Je hebt eindelijk even niets.
Geen afspraak.
Geen werk dat direct af moet.
Niemand die op dat moment iets van je nodig heeft.
Je maakt koffie.
Gaat zitten.
En nog voordat je de eerste slok hebt genomen, denk je:
Ik kan eigenlijk ook even de was aanzetten.
Of je ligt in bad en na vijf minuten pak je je telefoon.
Niet omdat je je verveelt.
Meer omdat alleen maar liggen ineens vreemd voelt.
Dat is interessant.
Want we denken vaak dat plezier vanzelf makkelijk is.
Maar dat is het lang niet altijd.
Genieten klinkt eenvoudiger dan het soms voelt
We zeggen makkelijk:
Je moet meer genieten.
Doe eens iets voor jezelf.
Neem lekker rust.
Maar zodra je dat daadwerkelijk doet, kan er van alles boven komen.
Onrust.
Schuldgevoel.
De neiging om weer nuttig te worden.
Een stemmetje dat zegt:
Nu heb je wel lang genoeg gezeten.
En dan blijkt genieten ineens helemaal niet zo passief als het klinkt.
Misschien ben je vooral gewend geraakt aan doen
Dat hoeft niet eens extreem te zijn.
Je hoeft geen zestigurige werkweek te hebben.
Je kunt ook binnen een heel normaal leven voortdurend bezig zijn.
Werk.
Gezin.
Huishouden.
Appjes.
Regelen.
Plannen.
Zorgen.
Doorgaan.
En als dat lange tijd je normale ritme is, kan plezier zonder doel onwennig worden.
Niet omdat je niet kunt genieten
Maar omdat je systeem gewend is aan activiteit.
Aan ergens naartoe bewegen.
Aan iets oplossen.
Iets afronden.
Iemand helpen.
Wanneer er niets hoeft, valt die richting even weg.
En dat kan gek voelen.
Vooral plezier zonder nut kan lastig zijn
Wandelen omdat het goed voor je is voelt misschien prima.
Yoga omdat je soepeler wilt worden ook.
Een gezonde maaltijd omdat je goed voor jezelf wilt zorgen.
Maar drie kwartier met muziek op de bank liggen?
Gewoon omdat je daar zin in hebt?
Dat voelt misschien minder makkelijk te rechtvaardigen.
We willen zelfs van genieten nog iets maken
Een bad voor ontspanning.
Een boek voor persoonlijke ontwikkeling.
Een wandeling voor je stappen.
Een massage voor herstel.
Alles krijgt een reden.
En daar is op zichzelf niets mis mee.
Maar soms is het interessant om te merken hoe weinig dingen er nog puur mogen zijn omdat ze fijn zijn.
Plezier hoeft niet productief te zijn
Dat is misschien een ongemakkelijke gedachte.
Want als je gewend bent je tijd goed te besteden, voelt iets zonder opbrengst al snel als verspilling.
Maar niet alles in een leven hoeft rendement te hebben.
Je hoeft niet beter, rustiger, wijzer of gezonder uit ieder prettig moment te komen.
Soms was het gewoon lekker.
Dat is genoeg.
Misschien voel je schuld zodra jij iets ontvangt
Dat kan heel subtiel zijn.
Iemand maakt eten voor je.
Je denkt meteen dat jij de keuken straks wel doet.
Iemand geeft je een compliment.
Je geeft er direct één terug.
Iemand wil iets voor je regelen.
Je zegt:
“Nee joh, hoeft echt niet.”
Niet omdat je het niet fijn vindt.
Maar omdat ontvangen soms kwetsbaarder is dan geven.
Geven houdt je actief
Je hebt een rol.
Je weet wat je moet doen.
Ontvangen vraagt iets anders.
Je hoeft even niets toe te voegen.
Niet te compenseren.
Niet onmiddellijk terug te geven.
Je laat iets naar jou toe komen.
Dat kan verrassend bloot voelen.
Je hoeft niet alles gelijk te trekken
Als iemand iets liefs voor je doet, hoef je het niet binnen vijf minuten terug te betalen.
