“Dat lijkt me heerlijk.”
Dat is vaak de eerste reactie als ik vertel dat ik retreats organiseer.
Vrijwel direct gevolgd door:
“Maar ik weet niet of het iets voor mij is.”
En dat begrijp ik.
Want als je het woord retreat hoort, zie je misschien luxe accommodaties voor je.
Mooie foto’s.
Mensen die mediteren in de natuur.
Gezonde ontbijtjes.
Yoga bij zonsopkomst.
En natuurlijk hoort dat er allemaal bij.
Maar voor mij is een retreat iets heel anders.
Een retreat begint niet wanneer je aankomt
Eigenlijk begint een retreat al veel eerder.
Op het moment dat je toegeeft dat je behoefte hebt aan een pauze.
Niet omdat je opgeeft.
Maar omdat je voelt dat je al veel te lang alleen maar aan het zorgen bent.
Voor je werk.
Voor je gezin.
Voor iedereen om je heen.
Behalve voor jezelf.
Dat moment van eerlijk zijn naar jezelf vind ik misschien wel de belangrijkste stap.
Je hoeft even nergens goed in te zijn
Dat hoor ik vrouwen na afloop vaak zeggen.
“Het was zó fijn dat ik nergens aan hoefde te denken.”
En dat klinkt misschien klein.
Maar als je gewend bent om altijd degene te zijn die plant, regelt en vooruitdenkt…
is dat allesbehalve klein.
Tijdens een retreat hoef je niet te bedenken wat er gegeten wordt.
Je hoeft geen boodschappenlijstje te maken.
Je hoeft niemand ergens naartoe te brengen.
Je hoeft niet op de klok te kijken.
Er wordt even niets van je gevraagd.
En juist daardoor ontstaat er ruimte.
Pas als je stilstaat, merk je hoe hard je hebt gelopen
Dat is iets wat me iedere retreat opnieuw raakt.
In de eerste uren zijn veel vrouwen nog druk.
Niet aan de buitenkant.
Maar vanbinnen.
Ze vertellen honderd dingen tegelijk.
Hun hoofd is nog bezig met thuis.
Met het werk.
Met wat ze allemaal nog moeten.
En langzaam verandert er iets.
De schouders zakken.
De adem wordt rustiger.
De stilte hoeft niet meer opgevuld te worden.
Er komt zachtheid.
Niet omdat iemand dat probeert.
Maar omdat het lichaam eindelijk voelt dat het niet meer hoeft door te rennen.
Je neemt jezelf altijd mee
Soms zeggen vrouwen:
“Ik wil gewoon even weg.”
En dat verlangen herken ik.
Maar een retreat gaat niet over ontsnappen aan je leven.
Je neemt jezelf namelijk gewoon mee.
Je gedachten.
Je gevoelens.
Je patronen.
Het verschil is dat er eindelijk ruimte ontstaat om ernaar te kijken.
Zonder haast.
Zonder afleiding.
Zonder dat de volgende taak alweer op je wacht.
Een retreat verandert niet je leven
Dat klinkt misschien verrassend.
Maar ik geloof niet dat een retreat je leven verandert.
Jij doet dat.
Een retreat geeft je alleen even de ruimte om weer te horen wat je diep vanbinnen eigenlijk al wist.
Waar je grenzen liggen.
Waar je energie van krijgt.
Waar je al te lang overheen bent gestapt.
Dat zijn geen antwoorden die ik je geef.
Die ontdek je zelf.
Juist vrouwen die denken dat ze geen tijd hebben…
…hebben het vaak het hardst nodig.
Ik hoor zo vaak:
“Misschien volgend jaar.”
“Als het wat rustiger is.”
“Nu komt het niet uit.”
En ergens snap ik dat.
Maar ik zie ook hoe “straks” ongemerkt maanden of zelfs jaren kan worden.
Terwijl je lichaam al die tijd gewoon doorgaat.
Het mooiste moment
Aan het einde van een retreat vraag ik vaak hoe iemand naar huis gaat.
Bijna nooit zegt iemand:
“Ik heb alles opgelost.”
Dat is ook niet het doel.
Wat ik veel vaker hoor is:
“Ik voel weer wat rust.”
“Ik adem weer.”
“Ik wist niet dat ik dit zo nodig had.”
En misschien is dat wel precies waar een retreat over gaat.
Niet over een paar dagen weg.
Maar over een paar dagen waarin jij weer even centraal mag staan.
Niet omdat de wereld niet zonder jou kan.
Maar omdat jij ook aandacht verdient.
Misschien lees je deze blog omdat je al een tijdje voelt dat je behoefte hebt aan rust.
Niet aan een vakantie waarin je alsnog van alles moet.
Maar aan een plek waar je even niets hoeft te regelen, te zorgen of vol te houden.
Tijdens de Mindpiece Retreats creëren we die ruimte.
Met yoga, ademwerk, meditatie, natuur, verstilling en vooral zonder haast.
Misschien is dit precies het moment waarop je jezelf die ruimte gunt.
