“Ik heb gewoon geen tijd voor mezelf.”

Misschien zeg je het regelmatig.

En waarschijnlijk voelt het ook echt zo.

Je agenda zit vol.

Werk.

Kinderen misschien.

Een huishouden.

Sport.

Afspraken.

Familie.

Vrienden.

Boodschappen.

Dingen die geregeld moeten worden.

En als er ergens onverwacht een uurtje vrijkomt?

Dan is er altijd wel iets wat je nog kunt doen.

Dus ja.

Waar zou die tijd voor jezelf vandaan moeten komen?

Maar misschien is er nog een andere vraag.

Niet:

hoe krijg ik meer tijd?

Maar:

waarom is mijn tijd voor mezelf altijd het eerste wat verdwijnt?

Want misschien heb je niet per se geen tijd voor jezelf.

Misschien krijgt iedereen simpelweg eerder een plek in je agenda dan jij.

Waarom heb ik geen tijd voor mezelf?

Soms is het antwoord heel praktisch.

Je hebt daadwerkelijk veel verantwoordelijkheden.

Misschien heb je jonge kinderen.

Mantelzorg.

Een drukke baan.

Een eigen bedrijf.

Of zit je tijdelijk in een levensfase waarin er simpelweg ontzettend veel tegelijk gebeurt.

Dan hoeven we niet te doen alsof je met een betere ochtendroutine ineens zeeën van tijd kunt creëren.

Maar vaak speelt er daarnaast nog iets anders.

Tijd voor jezelf heeft zelden een deadline.

Niemand belt wanneer je je wandeling overslaat.

Niemand stuurt een herinnering omdat je al drie weken geen boek hebt gelezen.

Niemand vraagt waarom je die yogales alweer hebt afgezegd.

Daardoor is jouw tijd heel makkelijk beschikbaar voor iets anders.

Alles lijkt belangrijker dan jij

Niet omdat jij jezelf onbelangrijk vindt.

Maar omdat andere dingen urgenter voelen.

Een werkdeadline moet gehaald.

Je kind moet opgehaald.

De boodschappen moeten gedaan.

Je vriendin wacht op antwoord.

De was moet uit de machine.

Die dingen hebben een duidelijk gevolg wanneer je ze niet doet.

Een uur voor jezelf overslaan?

Daar gebeurt vandaag weinig door.

Dus doe je dat.

En morgen misschien opnieuw.

En volgende week weer.

Totdat je ineens beseft dat je eigenlijk al maanden nauwelijks iets doet wat alleen voor jou is.

Je bent misschien gewend geraakt aan de restjes

Tijd voor jezelf wordt vaak gepland met wat er overblijft.

Als ik zaterdagmiddag niets heb…

Als de kinderen op bed liggen…

Als ik klaar ben met werken…

Als het huis opgeruimd is…

Als ik deze deadline heb gehaald…

Als iedereen voorzien is…

dan ben ik aan de beurt.

Maar er blijft lang niet altijd iets over.

Niet qua tijd.

En vaak ook niet qua energie.

“Maar ik kan toch niet zomaar alles laten vallen?”

Nee.

En dat hoeft ook niet.

Meer tijd voor jezelf betekent niet dat je vanaf morgen je verantwoordelijkheden negeert en drie dagen in een spa gaat zitten.

Het hoeft niet extreem.

Misschien begint het veel kleiner.

Met erkennen dat tijd voor jezelf óók een geldige bestemming van je tijd is.

Niet alleen iets wat je krijgt als al het andere gedaan is.

Waarom vrije tijd zo makkelijk verandert in klusjestijd

Stel dat je zaterdag van 10.00 tot 13.00 uur niets hebt.

Heerlijk.

Drie uur voor jezelf.

Maar dan denk je:

Ik kan eigenlijk mooi even boodschappen doen.

En nu je toch onderweg bent, kun je dat pakketje terugbrengen.

Thuis zet je een was aan.

Je ruimt de keuken op.

En om 13.00 uur denk je:

Nou ja, in ieder geval is dat allemaal gedaan.

Dat voelt misschien prettig.

Maar je had geen drie uur voor jezelf.

Je had drie uur om achterstallige taken af te werken.

Dat is iets anders.

Huishouden is niet automatisch me time

Natuurlijk kan koken ontspannend zijn.

Of tuinieren.

