Misschien ben je jezelf niet kwijt.
Misschien ben je alleen heel lang met alles behalve jezelf bezig geweest.
Met wat er moet gebeuren.
Wie iets van je nodig heeft.
Hoe laat je ergens moet zijn.
Wat verstandig is.
Wat handig is.
Wat van je verwacht wordt.
Je leven loopt.
Je functioneert.
Je doet wat nodig is.
En ergens tussendoor ontstaat een vreemd gevoel:
Waar ben ík eigenlijk gebleven?
Dichter bij jezelf komen klinkt groter dan het is
Alsof er ergens diep vanbinnen een ware versie van jou verstopt zit die je moet terugvinden.
Dat geloof ik niet zo.
Je hoeft niet jarenlang te graven tot je eindelijk ontdekt wie je werkelijk bent.
Misschien begint dichter bij jezelf komen veel eenvoudiger.
Met opmerken.
Wat voel ik?
Waar heb ik behoefte aan?
Wat wil ik?
Wat wil ik niet?
Waar word ik blij van?
Wat kost me steeds meer dan ik wil toegeven?
Dat zijn geen spectaculaire vragen
Maar hoe vaak stel je ze werkelijk?
Niet als journalingvraag.
Niet omdat je aan jezelf moet werken.
Gewoon midden in je dagelijks leven.
Veel vrouwen weten heel goed wat iedereen nodig heeft
Je weet dat je kind moe is.
Dat je partner een drukke week heeft.
Dat je collega gespannen is.
Dat je vriendin eigenlijk niet lekker in haar vel zit.
Je merkt sfeer op.
Gezichten.
Stemmen.
Kleine veranderingen.
Maar wanneer iemand vraagt wat jíj nodig hebt?
Dan wordt het ineens lastiger.
Geen idee.
Even rust denk ik.
Vakantie.
Of:
Het gaat wel hoor.
Misschien ben je niet slecht in voelen
Misschien is je aandacht vooral heel goed getraind op buiten jezelf.
Dat is iets anders.
Jezelf terugvinden begint dan niet met méér voelen
Maar met je aandacht af en toe terugbrengen.
Van:
Wat gebeurt daar?
naar:
Wat gebeurt hier?
Je kunt jezelf kwijtraken zonder dat er iets dramatisch gebeurt
Dat is belangrijk.
Er hoeft geen burn-out te zijn.
Geen relatiecrisis.
Geen grote gebeurtenis.
Het kan langzaam gaan.
Iedere keer een klein beetje
Je zegt ja terwijl je liever nee wilde zeggen.
Niet erg.
Je kiest het restaurant dat de ander leuk vindt.
Prima.
Je stelt iets voor jezelf nog een week uit.
Kan gebeuren.
Je neemt toch die extra taak op je.
Vooruit.
Geen van die momenten verandert je leven
Maar honderd van zulke momenten bij elkaar?
Dan kan er afstand ontstaan.
Niet omdat je ineens iemand anders bent geworden.
Maar omdat jouw eigen voorkeur steeds minder vaak onderdeel was van de beslissing.
Jezelf kwijtraken gebeurt vaak in kleine keuzes
En misschien kom je daarom ook via kleine keuzes weer dichter bij jezelf.
Niet door je hele leven om te gooien.
Begin met voorkeur
Dat klinkt bijna kinderlijk eenvoudig.
Wat wil jij?
Niet wat verstandig is
Niet wat praktisch is.
Niet wat iedereen leuk vindt.
Eerst alleen:
Wat zou ik kiezen als ik alleen naar mijn eigen voorkeur keek?
Dat betekent niet dat je die keuze altijd moet maken
Andere mensen bestaan ook.
Verantwoordelijkheden bestaan.
Geld bestaat.
Tijd bestaat.
Maar er zit een belangrijk verschil tussen:
Ik weet wat ik wil en kies bewust iets anders.
en:
Ik heb mezelf niet eens gevraagd wat ik wil.
In dat tweede geval verdwijn je langzaam uit je eigen beslissingen
En dat kan jarenlang heel normaal voelen.
Begin daarom klein
Welke koffie wil je?
Waar wil je zitten?
Wil je vanavond mee?
Heb je zin om te praten?
Wil je wandelen of juist thuisblijven?
Niet alles hoeft een diepe intuïtieve boodschap te worden
Soms wil je gewoon pasta.
Prima.
Hoe vaker je kleine voorkeuren serieus neemt, hoe makkelijker grotere vragen soms worden
Want jezelf kennen ontstaat niet alleen tijdens grote levensbeslissingen.
