Het gebeurt bijna iedere retreat.
Niet meteen.
Soms pas na een paar uur.
Soms de volgende ochtend.
Een vrouw kijkt me aan en zegt:
“Ik wist niet dat ik zó moe was.”
Dat raakt me iedere keer opnieuw.
Want meestal denken we dat we precies weten hoe het met ons gaat.
Tot we stoppen.
Doorgaan kan heel normaal gaan voelen
Veel vrouwen die naar een retreat komen, functioneren nog prima.
Ze werken.
Ze zorgen.
Ze sporten.
Ze spreken af met vrienden.
Van de buitenkant lijkt er weinig aan de hand.
En toch voelen ze dat er iets schuurt.
Ze slapen minder diep.
Zijn sneller geïrriteerd.
Kunnen minder hebben dan vroeger.
Maar omdat ze nog steeds doorgaan, denken ze dat het wel meevalt.
Je merkt pas hoe moe je bent wanneer je niet meer hoeft
Vergelijk het eens met een zware boodschappentas.
Zolang je hem vasthoudt, merk je vooral dat je hem draagt.
Pas wanneer je hem neerzet, voel je hoe zwaar hij eigenlijk was.
Zo werkt het vaak ook met stress.
Zolang je blijft doorgaan, blijft je lichaam meebewegen.
Maar zodra je stopt…
voel je pas hoeveel spanning er al die tijd aanwezig was.
Daarom voelen sommige vrouwen zich de eerste dag juist vermoeider
Dat vinden veel vrouwen vreemd.
Ze denken:
“Ik ben hier om op te laden. Waarom voel ik me zo moe?”
Omdat je lichaam eindelijk niet meer hoeft.
Het hoeft niet meer alert te zijn.
Niet meer te plannen.
Niet meer vooruit te denken.
En precies op dat moment laat het los wat het al die tijd heeft vastgehouden.
Rust haalt niet alleen ontspanning naar boven
Rust haalt ook vermoeidheid naar boven.
Emoties.
Spanning.
Tranen.
Soms schrikken vrouwen daarvan.
Ze hadden verwacht zich direct licht te voelen.
Maar een lichaam dat maanden of misschien wel jaren heeft doorgerend, stopt niet in één keer.
Dat heeft tijd nodig.
Je hoeft niet sterk te blijven
Dat vind ik misschien wel het mooiste aan een retreat.
Er is even niemand die iets van je verwacht.
Je hoeft niet degene te zijn die alles regelt.
Niet degene die voor iedereen zorgt.
Niet degene die zegt dat het wel gaat.
Je mag gewoon zijn.
En voor veel vrouwen is dat veel moeilijker dan ze vooraf hadden gedacht.
Er ontstaat weer ruimte om te voelen
Niet omdat iemand je vertelt wat je moet voelen.
Maar omdat de ruis langzaam minder wordt.
Geen volle agenda.
Geen boodschappen.
Geen was.
Geen werk dat tussendoor aandacht vraagt.
En ineens merk je dingen op die al veel langer aanwezig waren.
Moe zijn is niet hetzelfde als zwak zijn
Ik zou willen dat meer vrouwen dat echt gingen geloven.
Vermoeidheid betekent niet dat je hebt gefaald.
Het betekent ook niet dat je niet sterk genoeg bent.
Soms betekent het simpelweg dat je al heel lang meer hebt gegeven dan je hebt ontvangen.
En dat je lichaam vraagt om herstel.
Misschien is dat precies waarom een retreat zoveel doet
Niet omdat er iets magisch gebeurt.
Maar omdat je eindelijk de tijd neemt die je jezelf al zo lang niet meer hebt gegeven.
Tijd om te ademen.
Tijd om stil te zijn.
Tijd om te voelen.
En soms is dat precies waar herstel begint.
Niet met harder werken aan jezelf.
Maar met eindelijk stoppen met doorgaan.
Misschien verlang jij ook al een tijdje naar een plek waar je niets hoeft vol te houden.
Waar niemand iets van je verwacht.
Waar je mag vertragen, ademen en weer voelen hoe het écht met je gaat.
Tijdens de Mindpiece Retreats creëren we die ruimte.
Niet om iemand anders te worden.
Maar om jezelf weer even alle aandacht te geven.