Opruimen zelfs.

Als jij daar oprecht plezier aan beleeft, prima.

Maar wees eerlijk tegen jezelf.

Doe je dit omdat je er zin in hebt?

Of omdat je vindt dat het moet gebeuren?

Een huis schoonmaken terwijl iedereen weg is, is nog steeds een huis schoonmaken.

Alleen omdat niemand je ondertussen stoort, maakt het niet automatisch zelfzorg.

Scrollen is ook niet altijd tijd voor jezelf

Je hebt eindelijk een halfuur.

Dus je pakt je telefoon.

Even zitten.

Even niets.

Dertig minuten later heb je gezien:

waar iemand op vakantie is;

wat iemand heeft gekocht;

wat er in het nieuws gebeurt;

wat je zou moeten eten;

hoe je beter kunt slapen;

welke kleding nu trendy is;

en vijf video’s van mensen die hun perfecte ochtendroutine laten zien.

Je hebt niet gewerkt.

Maar heeft je aandacht ook rust gekregen?

Soms wel.

Soms totaal niet.

Het verschil merk je meestal aan hoe je je daarna voelt.

Waarom zeggen we zo makkelijk ja?

Wil je helpen?

Ja hoor.

Kun je die dag?

Ik kijk even.

Wil je dit nog doen?

Komt goed.

Kunnen we daar afspreken?

Ja.

Misschien ben je iemand die graag helpt.

Die flexibel is.

Die rekening houdt met anderen.

Daar is niets mis mee.

Maar iedere ja neemt ergens tijd in.

En als jouw eigen plannen het makkelijkst verschuiven, betaal jij uiteindelijk vaak voor al die flexibiliteit.

Tijd voor jezelf begint soms met nee zeggen

Niet tegen alles.

Niet boos.

Niet dramatisch.

Gewoon af en toe:

“Dat lukt me niet.”

“Ik kan die dag niet.”

“Deze avond houd ik vrij.”

“Ik kom later bij je terug.”

Een nee tegen iets anders kan ruimte creëren voor een ja tegen jezelf.

En nee, die vrijgekomen ruimte hoeft vervolgens niet onmiddellijk gevuld te worden met een andere nuttige taak.

Waarom voelt tijd voor jezelf soms egoïstisch?

Omdat jij iets kiest waar niet direct iemand anders van profiteert.

Een uur yoga.

Een massage.

Alleen lunchen.

Een dagretreat.

Je doet het voor jezelf.

En misschien voelt dat onwennig.

Zeker wanneer je gewend bent om vooral nuttig te zijn.

Maar niet alles wat je doet hoeft een dienst aan iemand anders te zijn.

Je mag ook ergens geld, tijd en aandacht aan besteden omdat jíj het fijn vindt.

“Maar mijn gezin heeft me nodig”

Waarschijnlijk wel.

Maar is dat iedere minuut van iedere vrije dag?

Dat is een andere vraag.

Wanneer jij een dag weg bent, moeten er misschien dingen worden overgenomen.

Iemand anders maakt eten.

Brengt de kinderen.

Regelt iets.

Misschien gaat het niet precies zoals jij het zou doen.

Dat kan ongemakkelijk zijn.

Maar het betekent niet automatisch dat het zonder jou niet kan.

Soms zijn we zo gewend om degene te zijn die alles regelt dat we niet meer onderzoeken wat er gebeurt wanneer we een stukje loslaten.

De mentale lijst stopt niet wanneer je de deur uitgaat

Je kunt fysiek tijd voor jezelf hebben en in gedachten nog steeds thuis zijn.

Heeft iedereen eten?

Hoe laat moet ik terug?

Heb ik dat klaargelegd?

Moet ik nog even appen?

Misschien helpt het daarom om dingen vooraf goed over te dragen.

En daarna ook werkelijk te proberen ze daar te laten.

Niet iedere twintig minuten controleren of alles nog goed gaat.

Je bent een paar uur weg.

De wereld mag even zonder jouw toezicht doordraaien.

Hoe maak je tijd voor jezelf als je agenda vol zit?

Begin niet met de vraag:

Waar heb ik nog een gaatje?

Pak je agenda erbij en kijk een paar weken vooruit.

Waar wil jij tijd voor jezelf reserveren?

Misschien een avond.

Een ochtend.

Of een volledige dag.

