Misschien is dit wel de grootste twijfel.
Niet of je een retreat wilt.
Maar of je alleen wilt gaan.
Ik hoor het bijna iedere retreat.
“Ik ken niemand.”
“Iedereen zal vast samen komen.”
“Misschien voel ik me alleen.”
En toch gebeurt er bijna altijd hetzelfde.
Aan het einde van het weekend zegt iemand:
“Ik ben zó blij dat ik alleen ben gegaan.”
Alleen betekent niet eenzaam
Dat verschil vergeten we vaak.
Alleen zijn is niet hetzelfde als je alleen voelen.
Sterker nog…
veel vrouwen voelen zich juist eenzamer in een ruimte waar iedereen iets van hen verwacht, dan tijdens een retreat waar ze niemand kennen.
Omdat je daar niet hoeft te zorgen.
Niet hoeft te presteren.
Niet hoeft te voldoen.
Je mag gewoon aankomen zoals je bent.
Je hoeft even niemand te zijn
Thuis heb je veel rollen.
Partner.
Moeder.
Dochter.
Collega.
Vriendin.
Ondernemer.
Er is altijd iemand die iets van je kent.
Iets van je verwacht.
Tijdens een retreat valt dat even weg.
Niemand kent jouw geschiedenis.
Niemand verwacht dat jij degene bent die alles oplost.
Je hoeft jezelf niet uit te leggen.
Dat geeft een bijzondere vrijheid.
Verbinding ontstaat vanzelf
Dat is misschien wel het mooiste om te zien.
Niemand komt om nieuwe vriendinnen te maken.
En toch ontstaan de mooiste gesprekken.
Niet omdat iemand zijn best doet.
Maar omdat iedereen om dezelfde reden is gekomen.
Om even op adem te komen.
Om te vertragen.
Om zichzelf weer wat meer te voelen.
Daardoor is er vaak meteen herkenning.
Geen oppervlakkige gesprekken.
Maar echte aandacht.
Je hoeft niet gezellig te zijn
Dat klinkt misschien gek.
Maar ik bedoel het serieus.
Je hoeft niet de sfeer erin te houden.
Je hoeft niet overal aan mee te doen.
Je hoeft niet altijd beschikbaar te zijn.
Je mag een wandeling maken.
Je mag even alleen zitten.
Je mag stil zijn.
Juist die vrijheid maakt dat vrouwen zich vaak veilig voelen.
Alleen gaan vraagt moed
Dat wil ik niet kleiner maken.
Het is spannend.
Je stapt een plek binnen waar je niemand kent.
Je weet niet precies wat je kunt verwachten.
En toch zit daar vaak iets moois in.
Omdat je daarmee ook tegen jezelf zegt:
Ik ben het waard om dit voor mezelf te doen.
Niet omdat iemand meegaat.
Maar omdat jij wilt gaan.
Het mooiste gesprek voer je misschien met jezelf
Tijdens een retreat gebeurt er nog iets.
Er ontstaan momenten waarop niemand iets van je vraagt.
Geen gesprek.
Geen planning.
Geen afleiding.
En juist dan hoor je jezelf weer.
Niet de versie die voortdurend bezig is met anderen.
Maar de vrouw daaronder.
Die misschien al een tijd fluistert dat ze rust nodig heeft.
De eerste stap is vaak de moeilijkste
Niet het weekend zelf.
Niet de yoga.
Niet het ademwerk.
Maar op de knop drukken.
Je aanmelden.
Kiezen voor jezelf.
Dat is vaak het spannendste moment.
En tegelijkertijd het moment waarop er al iets verandert.
Omdat je jezelf eindelijk serieus neemt.
Misschien ga je alleen…
…maar kom je heel anders thuis.
Niet omdat je een compleet ander mens bent geworden.
Maar omdat je jezelf weer wat beter hebt leren kennen.
Met meer rust.
Meer vertrouwen.
En het besef dat je jezelf soms precies kunt geven wat je al zo lang aan anderen geeft.
Aandacht.
Twijfel je omdat je niemand kent die meegaat?
Weet dan dat bijna iedere vrouw alleen aankomt.
En dat juist daarin iets bijzonders schuilt.
Misschien is dit niet alleen een weekend waarin je anderen ontmoet.
Maar vooral een weekend waarin je jezelf weer ontmoet.