Als iemand kookt, mag jij gewoon eten.
Als iemand je masseert, hoef je niet meteen te zeggen:
“Dan doe ik straks jou.”
Misschien wel later.
Maar niet omdat het direct in balans moet.
Plezier kan ook schuldgevoel oproepen
Vooral als er anderen zijn die het druk hebben.
Je zit.
Je partner ruimt iets op.
Je bent een dag weg terwijl thuis van alles doorgaat.
Je boekt iets voor jezelf.
En ineens voelt genieten bijna egoïstisch.
Niet omdat je werkelijk iets verkeerd doet.
Maar omdat jouw plezier zichtbaar ruimte inneemt.
Dat kan lastig zijn als je gewend bent jezelf als laatste mee te tellen
Dan voelt geven normaal.
Zorgen normaal.
Aanpassen normaal.
Maar jij die iets kiest omdat jij het fijn vindt?
Dat kan veel groter voelen dan het werkelijk is.
In waarom je je schuldig voelt als je voor jezelf kiest schreef ik uitgebreider over waarom schuldgevoel niet automatisch betekent dat je een verkeerde keuze maakt.
Je hoeft plezier niet te verdienen
Ook zo’n diep ingebakken idee.
Eerst alles af.
Dan rust.
Eerst hard werken.
Dan iets leuks.
Eerst voor iedereen zorgen.
Dan jij.
Maar wanneer is alles ooit af?
Er komt altijd weer iets.
Dus als plezier alleen mag nadat je volledige leven is afgerond, komt het zelden aan de beurt.
Misschien stel je plezier daarom steeds uit
Na deze week.
Na die deadline.
Als de kinderen groter zijn.
Als het financieel rustiger is.
Als je huis af is.
Als je fitter bent.
Als je minder moe bent.
Maar het leven blijft bewegen.
Er komt niet vanzelf een perfect leeg stuk waarin plezier eindelijk praktisch uitkomt.
Genieten vraagt soms dat iets onaf blijft
Dat vind ik een mooie.
De was kan er morgen ook nog liggen.
Je inbox hoeft niet leeg.
De keuken hoeft niet perfect.
Je kunt op de bank zitten terwijl er ergens in huis nog iets te doen is.
Dat is niet nalatig.
Dat is accepteren dat een huishouden en een leven nooit helemaal klaar zijn.
Sommige vrouwen merken pas in rust hoe gespannen ze zijn
Dat kan genieten ook ingewikkeld maken.
Je gaat eindelijk liggen.
En in plaats van een heerlijk ontspannen gevoel voel je:
onrust.
Een strak lichaam.
Gedachten.
Misschien vermoeidheid.
Dan kun je denken:
Zie je wel, ontspannen werkt niet voor mij.
Maar misschien merk je juist eindelijk wat er al zat.
Rust is niet hetzelfde als onmiddellijk lekker voelen
Dat verschil helpt.
Je kunt tijd voor jezelf nemen en je de eerste twintig minuten opgejaagd voelen.
Dat betekent niet dat je verkeerd bezig bent.
Je hoeft het gevoel ook niet weg te krijgen.
Je kunt gewoon blijven.
Je hoeft plezier niet af te dwingen
Dat is net zo belangrijk.
Als je een bad neemt en het is eigenlijk saai, mag je eruit.
Als je denkt dat dansen je fantastisch zou moeten laten voelen en je hebt er vandaag geen zin in, hoeft het niet.
Plezier is geen opdracht.
Anders wordt het opnieuw iets waar je goed in moet zijn.
“Maar ik zou hiervan moeten genieten”
Dat is misschien wel de snelste manier om plezier kwijt te raken.
Je bent op vakantie.
Mooie plek.
Iedereen zegt hoe heerlijk het is.
En jij voelt weinig.
Dan komt er een tweede laag bovenop:
Wat is er mis met mij?
Misschien niets.
Niet ieder fijn moment raakt je.
Dat hoeft ook niet.
