We kunnen uren over onszelf nadenken.
Waarom reageerde ik zo?
Waar komt dit patroon vandaan?
Waarom voel ik spanning?
Wat moet ik anders doen?
Wat zegt dit over mij?
En ergens voelt dat ook productief.
Je bent bezig met jezelf.
Je probeert jezelf te begrijpen.
Maar begrijpen is niet hetzelfde als voelen.
Dat klinkt misschien simpel.
In de praktijk is het voor veel mensen juist verrassend moeilijk.
Je hoofd heeft woorden
Je lichaam niet.
Dat is waarschijnlijk één van de grootste verschillen.
Je hoofd kan uitleggen.
Analyseren.
Verklaren.
Verbanden leggen.
Je lichaam communiceert veel eenvoudiger.
Spanning.
Warmte.
Zwaarte.
Rust.
Onrust.
Vermoeidheid.
Plezier.
Een snellere adem.
Een diepe zucht.
Dat is veel minder netjes.
En daardoor gaan we vaak sneller terug naar denken.
Denken geeft houvast
Als je iets kunt uitleggen, voelt het overzichtelijker.
Je weet wat er aan de hand is.
Je kunt er een verhaal van maken.
Misschien zelfs een oplossing.
Voelen is minder voorspelbaar.
Je merkt iets in je buik.
Maar wat betekent het?
Geen idee.
Je voelt weerstand.
Is dat een grens?
Angst?
Moeheid?
Ook geen idee.
Dat kan ongemakkelijk zijn.
Dus ga je analyseren
Waarom voel ik dit?
Waar komt het vandaan?
Is dit intuïtie?
Is dit stress?
Heeft dit met vroeger te maken?
Voor je het weet zit je weer helemaal in je hoofd.
Niet omdat je iets verkeerd doet.
Maar omdat denken vertrouwd terrein is.
Je lichaam hoeft niet altijd begrepen te worden
Dat vind ik een belangrijke.
Je kunt ook beginnen met:
Ik voel spanning in mijn buik.
Punt.
Nog geen verklaring.
Geen conclusie.
Geen boodschap.
Gewoon een sensatie.
Dat alleen al is lichaamsbewustzijn.
We maken voelen soms veel te groot
Alsof je meteen toegang moet krijgen tot diepe emoties.
Je baarmoederwijsheid.
Je intuïtie.
Oude opgeslagen stukken.
Maar lichaam voelen kan veel eenvoudiger.
Je voeten op de grond.
Je rug tegen een stoel.
Je adem in je borst.
Warmte in je handen.
Dat is ook voelen.
Begin daarom niet bij “wat voel ik emotioneel?”
Dat kan een lastige vraag zijn.
Begin lichamelijk.
Heb ik het warm?
Koud?
Honger?
Ben ik moe?
Waar voel ik spanning?
Waar voelt iets prettig?
Dat zijn concrete ingangen.
Misschien voel je vooral niets
Ook dat kan.
Je doet een oefening en denkt:
Ik voel echt helemaal niks.
Prima.
Je hoeft daar niet meteen een probleem van te maken.
Niet voelen is ook informatie.
Misschien ben je afgeleid.
Moe.
Overprikkeld.
Of gewoon niet gewend om je aandacht naar je lichaam te brengen.
Contact groeit vaak door herhaling
Niet door harder je best te doen.
Hoe meer je probeert iets te voelen, hoe meer spanning je soms creëert.
Beter is:
even aandacht.
Dan weer verder.
Later opnieuw.
Lichaamscontact hoeft niet voortdurend.
Yoga kan helpen omdat je iets concreets voelt
Een houding.
Rek.
Kracht.
Balans.
Je adem.
Je hoeft niet te zoeken naar een emotie.
Je lichaam doet iets.
En jij merkt dat op.
Dat maakt yoga voor veel mensen toegankelijker dan stilzitten en proberen te voelen.
Lees ook hoe krijg je weer meer contact met je lichaam? als je meer praktische ingangen wilt.
Slow Flow geeft je beweging om bij te blijven
Je beweegt rustig.
Niet meteen door naar de volgende houding.
Daardoor krijg je tijd om te merken:
waar draag ik gewicht?
Wat doet mijn adem?
Hoe voelt deze overgang?