Zet die tijd erin voordat er iets anders komt.

Dat klinkt bijna te eenvoudig.

Maar er zit een belangrijk verschil in.

Je plant jezelf niet rondom de rest.

Je plant de rest óók rondom jezelf.

Behandel de afspraak met jezelf als een echte afspraak

Stel dat je zaterdag een massage hebt geboekt en betaald.

Dan is de kans groot dat je gaat.

Maar als er alleen in je hoofd stond:

Misschien ga ik zaterdagmiddag even wandelen,

dan is dat veel makkelijker te schrappen.

Maak je tijd daarom concreet.

Zet hem in je agenda.

Boek die yogales.

Spreek met jezelf af waar je naartoe gaat.

Koop dat museumkaartje.

Reserveer dat retreat.

Hoe concreter het moment, hoe kleiner de kans dat het verdwijnt.

Begin met één vast moment per week

Je hoeft niet meteen een hele dag vrij te maken.

Begin bijvoorbeeld met één avond.

Of een uur op zondagochtend.

Maak dat jouw moment.

Niet:

“Als er niets anders is.”

Maar:

“Dan kan ik niet, want ik heb al iets.”

Je hoeft niet eens uit te leggen dat die afspraak met jezelf is.

Maar soms wil je méér dan een uurtje

En dat mag.

Misschien merk je dat losse uurtjes prettig zijn, maar dat je nog steeds voortdurend naar de klok kijkt.

Om 14.00 uur moet je weer thuis zijn.

Om 16.00 uur begint het volgende.

Om 17.30 uur eten.

Dan kan een hele dag anders voelen.

Niet omdat je acht uur nodig hebt om tot rust te komen.

Maar omdat je tijd hebt om eerst nog níét ontspannen te zijn.

Je hoeft niet efficiënt te ontspannen.

Een dag voor jezelf vraagt dat je hem beschermt

Dit is misschien het moeilijkste.

Je hebt een dag vrijgemaakt.

En dan komt er iets tussendoor.

Kun jij toch even…

We zouden eigenlijk…

Het zou handig zijn als…

En je eerste reactie is misschien:

Ja hoor.

Maar stel jezelf eerst een andere vraag.

Zou ik mijn afspraak met iemand anders hiervoor ook afzeggen?

Als het antwoord nee is, waarom annuleer je de afspraak met jezelf dan wel?

Wat kun je doen tijdens tijd voor jezelf?

Dat hangt af van wat jij nodig hebt.

Misschien wil je rust.

Dan kun je wandelen, lezen, naar de sauna of een rustige yogales volgen.

Misschien wil je juist bewegen.

Dansen.

Sporten.

Yoga.

Fietsen.

Misschien wil je iets nieuws ervaren.

Een workshop.

Ademwerk.

Een retreat.

Of misschien wil je werkelijk helemaal niets.

Het hoeft niet nuttig.

Het hoeft nergens toe te leiden.

Wat als ik niet eens weet waar ik zin in heb?

Dat kan gebeuren wanneer je lang vooral hebt gekeken naar wat nodig was.

De vraag:

Waar heb jij zin in?

kan dan verrassend moeilijk zijn.

Begin klein.

Waar word je nieuwsgierig van?

Wat zie je voorbijkomen waarbij je denkt:

Dat lijkt me eigenlijk wel lekker.

Waar had je vroeger plezier in?

Waarvan denk je steeds:

Dat zou ik ooit nog eens willen doen.

Je hoeft niet onmiddellijk je diepste verlangen te vinden.

Nieuwsgierigheid is genoeg.

Je hoeft je tijd voor jezelf niet alleen door te brengen

Dit klinkt misschien tegenstrijdig.

Maar tijd voor jezelf kan ook in een groep plaatsvinden.

Denk aan yoga.

Een workshop.

Een retreat.

Je bent samen met andere mensen, maar je bent niet verantwoordelijk voor hen.

Je hoeft niemand te vermaken.

Je hoeft de planning niet te bewaken.

Je hoeft het eten niet te regelen.

Dat kan juist enorm als tijd voor jezelf voelen.

Waarom een dagretreat prettig kan zijn als je nooit tijd voor jezelf maakt

Omdat je niet alleen de tijd reserveert.

Je stapt ook uit je gewone omgeving.

Thuis is er altijd iets.