Je lichaam heeft zijn eigen voorkeuren
Wat voor iemand anders ontspannend is, hoeft dat voor jou niet te zijn.
Een spa.
Stilte.
Massage.
Dansen.
Een druk terras.
Alleen zijn.
Samen zijn.
Er bestaat geen universele vorm van genieten.
Het kan helpen om minder te vragen: “Wat hoort fijn te zijn?”
En vaker:
Wat vind ík fijn?
Dat lijkt een klein verschil.
Maar het haalt de beoordeling weg.
Misschien vind jij helemaal niet zoveel aan een wellnessdag.
Maar wel aan koffie in de auto met harde muziek.
Prima.
Plezier hoeft er niet mooi uit te zien
Je kunt genieten van chips in bed.
Van een slechte serie.
Van veel te hard meezingen.
Van een uur doelloos rommelen.
Niet alles hoeft Instagramwaardig.
Dat maakt het vaak juist vrijer.
Sensualiteit kan daarin ook heel gewoon zijn
Een fijne geur.
Je haar wassen.
Schone lakens.
Een zachte broek.
Je voeten insmeren.
Niet om jezelf vrouwelijker of aantrekkelijker te maken.
Gewoon omdat de sensatie prettig is.
Als je sensualiteit vooral associeert met seks of verleiding, lees dan ook wat is sensualiteit eigenlijk als het niet over seks gaat?.
Plezier zit vaak in je zintuigen
Dat maakt het concreet.
Wat ruikt lekker?
Wat voelt zacht?
Welke muziek maakt iets in je los?
Welke smaak vind je heerlijk?
Waar kijkt je oog graag naar?
Je hoeft daar geen betekenis aan te geven.
Soms is plezier gewoon lichamelijke informatie
Net zoals ongemak informatie kan zijn.
Dit voelt fijn.
Meer hoeft het niet te zeggen.
Je hoeft er niet uit af te leiden dat dit je roeping is.
Of dat je meer in je vrouwelijke energie moet zitten.
Sommige dingen zijn gewoon prettig.
Dat mogen we soms veel eenvoudiger houden
Niet ieder prettig gevoel hoeft een oefening in regulatie.
Niet ieder moment van genieten hoeft helend.
Niet ieder verlangen hoeft diep spiritueel te zijn.
Je mag ook iets leuk vinden omdat je het leuk vindt.
Je lichaam hoeft niet altijd een project te zijn
We zijn zo gewend geraakt aan verbeteren.
Sterker worden.
Ontspannen.
Reguleren.
Afvallen.
Helen.
Flexibeler worden.
Maar misschien mag je lichaam ook gewoon de plek zijn waarmee je een ijsje proeft.
Dat klinkt bijna te alledaags
En precies daarom vind ik het belangrijk.
Je woont iedere dag in dit lichaam.
Niet alleen tijdens een retreat.
Niet alleen tijdens yoga.
Niet alleen wanneer je bewust aan jezelf werkt.
Dus juist het gewone telt.
Yoga mag bijvoorbeeld ook gewoon lekker voelen
Niet iedere houding hoeft iets in je los te maken.
Niet iedere les hoeft diep te zijn.
Misschien voelt een stretch gewoon fijn.
Of vind je het heerlijk om na een drukke dag op je mat te liggen.
Dat is genoeg.
Als je merkt dat je van yoga ook snel iets maakt waarin je moet presteren, lees dan waarom yoga geen prestatie hoeft te zijn.
Bewegen hoeft niet altijd sporten te zijn
Misschien wil je je lijf schudden.
Dansen.
Rekken.
Door het huis lopen terwijl je muziek luistert.
Niet voor calorieën.
Niet voor je conditie.
Omdat bewegen prettig is.
Je lichaam is niet alleen een vervoermiddel voor je hoofd.
Plezier kan ook krachtig zijn
We koppelen genieten snel aan zachtheid.
Warm bad.
Kaarsen.
Rustige muziek.
Maar plezier kan ook luid zijn.
Hard lachen.
Springen.
Dansen.
Zweten.
Rijden met de ramen open.