Je aandacht is minder vrij om eindeloos af te dwalen.
Je lichaam vraagt vanzelf iets terug.
Yin Yoga doet bijna het tegenovergestelde
Daar blijf je langer.
En juist dan kan denken weer harder worden.
Dat is niet verkeerd.
Je merkt gewoon:
Mijn hoofd wil hier iets van maken.
Je hoeft dat niet te stoppen.
Je kunt telkens weer terug naar één concrete sensatie.
Druk.
Warmte.
Rek.
Adem.
Meer over rustige yoga lees je in Wat gebeurt er in je lichaam tijdens Yin Yoga?.
Ademwerk kan je lichaam ook duidelijker maken
Bij verbonden ademhaling blijft je aandacht langere tijd bij de adem.
Dat kan lichamelijke sensaties versterken.
Sommige mensen merken tintelingen.
Warmte.
Spanning.
Emoties.
Anderen weinig.
Er bestaat geen juiste ervaring.
Als je daar meer over wilt weten, lees dan wat is verbonden ademhaling en hoe werkt het?.
Je hoeft een lichamelijke reactie niet groot te maken
Dit vind ik belangrijk.
Niet iedere tinteling is een doorbraak.
Niet iedere traan betekent dat je iets diep hebt losgelaten.
Niet iedere spanning heeft een emotioneel verhaal.
Je lichaam is ook gewoon een fysiek lichaam.
Dat nuchtere stuk mag naast het voelen bestaan.
Lichaamsbewustzijn is geen waarheidsmachine
Je voelt iets.
Dat betekent niet automatisch dat het de juiste keuze aangeeft.
Angst voelt ook lichamelijk.
Stress ook.
Verliefdheid ook.
Oude patronen ook.
Je lichaam geeft informatie.
Je verstand blijft ook waardevol.
Je hoeft dus niet te kiezen tussen hoofd en lichaam
Dat is een valse tegenstelling.
Je hoofd kan analyseren.
Je lichaam kan signaleren.
Je gevoel kan reageren.
Je kunt ze naast elkaar gebruiken.
Misschien voel je weerstand.
Dan kun je vragen:
Wat gebeurt hier?
En daarna ook praktisch kijken wat logisch is.
Soms weet je lichaam eerder dat iets te veel is
Dat kan.
Je merkt dat je adem verandert.
Je schouders aanspannen.
Je sneller geïrriteerd bent.
Terwijl je hoofd nog zegt:
Het gaat wel.
Daarom schreef ik ook waarom je lichaam soms eerder weet dat het te veel is dan jij.
Maar soms zit je hoofd juist goed
Je bent zenuwachtig voor iets nieuws.
Je lichaam voelt spanning.
Je hoofd weet:
Dit is spannend, maar ik wil het wel.
Dan hoef je niet te stoppen omdat je lichaam spanning geeft.
Voelen betekent niet dat ongemak altijd vermeden moet worden.
Dat onderscheid groeit langzaam
Je leert jezelf kennen.
Dit soort spanning herken ik als angst voor iets nieuws.
Deze vermoeidheid betekent dat ik rust nodig heb.
Deze onrust komt vaak als mijn agenda te vol is.
Deze energie voel ik wanneer ik ergens echt zin in heb.
Dat leer je niet uit één oefening.
Je leert het door vaker aandacht te geven.
Je lichaam spreekt ook via plezier
Dat vergeten we vaak.
Lichaamsbewustzijn gaat veel over spanning en grenzen.
Maar misschien is plezier minstens zo belangrijk.
Waar ontspant je lichaam?
Waar wil je meer van?
Wat voelt lekker?
Welke beweging?
Muziek?
Aanraking?
Warmte?
Daar zit óók informatie.
Sensualiteit kan daarom een mooie ingang zijn
Niet per se seksueel.
Sensualiteit als zintuiglijk leven.
Voelen hoe warm water op je huid valt.
Muziek door je lichaam laten bewegen.
Iets werkelijk proeven.
Je lichaam niet alleen gebruiken, maar ook ervaren.
Dat is vaak een zachtere manier om contact terug te krijgen.
Je hoeft niet eerst een goede relatie met je lichaam te hebben
Dat is ook zo’n idee.