Op een andere locatie kun je die vaatwasser simpelweg niet uitruimen.

Je kunt die kast niet opruimen.

Je kunt niet ‘even snel’ een was aanzetten.

En tijdens een georganiseerde retreatdag hoef je ook niet te bedenken hoe je de uren gaat invullen.

Dat wordt voor je gedaan.

Een dag waarop je niet degene bent die alles regelt

Misschien is dát waar je werkelijk naar verlangt.

Niet per se naar stilte.

Niet naar acht uur meditatie.

Niet naar een complete levensverandering.

Gewoon een dag waarop jij niet de manager bent.

Je hoeft niet te bedenken:

Wat eten we?

Hoe laat gaan we?

Wat doen we hierna?

Heeft iedereen het naar zijn zin?

Is alles geregeld?

Je mag aankomen.

En aansluiten.

“Maar ik ken daar niemand”

Dat kan juist een voordeel zijn.

Je hoeft niemand mee te nemen om tijd voor jezelf te mogen hebben.

Veel vrouwen komen alleen naar een dagretreat.

Je ontmoet elkaar daar.

Er is een programma, dus je hoeft niet zelf een gesprek met een groep onbekenden op gang te brengen.

En je hoeft ook niet de hele dag sociaal te zijn.

Je mag contact maken.

Maar je mag ook gewoon even bij jezelf blijven.

Je hoeft geen ervaring te hebben

Tijd voor jezelf hoeft geen nieuw project te worden waarvoor je eerst vaardigheden moet ontwikkelen.

Je hoeft niet goed te zijn in yoga.

Niet ervaren in meditatie.

Niet bekend met ademwerk.

Je hoeft zelfs niet goed te zijn in ontspannen.

Je mag komen zoals je bent.

Ook als je hoofd de eerste twee uur nog steeds bezig is met alles wat thuis gebeurt.

Geen tijd voor mezelf of geen ruimte voor mezelf?

Misschien is dat uiteindelijk de interessantere vraag.

Want tijd is niet altijd het enige probleem.

Misschien is je agenda inderdaad vol.

Maar misschien ben je ook gewend geraakt aan het idee dat jouw tijd flexibel is.

Dat jouw rust kan wachten.

Dat jouw afspraak kan worden verplaatst.

Dat jouw behoefte minder dringend is.

En dat kun je stap voor stap veranderen.

Niet door ineens je hele leven om te gooien.

Maar door jezelf daadwerkelijk mee te nemen wanneer je bepaalt waar jouw tijd naartoe gaat.

Tijd voor jezelf tijdens een One Day Retreat van Mindpiece

Tijdens de One Day Retreats van Mindpiece hoef jij een dag lang niet degene te zijn die alles regelt.

Je komt samen met een kleine groep vrouwen.

Er is yoga.

Ademwerk.

Meditatie en lichaamsgerichte verdieping.

Lekker eten.

Momenten samen.

En ruimte voor jezelf.

Je hoeft niemand mee te nemen.

Je hoeft geen ervaring te hebben.

Je hoeft niet eerst volledig uitgeput te zijn.

En je hoeft ook niet uit te leggen waarom jij deze dag ‘nodig’ hebt.

Misschien wil je gewoon eens ervaren hoe het is wanneer jouw tijd niet uit de restjes van de week bestaat.

Wacht niet tot er tijd overblijft

Want misschien blijft er niets over.

Niet deze week.

Niet volgende week.

Misschien komt er na die drukke maand gewoon weer een nieuwe drukke maand.

Er zullen altijd mensen zijn van wie je houdt.

Werk dat aandacht vraagt.

Een huishouden.

Afspraken.

Dingen die je belangrijk vindt.

Je hoeft daar niet vanaf.

Je mag jezelf er alleen tussen zetten.

Niet helemaal onderaan.

Niet wanneer alles klaar is.

Niet wanneer iedereen tevreden is.

Gewoon ergens midden tussen alles wat belangrijk is.

Want misschien heb je niet méér tijd nodig.

Misschien mag een klein deel van de tijd die er al is eindelijk ook van jou zijn.

Denk je vaak: “Ik heb geen tijd voor mezelf”, maar verlang je wel naar een dag waarop je nergens verantwoordelijk voor hoeft te zijn? Bekijk dan de komende One Day Retreats van Mindpiece en zet jezelf eens als eerste in je agenda.