Het ontstaat dagelijks.
In hoe weet je wat jij écht wilt? schreef ik al dat weten wat je wilt niet betekent dat er altijd een helder antwoord klaarstaat.
Soms moet je eerst opnieuw leren merken dat je überhaupt een voorkeur hebt.
Dichter bij jezelf komen betekent ook merken wat je voelt
Maar ook hier wil ik het niet ingewikkelder maken dan nodig.
Je hoeft niet ieder gevoel volledig te begrijpen.
Misschien voel je irritatie
Dat is genoeg.
Je hoeft niet meteen te weten welke jeugdherinnering daaronder zit.
Misschien voel je verdriet
Je hoeft het niet direct te transformeren.
Misschien ben je onrustig
Je hoeft niet onmiddellijk te reguleren.
Eerst alleen erkennen
Dit is er.
Dat is iets anders dan:
Dit moet weg.
We zijn snel geneigd gevoelens te behandelen als problemen
Boos?
Ademhalen.
Verdrietig?
Journalen.
Onrust?
Mediteren.
Allemaal mogelijkheden
Maar misschien hoeft er soms niets met een gevoel.
Misschien wil het gewoon even gevoeld worden.
Niet ieder ongemak hoeft opgelost
Dat kan een enorme opluchting zijn.
Dichter bij jezelf komen betekent niet dat je altijd naar je gevoel moet luisteren
Dat onderscheid blijft belangrijk.
Een gevoel is informatie.
Geen opdracht.
Je kunt bang zijn en toch gaan.
Boos zijn en besluiten niets te zeggen.
Geen zin hebben en toch iets doen omdat je het belangrijk vindt.
Verbinding met jezelf betekent dus niet:
Ik voel het, dus ik volg het.
Maar eerder:
Ik voel het en neem het mee.
Dat is volwassen luisteren naar jezelf
Niet jezelf gehoorzamen.
Jezelf niet negeren.
Je lichaam kan daarbij helpen
Niet omdat je lichaam magische antwoorden geeft.
Maar omdat veel signalen eerder lichamelijk merkbaar zijn dan dat je er woorden voor hebt.
Een gespannen kaak
Opgetrokken schouders.
Een hoge ademhaling.
Een knoop in je buik.
Rusteloosheid.
Of juist ontspanning.
Warmte.
Meer ruimte.
Die signalen vertellen niet automatisch wat je moet doen
Maar ze kunnen wel aanleiding zijn om even te stoppen.
Wat gebeurt er eigenlijk?
Soms kom je dichter bij jezelf door minder te praten
Niet omdat woorden slecht zijn.
Maar omdat praten je ook uit een ervaring kan halen.
Je voelt iets.
En vijf seconden later heb je er een verklaring voor.
Waarom het zo is.
Waar het vandaan komt.
Wat het betekent.
Wat je ermee moet.
Je hoofd is razendsnel
Je lichaam vaak minder.
Geef een ervaring soms tien seconden voordat je haar uitlegt
Dat is al genoeg.
Ademwerk kan daarin een ingang zijn
Niet omdat ademhaling alles oplost.
Wel omdat je aandacht automatisch dichter bij je lichaam komt wanneer je bewust met je adem werkt.
Je merkt tempo.
Spanning.
Ruimte.
Beweging.
In wat doet ademwerk met je lichaam? lees je meer over hoe ademwerk kan worden gebruikt om bewuster te worden van wat er lichamelijk gebeurt.
Het hoeft niet altijd een diepe sessie te zijn.
Soms is drie minuten bewust ademen genoeg om te merken hoe je er eigenlijk bij zit.
Yoga kan hetzelfde doen
Niet doordat iedere yogahouding iets emotioneels ‘losmaakt’.
Daar wordt soms veel te makkelijk over gesproken.
Maar bewegen met aandacht kan wel zorgen dat je minder alleen vanuit gedachten bezig bent.
Je voelt:
dit is prettig.
dit is intens.
hier wil ik zachter.
hier wil ik juist bewegen.
Dat zijn kleine momenten van luisteren
In yoga om uit je hoofd en in je lichaam te komen schreef ik daar uitgebreider over.
Dichter bij jezelf komen betekent soms juist minder met jezelf bezig zijn
Klinkt tegenstrijdig.
Maar je kunt jezelf ook volledig kwijtraken in zelfonderzoek.
Waarom doe ik dit?
Welk patroon zit hieronder?
Wat moet ik helen?
Welke overtuiging blokkeert mij?
Waarom reageer ik zo?