Je hoeft niet klein en sereen te worden om te genieten.
Misschien heb je juist behoefte aan meer levendigheid
Niet nóg meer rust.
Dat kan ook.
Als je leven heel gecontroleerd is geworden, verlang je misschien naar spontaniteit.
Iets onverwachts.
Beweging.
Flirten.
Lachen.
Iets geks doen.
Daar zit ook plezier.
Dat betekent niet dat je een ander leven nodig hebt
Soms heb je simpelweg iets meer speelruimte nodig binnen het leven dat je al hebt.
Een avond zonder plan.
Iets doen wat nergens toe leidt.
Een vriendin bellen en besluiten ergens heen te gaan.
Niet alles vooruit organiseren.
Plezier en controle gaan niet altijd lekker samen
Want plezier kan onverwacht zijn.
Je kunt niet precies plannen wanneer iets je raakt.
Wanneer je de slappe lach krijgt.
Wanneer muziek ineens fantastisch voelt.
Wanneer je zin krijgt ergens heen te gaan.
Je kunt wel ruimte laten waarin dat kan gebeuren.
Een volle agenda laat weinig ruimte voor spontaniteit
Niet omdat een volle agenda slecht is.
Maar letterlijk omdat alles al besloten is.
Als iedere avond gevuld is, kan een plotseling verlangen nergens heen.
Dan denk je:
Dat lijkt me leuk.
En vervolgens:
Over drie weken misschien.
Soms is dat gewoon de realiteit.
Maar misschien hoeft niet ieder gaatje vooraf ingevuld.
Verveling kan daar verrassend behulpzaam in zijn
We vermijden het graag.
Telefoon erbij.
Even iets kijken.
Maar in verveling kan ook de vraag ontstaan:
Waar heb ik eigenlijk zin in?
Niet:
Wat moet ik nu doen?
Dat zijn twee totaal andere vragen.
Je hoeft het antwoord niet meteen te weten
Misschien voel je eerst alleen rusteloosheid.
Dat is oké.
Blijf even.
Je hoeft niet direct iets leuks te verzinnen.
Plezier ontstaat soms pas wanneer er ruimte is om te merken waar je aandacht vanzelf naartoe trekt.
Hetzelfde geldt voor verlangen
Je kunt verlangen niet altijd uit jezelf trekken door harder na te denken.
Soms ontstaat het terwijl je niets aan het zoeken bent.
Iets trekt je.
Je wordt nieuwsgierig.
Je denkt:
Daar heb ik zin in.
Dat is al genoeg.
Neem dat niet onmiddellijk serieus als levensbeslissing
Maar neem het ook niet automatisch níét serieus.
Dat vind ik de nuance.
Je hoeft niet ieder verlangen te volgen.
Maar je hoeft het ook niet meteen weg te lachen.
Je kunt denken:
Interessant. Blijkbaar wil een deel van mij dit.
Plezier kan je helpen jezelf opnieuw te leren kennen
Niet via analyses.
Maar via voorkeur.
Ik hou hiervan.
Hier krijg ik energie van.
Dit vind ik mooi.
Hier wil ik meer van.
Dat zijn allemaal kleine stukjes zelfkennis.
Zeker wanneer je lang vooral naar anderen hebt gekeken
Wat hebben zij nodig?
Waar hebben zij zin in?
Wat komt praktisch uit?
Dan kan je eigen plezier vaag worden.
Niet verdwenen.
Alleen minder vaak geraadpleegd.
Je kunt daar heel klein mee oefenen
Kies iets zonder overleg wanneer dat kan.
Welke thee wil jij?
Welke muziek?
Welke route?
Waar wil jij zitten?
Wat wil jij vanavond eten?
Niet iedere keuze hoeft democratisch te zijn.
Merk ook op wanneer je onmiddellijk denkt aan iemand anders
Maar hij houdt daar niet van.
De kinderen willen liever…
Mijn vriendin vindt dat saai.
Soms is dat relevant.
Soms nog helemaal niet.
