen vanuit één plek beslissen.
Van verbinding naar verlangen
Wanneer je vaker aandacht geeft aan je lichaam, kan er iets interessants gebeuren.
Je merkt misschien niet alleen eerder wat te veel is.
Maar ook wat je méér wilt.
Meer aanraking.
Meer rust.
Meer beweging.
Meer ruimte.
Meer sensualiteit.
Meer avontuur.
Meer seks.
Meer creativiteit.
Meer alleen zijn.
Niet omdat womb work die verlangens creëert
Maar misschien omdat je jezelf vaker de ruimte geeft ze op te merken.
Dat is een belangrijk verschil.
Je lichaam is niet alleen een plek van grenzen
Het is ook een plek van verlangen.
Daar wil ik binnen dit Womb-cluster steeds verder naartoe.
Want lichaamswerk gaat zo vaak over:
reguleren;
helen;
ontspannen;
trauma;
grenzen.
Allemaal belangrijke onderwerpen
Maar waar is plezier?
Waar is levenslust?
Waar is nieuwsgierigheid?
Waar is sensualiteit?
Waar is het lichaam dat niet alleen veilig wil zijn
Maar ook wil léven?
Misschien is verbinding met je baarmoeder daarom niet alleen een zachte practice
Misschien kan het ook een levendige zijn.
Wild.
Sensueel.
Creatief.
Niet omdat iedere vrouw zo moet zijn
Maar omdat al die kanten ruimte mogen krijgen als ze in jou bestaan.
Een vraag om mee te nemen
Misschien hoef je na deze blog niets te doen.
Geen meditatie.
Geen practice.
Neem alleen deze vraag eens mee:
Hoe vaak ervaar ik mijn lichaam van binnenuit, in plaats van dat ik ernaar kijk van buitenaf?
Niet om jezelf te beoordelen.
Gewoon uit nieuwsgierigheid.
Misschien merk je dat je veel meer voelt dan je dacht
Of juist weinig.
Beide zijn een begin.
The Return Method™
Binnen The Return Method™ gaat verbinding met je womb voor mij niet over het vinden van een magische plek in jezelf die alle antwoorden al kent.
Het gaat over iets veel menselijkers.
Jezelf weer meenemen.
Je lichaam weer meenemen.
Binnen Inner Guru leer je aandacht geven aan signalen die makkelijk verdwijnen onder denken, aanpassen en doorgaan.
Binnen Heart’s Wild Honesty komt vervolgens de vraag:
Wat gebeurt er als ik eerlijk ben over wat ik voel?
Niet wat ik zou móéten voelen.
Niet wat spiritueel genoeg klinkt.
Wat er werkelijk is.
En binnen Unleash Your JUICY-ness wil ik nog een stap verder.
Want verbinding met je bekken hoeft niet alleen te gaan over grenzen, spanning en wat geheeld moet worden.
Het mag ook gaan over plezier.
Sensualiteit.
Verlangen.
Creativiteit.
Seksuele energie.
Over de delen van jou die niet alleen rust zoeken, maar wakker willen worden.
Misschien is dat uiteindelijk wat verbinding met je baarmoeder voor mij betekent.
Niet dat je baarmoeder je vertelt wie je moet zijn.
Maar dat je stopt met leven alsof alleen je hoofd iets te zeggen heeft.
Je lichaam mag weer onderdeel worden van het gesprek.
Niet omdat alle antwoorden in je womb liggen. Maar omdat jij zoveel meer bent dan alleen de gedachten in je hoofd.