Op een gegeven moment ben je de hele dag naar jezelf aan het kijken
Maar leef je nog?
Persoonlijke ontwikkeling kan óók afstand creëren
Als je jezelf voortdurend behandelt als een project dat verbeterd moet worden.
Misschien hoef je jezelf niet te fixen
Misschien moet je koffie drinken met een vriendin.
Dansen.
Naar buiten.
Iets maken.
Lachen.
Jezelf voelen gebeurt niet alleen in stilte met je ogen dicht
Ook midden in het leven.
In hoe ontdek je waar je werkelijk blij van wordt? schreef ik over hoe belangrijk ervaring daarin is.
Je leert jezelf niet alleen kennen door naar binnen te kijken.
Ook door de wereld in te gaan.
Je doet iets en merkt:
meer hiervan.
Of:
dit past helemaal niet bij mij.
Allebei waardevolle informatie.
Dichter bij jezelf komen gaat ook over grenzen
Want het is moeilijk om jezelf te blijven voelen als je voortdurend over je eigen signalen heen gaat.
Je bent moe.
Maar gaat toch.
Je wilt naar huis.
Maar blijft.
Je wilt nee zeggen.
Maar zegt ja.
Eén keer maakt weinig uit
We doen allemaal dingen waar we niet optimaal zin in hebben.
Dat hoort bij het leven.
Maar als je structureel je eigen signalen negeert, wordt het steeds moeilijker om ze te vertrouwen
Dan denk je op een gegeven moment:
Ik weet helemaal niet meer wat mijn grens is.
Misschien was de grens er wel
Maar kwam er steeds iets overheen.
Plicht.
Schuldgevoel.
Angst voor teleurstelling.
In hoe leer je je grenzen voelen voordat je eroverheen gaat? lees je meer over die vroege signalen.
Je hoeft niet te wachten tot je boos bent.
Of uitgeput.
Of klaar met iedereen.
Een grens kan heel stil beginnen
Eigenlijk wil ik naar huis.
Dat is al informatie.
Dichter bij jezelf komen betekent niet automatisch vaker nee zeggen
Misschien zeg je juist vaker ja.
Dat wordt vaak vergeten.
Ja tegen iets waar je zin in hebt.
Ja tegen spontaniteit.
Ja tegen een kans.
Ja tegen plezier.
Ja tegen aanraking.
Ja tegen een idee dat al maanden terugkomt.
Grenzen gaan niet alleen over beschermen
Ze maken ook ruimte voor wat je wél wilt.
Misschien heb je jarenlang vooral geleerd waar je vanaf wilt
Minder stress.
Minder aanpassen.
Minder overprikkeling.
Minder pleasen.
Minder moeten.
Belangrijk.
Maar daarna komt een andere vraag:
Waar wil je naartoe?
Dat is waar verlangen binnenkomt
Niet als groot spiritueel kompas.
Gewoon als richting.
Waar wil je meer van?
Rust?
Avontuur?
Seks?
Creativiteit?
Tijd?
Mensen?
Alleen zijn?
In waarom verlangen niet hetzelfde is als ondankbaar zijn schreef ik al dat je iets nieuws mag willen zonder je huidige leven af te wijzen.
Dat is hier belangrijk.
Dichter bij jezelf komen betekent niet dat je ontdekt dat alles anders moet
Misschien ontdek je juist dat veel goed is.
En dat er alleen een paar dingen ontbreken.
Misschien hoef je je leven niet te verlaten
Je moet jezelf er weer wat meer in meenemen.
Dat kan heel praktisch worden
Je agenda.
Staat daar iets in wat alleen voor jou is?
Niet werk.
Niet huishouden.
Niet gezin.
Niet omdat het gezond is.
Omdat jij het wilt.
Je relaties
Kun je zeggen wat je nodig hebt?
Of vooral wat geen probleem is?
Je werk
Is er ruimte voor wat jij belangrijk vindt?
Of ben je vooral aan het uitvoeren?
Je lichaam
Gebruik je het vooral om je door de dag te vervoeren?
Of zijn er ook momenten waarop je werkelijk iets ervaart?
Dit zijn veel interessantere vragen dan: ben ik mezelf?
Want wat betekent dat eigenlijk?
Je bent altijd jezelf.
Ook wanneer je aanpast.
Ook wanneer je twijfelt.
Misschien gaat het dus niet over jezelf terugvinden
Maar over jezelf vaker raadplegen.
Dat vind ik een veel vriendelijkere gedachte.
Je hoeft nergens terug naartoe
Je mag vanaf hier verder.