Misschien vind je je lichaam ingewikkeld.
Heb je er kritiek op.
Voel je je er niet altijd thuis in.
Je hoeft daar niet eerst doorheen voordat je lichaamsbewustzijn kunt oefenen.
Je kunt beginnen met neutrale waarneming.
Mijn voeten voelen warm.
Mijn rug raakt de stoel.
Mijn adem beweegt.
Geen oordeel nodig.
Neutraal voelen kan juist bevrijdend zijn
Niet mooi.
Niet lelijk.
Niet goed.
Niet slecht.
Gewoon:
dit is mijn lichaam op dit moment.
Dat haalt soms veel druk weg.
Je hoeft geen liefde voor ieder lichaamsdeel te voelen.
Aanwezigheid is al genoeg.
Je lichaam is geen project
Dat wil ik blijven benadrukken.
Niet iets wat volledig gereguleerd moet worden.
Niet iets wat altijd ontspannen hoort te zijn.
Niet iets wat je perfect moet kunnen lezen.
Sommige dagen voel je veel.
Andere weinig.
Dat hoort erbij.
Het doel is niet om altijd in je lichaam te zijn
Je hebt ook je hoofd nodig.
Je moet werken.
Plannen.
Rijden.
Rekenen.
Praten.
Je hoeft niet voortdurend je innerlijke sensaties te observeren.
Het gaat om kunnen terugkeren.
Af en toe.
Een minuut kan genoeg zijn
Je zit achter je laptop.
Voeten op de grond.
Uitademen.
Schouders voelen.
Klaar.
Geen complete oefening.
Geen meditatie.
Gewoon even merken dat je een lichaam hebt.
Je kunt dat koppelen aan gewone momenten
Onder de douche.
Voor je de auto uitstapt.
Wanneer je koffie maakt.
Na een telefoongesprek.
Voordat je gaat slapen.
Hoe kleiner je het maakt, hoe makkelijker het wordt om het werkelijk te doen.
En soms heb je langer nodig
Een yogales.
Een wandeling.
Een ademsessie.
Een dag zonder veel input.
Omdat je aandacht al zo lang vooral naar buiten staat dat het even duurt voordat je weer iets van binnen merkt.
Dat is niet erg.
Je hoeft voelen niet te forceren
Misschien is dat uiteindelijk de belangrijkste zin.
Want hoe harder je probeert:
Ik moet meer voelen
hoe meer voelen weer een taak wordt.
Laat het kleiner.
Nieuwsgieriger.
Wat merk ik nu?
Meer niet.
Misschien komt het contact vanzelf terug
Niet als één groot moment.
Maar in kleine stukjes.
Je merkt eerder dat je moe bent.
Dat iets fijn voelt.
Dat je behoefte hebt aan alleen zijn.
Dat je sneller ademt.
Dat je ineens zin hebt om te bewegen.
Je lichaam wordt langzaam weer onderdeel van het gesprek.
En misschien is dat genoeg
Je hoeft niet iedere sensatie te begrijpen.
Niet ieder gevoel te analyseren.
Niet altijd te weten wat je lichaam je wil vertellen.
Soms is contact simpelweg:
Ik voel dit.
En daar even bij blijven.
Niet om iets op te lossen.
Maar omdat jij niet alleen een hoofd bent dat een lichaam met zich meedraagt.
Je leeft erin.
The Return Method™
Binnen The Return Method™ werken we daarom niet alleen met inzicht.
Je kunt je patronen heel goed begrijpen en toch merken dat je lichaam steeds dezelfde oude beweging maakt.
Doorgaan.
Aanpassen.
Inhouden.
Afstemmen.
Jezelf verlaten.
Daarom werken we ook via het lichaam, regulatie, womb wisdom, sensualiteit, oude overlevingsdelen en relaties.
Niet om je lichaam tot een nieuwe bron van antwoorden te maken die je perfect moet leren lezen.
Maar om weer meer ruimte te creëren voor ervaren.
Voor voelen vóórdat je analyseert.
Voor merken wat prettig is.
Wat genoeg is.
Wat je wilt.
En wat je niet meer automatisch hoeft te dragen.
→ Ontdek The Return Method™ en maak de beweging van jezelf alleen begrijpen naar jezelf ook weer ervaren.