Je mag eerst weten wat jij wilt voordat je gaat onderhandelen.
Plezier betekent niet dat jij altijd voor moet gaan
Dat zou weer het andere uiterste zijn.
Relaties vragen geven en nemen.
Soms doe je iets voor een ander waar jij zelf weinig aan vindt.
Prima.
Maar als jouw voorkeur nooit meetelt, wordt plezier wel erg afhankelijk van wat toevallig overblijft.
Maak daar dus bewust een beetje plek voor
Niet pas wanneer iedereen tevreden is.
Ook tussendoor.
Een halfuur.
Een avond.
Een keuze.
Iets kleins.
Het hoeft niet groots om echt te zijn.
En verwacht niet dat het meteen natuurlijk voelt
Misschien ga je eerst op de bank zitten en voel je vooral onrust.
Misschien boek je iets voor jezelf en voel je schuld.
Misschien krijg je een massage en denk je de eerste tien minuten aan je boodschappenlijst.
Dat is niet mislukt.
Je hoeft genieten niet perfect te kunnen.
Je mag leren langer bij iets fijns te blijven
Niet omdat je jezelf moet trainen.
Maar omdat we vaak heel snel verder gaan.
De zon voelt fijn.
En je staat alweer op.
Het eten is lekker.
Maar je kijkt alweer op je telefoon.
Iemand houdt je vast.
En je hoofd denkt aan morgen.
Misschien kun je af en toe simpelweg iets langer blijven.
Tien seconden langer
Dat kan genoeg zijn.
Een fijne aanraking.
Een mooie geur.
Je ogen dicht in de zon.
Je hoeft niet meteen een half uur diep aanwezig te zijn.
Tien seconden.
Voelen.
Klaar.
Plezier hoeft niet groot te zijn om invloed te hebben
Niet in de zin dat het al je problemen oplost.
Maar het verandert wel de verhouding.
Je lichaam is dan niet alleen de plek waar je spanning, vermoeidheid en grenzen opmerkt.
Ook de plek waar iets fijn kan zijn.
Dat verdient net zoveel aandacht.
Misschien is dat uiteindelijk het belangrijkste
Dat je jezelf niet alleen leert kennen via wat pijn doet.
Niet alleen via wat je niet meer wilt.
Ook via wat je laat glimlachen.
Waar je van ontspant.
Waar je van gaat leven.
Waarvan je denkt:
Ja. Dit.
Een kleine oefening voor vandaag
Niet omdat je iets hoeft te bereiken.
Vraag jezelf één keer:
Wat zou nu gewoon fijn zijn?
Niet wat gezond is.
Niet wat nuttig is.
Niet wat verstandig is.
Wat zou fijn zijn?
Misschien is het antwoord koffie.
Buiten lopen.
Douchen.
Tien minuten alleen.
Muziek.
Niets.
Doe het als het kan.
En als het niet kan, heb je in ieder geval even geluisterd.
Ook dat telt.
Mindpiece Retreat
Plezier krijgt tijdens het Mindpiece Retreat bewust een plek naast vertragen en verdiepen.
Niet drie dagen lang bezig zijn met wat er allemaal geheeld, opgelost of begrepen moet worden.
Er mag ook gegeten worden.
Gelachen.
Gerust.
Bewogen.
Gedanst.
Genoten.
Tijdens het weekend zijn er onder andere Yin Yoga, verbonden ademhaling, Womb Healing, Slow Flow en Sensual Dance.
Maar er zijn ook momenten waarop er niets van je hoeft.
Waarop iemand anders het eten maakt.
Waarop je niet degene bent die alles organiseert.
En waarop je misschien weer merkt hoe het voelt wanneer jij iets alleen maar hoeft te ontvangen.
Het Mindpiece Retreat vindt plaats van 16 t/m 18 oktober 2026 bij De Wierschuur in Hippolytushoef.
→ Bekijk het Mindpiece Retreat als je verlangt naar drie dagen waarin niet alles nuttig hoeft te zijn en genieten ook gewoon onderdeel mag zijn van het weekend.