Je bent ook niet meer dezelfde vrouw als tien jaar geleden
Dus waarom zou ‘terug naar jezelf’ betekenen dat je een oude versie moet terughalen?
Misschien herken je haar niet meer omdat je veranderd bent
Dat is geen verlies.
Dat kan ontwikkeling zijn.
De vraag wordt dan:
Wie ben ik nu aan het worden?
Niet als groot transformatieproject.
Maar nieuwsgierig.
Wat vind je tegenwoordig belangrijk?
Wat niet meer?
Welke mensen passen nog?
Waar ben je uit gegroeid?
Waar word je nieuwsgierig van?
Jezelf kennen is geen eindpunt
Het beweegt mee.
Daarom kun je ook na jaren ineens denken:
Dit past niet meer.
Dat betekent niet dat je al die jaren verkeerd hebt geleefd.
Het paste toen misschien wel.
Nu niet.
Je mag jezelf opnieuw leren kennen
Zo vaak als nodig.
Dichter bij jezelf komen vraagt soms alleen tijd zonder input
Dit is er eentje die ik zelf belangrijk vind.
We krijgen ontzettend veel binnen.
Instagram.
Podcasts.
Boeken.
Nieuwsbrieven.
Adviezen.
Experts.
Zelfs wanneer je bezig bent met persoonlijke ontwikkeling luister je vaak naar iemand anders
Iemand vertelt je wat je zou moeten voelen.
Hoe je moet leven.
Wat vrouwelijkheid is.
Hoe een gezonde relatie eruitziet.
Welke routine je nodig hebt.
Misschien weet je na een uur scrollen heel veel over hoe andere mensen leven
En iets minder over waar jij eigenlijk zin in had.
Stilte hoeft geen meditatie te zijn
Je kunt ook gewoon een keer wandelen zonder podcast.
Autorijden zonder iets aan.
Douchen zonder telefoon in de buurt.
Niet omdat stilte superieur is
Maar omdat er dan even niets nieuws binnenkomt.
Kijk wat er gebeurt
Misschien niets.
Ook goed.
Misschien komt er verveling
Dat hoeft niet onmiddellijk opgelost.
Verveling is soms gewoon het moment waarop er even geen externe prikkel is.
En daarna kan er iets anders ontstaan
Een idee.
Een verlangen.
Of de behoefte om te slapen.
Ook nuttige informatie.
Dichter bij jezelf komen betekent ook eerlijker worden
Niet hard.
Eerlijk.
Misschien vind je iets niet meer leuk.
Misschien wil je iets wat je jarenlang niet wilde.
Misschien ben je ergens jaloers op.
Misschien ben je teleurgesteld.
Je hoeft dat niet onmiddellijk met iedereen te delen
Eerlijk zijn met jezelf komt eerst.
Je kunt denken:
Ik wil dit.
Zonder dat je het morgen aankondigt.
In waarom je verlangens serieus nemen niet betekent dat je alles moet omgooien schreef ik daar al over.
Een gevoel erkennen is niet hetzelfde als ernaar handelen.
Die ruimte is belangrijk
Want als iedere eerlijke gedachte onmiddellijk consequenties moet hebben, ga je jezelf censureren.
Laat je binnenwereld eerst gewoon bestaan
Daar mag van alles wonen.
Tegenstrijdigheden ook.
Je kunt vrijheid willen en veiligheid.
Alleen zijn en verbinding.
Rust en avontuur.
Je hoeft jezelf niet terug te brengen tot één duidelijke versie
Mensen zijn ingewikkelder dan dat.
Misschien is dichter bij jezelf komen juist tolereren dat je niet altijd logisch bent
Je hoeft niet alles te verklaren.
Soms wil je iets omdat je het wilt
Dat is een geldige reden om ernaar te kijken.
Jezelf serieus nemen is niet hetzelfde als jezelf altijd gelijk geven
Ook belangrijk.
Je kunt iets voelen en later denken:
Ik zat ernaast.
Prima.
Vertrouwen in jezelf betekent niet geloven dat je nooit fouten maakt
Het betekent weten dat je ook met je fouten verder kunt.
In hoe word je zelfverzekerder zonder harder te worden? schreef ik daar uitgebreider over.
Misschien maakt juist dát het veiliger om jezelf te volgen
Je hoeft niet vooraf te garanderen dat je keuze perfect is.
Je kunt kiezen.
Ervaren.
Bijstellen.
Zo ontstaat vertrouwen
Niet doordat je altijd goed kiest.
Maar doordat je merkt dat je jezelf niet verlaat wanneer iets anders loopt.
