Ik moest daar zelf ook aan wennen.
Een lege middag.
Geen afspraken.
Geen werk.
Geen boodschappen.
Niets dat moest.
En toch voelde ik niet meteen opluchting.
Eerder onrust.
Alsof ik iets vergeten was.
Alsof ik eigenlijk iets nuttigs had moeten doen.
Misschien herken je dat.
Dat je eindelijk tijd hebt…
en vervolgens niet weet wat je ermee moet.
Een lege agenda voelt soms helemaal niet leeg
Je kunt alle afspraken uit je agenda halen.
En toch kan het druk voelen.
Omdat de druk niet alleen in je planning zit.
Maar ook in jezelf.
Je denkt aan wat nog moet.
Aan wat je eigenlijk had willen doen.
Aan wat je morgen niet wilt vergeten.
Je lichaam zit op de bank.
Je hoofd loopt nog steeds rond.
We zijn productief geworden in onze vrije tijd
Zelfs vrije tijd krijgt tegenwoordig een doel.
We gaan wandelen om stappen te zetten.
We sporten om fitter te worden.
We lezen om onszelf te ontwikkelen.
We mediteren om rustiger te worden.
Natuurlijk is daar niets mis mee.
Maar soms maken we zelfs van ontspanning een prestatie.
En dat is precies waar zoveel vrouwen moe van worden.
Je hoeft niet altijd iets te bereiken
Ik vraag mezelf weleens af:
Wanneer zijn we gaan geloven dat ieder uur iets moet opleveren?
Dat een middag pas waardevol is als we iets hebben afgevinkt.
Dat rust verdiend moet worden.
Terwijl de mooiste momenten vaak helemaal niets opleveren.
Behalve dat je weer even ademhaalt.
Een retreat laat zien hoeveel ruimte er eigenlijk is
Tijdens een retreat gebeurt iets bijzonders.
In het begin vragen vrouwen regelmatig hoe laat de volgende activiteit begint.
Na een dag hoor je die vraag bijna niet meer.
Niet omdat het programma verandert.
Maar omdat zij veranderen.
Ze merken dat er ruimte tussen de onderdelen zit.
Ruimte om buiten te zitten.
Een boek te lezen.
Voor zich uit te kijken.
Of helemaal niets te doen.
En juist die momenten blijken achteraf vaak het meest waardevol.
Misschien ben je bang voor wat er omhoog komt
Een volle agenda houdt je bezig.
Dat kan prettig zijn.
Want zolang je bezig bent…
hoef je jezelf niet zoveel vragen te stellen.
Pas wanneer het stil wordt, merk je misschien hoe moe je bent.
Of hoeveel verdriet er nog zit.
Of hoe lang je al over je eigen grenzen bent gegaan.
Dat maakt vertragen soms spannend.
Niet omdat rust verkeerd is.
Maar omdat rust eerlijk is.
Rust is geen gat dat gevuld moet worden
We zijn gewend om lege plekken meteen op te vullen.
Met een taak.
Een scherm.
Een boodschap.
Een afspraak.
Maar wat als die lege ruimte helemaal niet gevuld hoeft te worden?
Wat als juist daar iets ontstaat wat je in de drukte niet kunt vinden?
Gun jezelf een uur zonder plan
Niet om iets te bereiken.
Niet om productief te ontspannen.
Gewoon een uur.
Waarin niets hoeft.
Waarin je niet kijkt wat de tijd is.
Waarin je nergens naartoe hoeft.
Misschien voelt dat eerst onwennig.
Misschien zelfs een beetje saai.
Blijf toch maar even zitten.
Vaak gebeurt er daarna iets.
Je adem wordt rustiger.
Je blik wordt zachter.
Je voelt weer wat je nodig hebt.
Misschien is ruimte precies wat je mist
Niet meer tijd.
Niet meer dagen.
Niet een langere vakantie.
Maar ruimte.
Ruimte tussen de afspraken.
Ruimte tussen de gedachten.
Ruimte waarin jij niet voortdurend iets hoeft te doen.
Want juist in die ruimte ontdek je vaak dat het leven niet alleen draait om alles wat je voor elkaar krijgt.
Maar ook om de momenten waarop je gewoon even mag zijn.
Tijdens de Mindpiece Retreats hoef je je agenda niet zelf leeg te maken.
Dat is al voor je gedaan.
Er ontstaat vanzelf ruimte.
Om te wandelen.
Te ademen.
Te rusten.
En misschien voor het eerst in lange tijd te ervaren hoe het voelt wanneer een dag niet draait om alles wat moet, maar om alles wat jij nodig hebt.