Wat als je jezelf echt kwijt voelt?
Begin dan niet met:
Wie ben ik?
Dat is een enorme vraag.
Begin kleiner.
Wat wil ik vandaag eten?
Waar heb ik behoefte aan?
Met wie voel ik me fijn?
Wat kost me energie?
Wat geeft iets terug?
Waar heb ik zin in?
Wat wil ik vandaag niet?
Dat lijkt misschien oppervlakkig
Maar identiteit zit voor een groot deel in voorkeur.
In keuzes.
In gedrag.
Je hoeft niet meteen je levensmissie te kennen
Misschien moet je eerst weten of je vanavond eigenlijk alleen wilt zijn.
Maak jezelf weer onderdeel van je eigen dag
Dat is een mooie eerste stap.
Een kleine oefening: drie keer per dag
Stop drie keer per dag even.
Niet langer dan een minuut.
Vraag:
Wat merk ik nu?
Wat heb ik nu nodig?
Wat wil ik nu?
De antwoorden mogen verschillen
Je merkt spanning.
Je hebt rust nodig.
Maar je wilt toch naar die afspraak.
Prima.
Je hoeft de antwoorden niet automatisch te volgen
Het doel is eerst alleen dat je ze hoort.
Een tweede oefening: kijk naar je automatische ja
Wanneer iemand deze week iets vraagt, wacht een paar seconden voordat je antwoord geeft.
Niet om vaker nee te zeggen
Om te merken wat je eerste reactie is.
Wil je?
Kun je?
Heb je ruimte?
Daarna kies je.
Dat kleine moment ertussen is waardevol.
Daar kom jij weer in beeld.
Een derde oefening: maak ruimte voor plezier
Niet omdat plezier je ‘hogere zelf’ activeert.
Omdat plezier onderdeel is van een leven.
Doe deze week één ding waarvan het enige nut is:
ik vind dit leuk.
Dat mag genoeg zijn.
Misschien is dat dichter bij jezelf komen
Niet voortdurend dieper.
Maar echter.
Minder leven vanuit:
Wat hoort?
En iets vaker:
Wat klopt voor mij?
Minder automatisch reageren.
Iets vaker kiezen.
Minder jezelf van buitenaf bekijken.
Iets vaker ervaren hoe het vanbinnen is.
Je hoeft daarvoor niet naar Bali
Niet drie maanden vrij te nemen.
Niet je relatie te beëindigen.
Niet je baan op te zeggen.
Niet iedere ochtend om vijf uur te mediteren.
Je kunt midden in je huidige leven beginnen
Bij het volgende kleine moment waarop je normaal automatisch zou antwoorden.
Stop.
Voel.
Kies.
Misschien is verbinding met jezelf uiteindelijk niet iets wat je bereikt
Maar iets waar je steeds opnieuw naar terugkeert.
Want natuurlijk raak je weer afgeleid.
Druk.
Meegenomen in alles.
Dat is niet erg
Je merkt het.
En keert terug.
Niet naar een perfecte versie van jezelf
Gewoon naar hier.
The Return Method™
Dit is uiteindelijk de kern van The Return Method™.
Niet een betere versie van jezelf creëren.
Niet nóg meer weten over jezelf.
Niet jezelf eindeloos analyseren.
Maar de afstand kleiner maken tussen wat er in jou gebeurt en hoe jij leeft.
Binnen Inner Guru leer je je eigen signalen opnieuw horen.
Binnen Heart’s Wild Honesty ontstaat ruimte om eerlijk te erkennen wat je voelt, nodig hebt en verlangt.
Binnen Unleash Your JUICY-ness gaat het niet alleen over wat zwaar is, maar juist ook over wat je weer laat léven.
En binnen Inner Union hoeven al die verschillende delen van jou niet langer tegen elkaar te vechten.
Je hoeft niet te kiezen tussen zacht en sterk.
Tussen zorgen voor anderen en voor jezelf.
Tussen dankbaarheid en verlangen.
Tussen rust en levenslust.
Misschien is terugkeren naar jezelf uiteindelijk veel minder ingewikkeld dan we ervan hebben gemaakt.
Niet één groot moment waarop alles ineens helder wordt.
Maar honderd kleine momenten waarop je jezelf weer meeneemt.
In wat je voelt.
In wat je kiest.
In wat je niet meer wilt.
En in wat je juist méér wilt ervaren.
Je hoeft jezelf niet terug te vinden. Misschien mag je vooral stoppen met jezelf steeds voorbij te lopen.
